Archive for the 'සිරිසේන' Category

08
පෙබ.
19

එකම ජාලයක් කුඩු පරපුරක් සත්‍යාාංගනී නම් සභාපතිනියක්

Advertisements
31
ජන.
19

ඩයස්පෝරා සල්ලි වැඩ කළහොත් 20 වැනි සංශෝධනය එක් දිනකදී විවාද කොට සම්මත කළ හැක…

Image may contain: 1 person, smiling
ව්‍යවස්ථා සෙල්ලමේ ඇත්ත අරමුණ

ටී.එන්.ඒ. පක්‍ෂයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී එම්.එ්. සුමන්තිරන් මහතාගේ ප‍්‍රකාශවලට අනුව කුමන හෝ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් පෙබරවාරි 4 වැනිදාට පෙර සම්මත කිරීමට නියමිතය. ඔහු ප‍්‍රසිද්ධියේ ප‍්‍රකාශ කරන ආකාරයට අමාත්‍ය මණ්ඩලය පවා තීරණ ගත යුත්තේ ඔවුන්ගේ උපදෙස් අනුවය. එවැනි බලයක් ඔවුන්ට ලැබී ඇත්තේ පසුගිය ආණ්ඩු පෙරළියෙන් පසුව රනිල් වික‍්‍රමසිංහ අගමැතිවරයා නැවත බලයට ගෙන එ්ම සඳහා ඔවුන් විසින් ඉටුකළ කාර්යභාරය නිසා බවද ඔහු විසින් පවසා ඇත. නමුත් ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් සම්මත කිරීම සඳහා අවශ්‍ය වන තුනෙන් දෙකේ විශේෂ බහුතර බලය ඔවුන් ද ඇතුළත් වන ආණ්ඩුවට ලැබී නැත. එ් සඳහා ඔවුන් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය තුළ නියෝජනය වන ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ මෛත‍්‍රී පාර්ශ්වයෙන් මන්ත‍්‍රීවරු 24ක් ආණ්ඩුවට ගත යුතුය.

මේ වන තුරු එම අභියෝග ඔවුන්ට ජයගත නොහැකි වී ඇත්තේ ජනාධිපතිවරයා විසින් ගනු ලැබූ ප‍්‍රබල දේශපාලන තීන්දුවක් නිසාය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයෙන් ආණ්ඩුවට යන මන්ත‍්‍රීවරුන්ට ඇමැති පදවි ලබා නොදෙන බවට ඔහු විසින් ගනු ලැබූ දැඩි තීන්දුව නිසා චන්ද්‍රිකා මැතිනිය ගේ ‘කණවැල’ අල්ලන මන්ත‍්‍රීවරුන් පිරිස තවමත් දෙගිඩියාවෙන් පසු වෙති. එහෙත් දෙමළ ඩයස්පෝරාව විසින් එකාට රුපියල් මිලියන 500ක් බැගින් ලබාදීමට නියමිත බවට පැතිරෙන කට කතා අනුව එම තත්ත්වය එක් දවසක දී වුවද වෙනස් විය හැක. කෙසේ වෙතත් සුමන්තිරන් මන්ත‍්‍රීවරයා විසින් කුමන හෝ හේතුවක් නිසා දින වකවානු සඳහන් කිරීමට සමගාමීව අගමැතිවරයා විසින් ව්‍යවස්ථා සම්පාදක මණ්ඩලය කැඳවා නව ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතක් එම සභාවට ඉදිරිපත් කොට ඇත. නමුත් අගමැතිවරයා පවසන්නේ එය කෙටුම්පතක් නොව වාර්තාවක් බවය. එසේ වුවත් එම වාර්තාවේ ඉංග‍්‍රීසි භාෂාවෙන් මුද්‍රණය කොට ඇති පිටකවරයට පසුව එන පූර්විකාවේ සිංහල භාෂාවෙන් සඳහන් වන්නේ මෙසේ ය. ‘‘මෙම ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව අප වෙනුවෙන් සහ ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගත පරපුර වෙනුවෙන් ප‍්‍රදානය කර සිටිනු ලැබේ.’’ එම පිට කවරයේ ඉංග‍්‍රීසියෙන් සඳහන් වන්නේ මීට පෙර නිකුත් කළ අතුරු වාර්තා සහ උප කමිටු වාර්තා මත පදනම් වූ වාර්තාවක් ලෙස එම ව්‍යවස්ථාව ඉදිරිපත් කරන බව ය.

එම ලේඛනයේ අවසාන කොටසට ප‍්‍රධාන වශයෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය හැර සෙසු දේශපාලන පක්ෂ විසින් ලබාදුන් යම් නිර්දේශයන් ලෙස අඩංගුකොට ඇත. පිටු 253 කින් සමන්විත මුල් කොටසේ අඩංගු වන්නේ ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතක් බව සාමාන්‍ය පෙළ සිසුවකුට වුවද තේරුම් ගත හැක. එහි පළමු පරිච්ෙඡ්දය වර්තමාන ව්‍යවස්ථාවේ සඳහන් ආකාරයටම ‘ජනතාව, රජය සහ පරමාධිපත්‍ය ලෙස’ හඳුන්වා ඇත. එම පළමු පරිච්ෙඡ්දය සැලකිල්ලෙන් කියවීමේ දී නව ව්‍යවස්ථාවේ සැබෑ සම්පාදකයින් වන එම්. එ්. සුමන්තිරන් සහ ජයම්පති වික‍්‍රමරත්න යන මන්ත‍්‍රීවරුන් ගේ කූට සැලසුම අනාවරණය වේ. එම පළමු පරිච්ෙඡ්දයේ පළමු වගන්තියෙන් ශ්‍රී ලංකාව මධ්‍යම සහ පළාත්් යනුවෙන් බල ව්‍යුහයන් දෙකකින් සමන්විත බව තහවුරු කෙරේ. එ් අනුව එම වගන්තියටම ඇතුළු කොට ඇති එ්කීය සහ ඔරුමිත්තනාඩු යන හැඳින්වීම් දෙකෙන් ‘ඔරුමිත්තනාඩු’ හෙවත් ‘එක්සත්’ යන්න තහවුරු වේ. එම හැඳින්වීම අමතර වගන්තියකි. එවැනි නව වගන්තියක් නොමැතිව එ්කීය යන වචනය පමණක් තිබුණද එම වචනය නිර්වචනය වන්නේ මධ්‍යම රජයකින් සහ පළාත් රාජ්‍යයන්ගෙන් සමන්විත රාජ්‍යයක් යනුවෙනි. මෑතකදී ලබා දුන් චන්ද්‍රසෝම එදිරිව මාවෙයි සේනාධිරාජා නඩු තීන්දුව අනුව එ්කීය රාජ්‍යයක ඒකීය අන්තයක් මෙන්ම ෆෙඩරල් අන්තයක් ද තිබිය හැක. දැන් මෙම වගන්තිය මගින් පැහැදිලි වන්නේ එක්සත් හෙවත් කොන්ෆෙඩරල් රාජ්‍යයකට ද එ්කීය වචනය යෙදිය හැකි බවය. පවතින ව්‍යවස්ථාවේ පළමු සහ දෙවැනි වගන්ති එකට එකතු කොට සකස් කොට ඇති මෙම පළමු වගන්තියට අතිරේක වාක්‍යයක් ලෙස නොබැදුණු සහ බෙදිය නොහැකි යනුවෙන් වචන යොදා මහජනයා තුළ ව්‍යාජ ආරක්ෂාකාරී මනසක් ඇති කිරීමට උත්සාහ දරා ඇත. එහෙත් එය හුදු ප‍්‍රමිතියක් පමණකි. ලොව කිසිදු රටක ව්‍යවස්ථාවක බෙදී ඇති හෝ බෙදිය හැකිය යනුවෙන් වගන්තියක් අඩංගු විය නොහැක.

පවතින ව්‍යවස්ථාවේ 3 වැනිි වගන්තිය නව ව්‍යවස්ථාවේ දෙවැනි වගන්තිය බවට පත් කොට එහි ඉතා වැදගත් වගන්තියක් වන 4 වැනි වගන්තිය ඉවත් කොට ඇත. පරමාධිපත්‍ය බලය ක‍්‍රියාත්මක කරන ජනාධිපති, පාර්ලිමේන්තුව සහ අධිකරණය යන පාලන ආයතන ත‍්‍රිත්වය නිර්වචනය කෙරෙන්නේ එම වගන්තිය මගිනි. ඊට අමතරව පරමාධිපත්‍ය බලය ක‍්‍රියාත්මක කරන මැතිවරණ මොනවාද යන්න සඳහන් වන්නේද එම වගන්තියේය. එම වගන්තිය වෙනුවට ඇතුළු කෙරෙන වගන්තියේ දැක්වෙන්නේ ව්‍යවස්ථාව මගින් විධිවිධාන සලස්වා ඇති ආකාරයට පරමාධිපත්‍ය බලය ක‍්‍රියාත්මක කළයුතු බවය. ඊළඟට පවතින ව්‍යවස්ථාවේ පස් වැනි වගන්තිය වෙනුවට යොදා ඇති නව ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතේ 4 වැනි වගන්තිය මගින් ද බළලා එළියට ිිපනි. එනම් දේශ සීමා සහ භූමිය පිළිබඳ සඳහන් කිරීමේදී පළාත් වලින් සමන්විත රාජ්‍යයක් යන්න නැවත වතාවක් තහවුරු කොට ඇත.

මෙම පළමු වගන්ති හතර තුළ ව්‍යවස්ථා සම්පාදකයින්ගේ මූලික අරමුණ සැඟවී ඇත. සෙසු සියලූ වගන්ති පිළිබඳ කතා කිරීම වැදගත් වන්නේ එම අරමුණ තවදුරටත් තහවුරු කෙරෙන ආකාරය සහ එහි බරපතළකම සැඟවීම සඳහා වර්ණ ගැන්වීම් කෙරෙන ආකාරය පැහැදිලි කිරීම සඳහා පමණි. උදාහරණ ලෙස 254 වගන්තිය මගින් පළාත් සහ මධ්‍යම රජයේ පාලන එ්කක වෙන් කොට පෙන්වීම තහවුරු කිරීම සඳහා පළාත් සහ මධ්‍යම වශයෙන් පොලිසි දෙකක් ඇති බව පිළිගනී. ඒ අතර ඉතා විචිත‍්‍රවත් ලෙස මූලික අයිතිවාසිකම් මගින් වර්ණ ගැන්වීම් සිදුකොට ඇත. ඊට අමතරව දෙවැනි මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලය හෙවත් සෙනෙට් සභාව සහ ව්‍යවස්ථා අධිකරණය යන අංග එකතු කිරීම් මගින් මධ්‍ය දුර්වල කොට පරිධිය ශක්තිමත් කිරීමට මෙම නව ව්‍යවස්ථාව මගින් ප‍්‍රතිපාදන සලසා ඇත. එසේම බෙදුම්වාදී බලවේග විසින් වසර තිහක් තිස්සේ ඉල්ලා සිටි ප‍්‍රධානතම ඉල්ලීම් වන 13 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට එරෙහිව පවතින ව්‍යවස්ථාමය බාධකද මෙම නව කෙටුම්පත මගින් ඉවත්කොට ඇත. එනම් 13 වැනි සංශෝධනයට අදාළ අංග සියල්ල බාධකවලින් තොරව ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට ප‍්‍රතිපාදන සලසා ඇත. උදාහරණ ලෙස ආණ්ඩුකාරවරයාගේ බලය මහ ඇමැතිවරයාට යටත් කොට ඉඩම් පරිහරණ බලය පළාත් සභාවට පවරා ඇත.

මෙම මූලික වෙනස්කම් කිහිපය වැදගත් වන්නේ බෙදුම්වාදී මාර්ග සිතියමේ පූර්ව කොන්දේසියක් සපුරා ගැනීම සඳහා ය. නැෙඟනහිර ටිමෝරය වෙන්වී ය.

මීට අදාළව පෘතුගාලය එරෙහිව ඔස්ටේ‍්‍රලියාව යන ජාත්‍යන්තර අධිකරණයේ නඩු තීන්දුව අනුව යම් ජනතාවකට හෝ ජන කොටසකට වෙන්වී යෑම සඳහා සපුරා ගත යුතු කොන්දේසි අතුරින් පළමුවැන්න එම ජනතාවට රටේ පරමාධිපත්‍ය බලය බෙදී ගොස් තිබීමය. දෙවැන්න එම ජනතාව සමූල ඝාතනයකට ලක් වී සිටීමය. විග්නේෂ්වරන් මහා ඇමැතිලා තොරතෝංචියක් නැතිව සමූල ඝාතන ගැන කතා කරන්නේ කුමක් නිසා දැයි එ් තුළින් පැහැදිලි වේ. තුන්වැන්න එම ජනතාවට අගතිගාමී සහ නින්දා සහගත ලෙස හෙවත් ජාතිවාදී පදනමෙන් සැලකීම ය. එසේ පරමාධිපත්‍ය බලය බෙදීගොස් ඇති රටක ජනතාවට එම බලය ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට මධ්‍යම රජය විසින් ඉඩ ලබා නොදේනම් එම ජනතාවගේ වෙන්ව යැමේ අයිතිය ජාත්‍යන්තර නීතියට අනුව තහවුරු වේ.

ඉහත සඳහන් කළ ආකාරයට නව ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතෙහි පළමු පරිච්ෙඡ්දය මගින් සිදු සිදුකරන්නේ මෙම න්‍යායාත්මක පදනම තහවුරු කිරීමය. එනම් ශ්‍රී ලංකාවේ ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍ය මධ්‍යම සහ පළාත් යන එ්කකවලට බෙදී ගොස් ඇති බව තහවුරු කිරීමය. සෙසු ප‍්‍රතිපාදන වැදගත් වන්නේ එම එය දුරටත් වර්ණගන්වා ශක්තිමත් කිරීමටය. එ්කීය වචනය සහ බුද්ධාගමට හිමි ප‍්‍රමුඛස්ථානය වෙනස් කිරීම යන කරුණු වලට බෙදුම්වාදී මාර්ග සිතියමට අනුව කිසිදු වැදගත් කමක් හිමිවන්නේ නැත. එ්වා වැදගත් වන්නේ සැබෑ සංවාදය වෙනතකට යොමු කිරීම සඳහා පමණි. ඕනෑම මොහොතක එම වෙනස්කම් සිදු නොකරන බවට ප‍්‍රකාශ කොට ඊට එරෙහි වන්නන්ගේ ආයුධ උදුරා ගැනීමට හැකියාව ඇත. එය ඉතා දියුණු මානසික යුද උපක‍්‍රමයකි. බොහෝ දේශපාලනඥයන් පමණක් නොව නීති විශාරදයින්ද ඊට ගොදුරු වනු දක්නට ඇත. විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය අහෝසි කිරීම ද වැදගත් වන්නේ ව්‍යවස්ථා සංශෝධන ක‍්‍රියාවලියේ බෙදුම්වාදී උවමනාව සඟවා ඊට ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ මුහුණක් සවිකිරීම සඳහා බව පැහැදිලිව හඳුනාගත හැක. ආණ්ඩුකාරවරයාගේ බලය දුර්වල කළ පසුව සහ ව්‍යවස්ථා අධිකරණය මගින් විධායකය දුර්වල කොට දෙවැනි මන්ත‍්‍රී මණ්ඩලය මගින් පාර්ලිමේන්තුව දුර්වල කළ විට විධායක ජනපතිට කළ හැකි දෙයක් නැත. 1987දී ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම මගින් බෙදුම්වාදී මාර්ග සිතියමේ මූලික පියවර ලෙස ව්‍යවස්ථාව මගින් පළාත් බල එ්කකයක් පිහිටුවන්නේ විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය සහ ඒකීය වචනය ව්‍යවස්ථාවේ එසේම තිබියදීය. නමුත් එතනින් ඊළඟ පියවරට යෑම පමා වන්නේ විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය හෝ එ්කීය වචනය නිසා නොව 13 වැනි සංශෝධනය සම්පූර්ණයෙන්ම ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට එරෙහිව පනවා තිබූ බාධක නිසාය. මෙම නව ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පත මගින් එම බාධක සියල්ල ඉවත් කෙරේ. එ් ආකාරයට මෙම නව ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතෙහි අන්තර්ගතයට අදාළ අරමුණ පැහැදිලි කළ හැකි වුවත් එම ක‍්‍රියාවලියේ අරමුණ පැහැදිලි කිරීම පහසු නැත. නව ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පත මගින් බෙදුම්වාදී මාර්ග සිතියමට අවශ්‍ය ආකාරයට මූලික ව්‍යවස්ථාමය කොන්දේසි සැපිරෙන බවට විවාදයක් නැත. එමගින් බෙදුම්වාදයට පක්ෂපාතී 35%ක පමණ යැයි සැලකෙන සුළු ජනකොටස්වලට සහ ඔවුන්ට නායකත්වය දෙන දේශපාලන කප්පම්කරුවන්ට යම් ධෛර්යයක් ලැබේ. ඊට අමතරව ආණ්ඩුවට එරෙහිව පවතින ජාත්‍යන්තර පීඩනය ද යම් පමණකට සමනය වේ. නමුත් මෙම නව ව්‍යවස්ථාව ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට ඉඩ ඇත්තේ ක‍්‍රම දෙකක් හරහා පමණි. පළමුවැන්න විප්ලවීය ව්‍යවස්ථාවක් ලෙසය. නමුත් එවැන්නක් සඳහා ඡුන්දයක දී මහජන අනුමැතිය ලබාගෙන නැත. එසේම ව්‍යවස්ථා සම්පාදක සභාව පිහිටුවීම සඳහා පාර්ලිමේන්තුව මගින් සම්මත කළ යෝජනාව අනුව එම සභාවේ සම්මතයෙන් පමණක් ව්‍යවස්ථාව ක‍්‍රියාත්මක කළ නොහැක. එවැනි උත්සාහයක් නීති විරෝධී වේ. එසේනම් කළ හැක්කේ මෙම ඊනියා වාර්තාව නැවත කෙටුම්පතක් ලෙස ව්‍යවස්ථා සභාවට ඉදිරිපත් කොට එය සාමාන්‍ය බහුතරයෙන් සම්මත කොට පාර්ලිමේන්තුව හරහා අමාත්‍ය මණ්ඩලයට යැවීමය. නමුත් අමාත්‍ය මණ්ඩල අනුමැතිය දීමේ දී ජනාධිපතිවරයාගේ තීන්දුව තීරණාත්මක වේ. ජනාධිපතිවරයා ව්‍යවස්ථා සම්පාදක ක‍්‍රියාවලිය තුළ නියෝජනය වූයේ නැත. ඊට අදාළ කිසිදු වාර්තාවක් ඔහුට නිල වශයෙන් ලැබුණේ නැති නිසා එම කෙටුම්පත අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා ඔහු විසින් කමිටුවක් පත්කොට කාලය ගැනීම සාධාරණීකරණය වේ. විශේෂයෙන්ම ජේ.ආර්. පේ‍්‍රමදාස හා චන්ද්‍රිකා යන ජනාධිපතිවරු නොකළ දේ කිරීමට ගොස් එ් පාපය තම හිස හිස මතට දමා ගැනීමට වර්තමාන ජනාධිපතිවරයා සූදානම් වනු ඇතැයි සිහිබුද්ධිය ඇති කිසිවකුට පිළිගත නොහැක.

මෙම තත්ත්වය ආණ්ඩුව සහ සුමන්තිරන් මන්ත‍්‍රීවරයා ප‍්‍රමුඛ බෙදුම්වාදී බලවේග නොදන්නවා යැයි සිතිය හැකි ද? එසේ නොවන්නේ නම් ඔවුන් සතුව ‘ෆැලෑන් බී’ එකක් තිබිය යුතුය. එය කුමක්ද? දැනට පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කොට ඇති 20 වැනි සංශෝධනය මගින් ඊට මඟ විවර වේ. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් එම සංශෝධනය ඉදිරිපත් කිරීමට භාර ගනු ලැබුවේ ඔවුන්ගේ තනි තීන්දුවක් මගින් නොවන බව කුඩා දරුවකුට වුවද තේරුම් ගත හැක. මෙම සංශෝධන කෙටුම්පත් පිළිබඳ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව ලබාදී ඇති අතර එම කෙටුම්පත අමාත්‍ය මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කිරීමට අවශ්‍ය නොවේ. එය දැන් පාර්ලිමේන්තු ක‍්‍රියාදාමයක් පමණි. ඉහත සඳහන් කළ ආකාරයට ඩයස්පෝරා සල්ලි හරියට වැඩ කළහොත් 20 වැනි සංශෝධනය එක් දිනකදී විවාද කොට සම්මත කළ හැක. පළාත් සභා මැතිවරණ සංශෝධන පනත් කෙටුම්පත් සම්මත කළ ආකාරයට 20 වැනි සංශෝධනය නම් වුු පිට කවරය ඇතුළට ඕනෑතරම් සංශෝධන කාරක සභා විවාදය අවස්ථාවේදී ඇතුළු කළ හැක. බෙදුම්වාදීන්ට අවශ්‍ය සංශෝධන 4 හෝ 5 ඊට ඇතුළු කිරීම සඳහා විනාඩි දහයක්වත් වැය නොවනු ඇත.

ඒ ආකාරයට 20 වැනි සංශෝධනය සම්මත කිරීමේදී බෙදුම්වාදීන් සතුව සැලසුම් දෙකක් තිබිය හැක. පළමුවැන්න මැතිවරණය ක‍්‍රමය වෙනස් කිරීමට අදාළ සංශෝධන ඊට ඇතුළු කිරීම මගින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ඔවුන්ගේ මාර්ග සිතියම අවසන් වනතුරු කල් දමා ගැනීමයි. මෙම ක‍්‍රියාවලිය තුළ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙන් ආණ්ඩුවට පැනීමට නියමිත මන්ත‍්‍රීවරුන්ට තව කාලයක් පාර්ලිමේන්තුව තුළ රැඳී සිටීමට අවස්ථාව ලැබේ. ඔවුන් ඡුන්දවලට බිය වීම පුදුමයක් නොවේ. පවතින දුර්වල පාර්ලිමේන්තුව දිගටම පවත්වාගෙන යෑම බෙදුම්වාදීන්ට වඩා වාසි සහගත වෙයි. සුමන්තිරන් මන්ත‍්‍රීවරයා ඇඟිල්ලක් ඔසවන විට අගමැතිවරයා සහ සභානායකවරයා නිහඬ කළ හැකි පාර්ලිමේන්තුවක් දිගටම පවත්වාගෙන යෑම ඔවුනට වඩා වාසි සහගත නොවේද? එම පළමු සැලසුම් ව්‍යාර්ථ වන තත්ත්වයක් යටතේ ඊට ප‍්‍රතිවිරුද්ධ යැයි පෙනෙන දෙවැනි සැලසුම ඔවුන් විසින් ක‍්‍රියාත්මක කිරීමට උත්සාහ කරනු ඇත. ඒ 20 වැනි සංශෝධනය සමග පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට යෑම සඳහා වන යෝජනාව ගැට ගැසීම ය. එ් මගින් ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ මහින්ද පාර්ශ්වයේ ඡුන්ද ලබා ගත හැකි යැයි ඔවුන් විශ්වාස කිරීම පුදුමයට කරුණක් නොවේ. කුමන ආකාරයකට හෝ 20 වැනි සංශෝධනය සම්මත කොට දෙස් විදෙස් බෙදුම්වාදී බලවේග සතුටු කිරීමෙන් පසුව ජනාධිපතිවරණයට පොදු අපේක්ෂකයකු ඉදිරිපත් කිරීම මගින් එසේ දිනා ගන්නා තත්ත්වය තවදුරටත් තහවුරු කිරීම සිදු කළ හැක. නව ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පත වැදගත් වන්නේ එසේ ඉදිරිපත් කරන පොදු අපේක්ෂකයාට සුජාතභාවය ලබා දීම සඳහා ය. එනම් ඉදිරි ජනාධිපතිවරණය නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරන ජනමත විචාරණයක් බවට පත් කිරීම සඳහාය.

වෛද්‍ය කේ.එම්. වසන්ත බණ්ඩාර

28
දෙසැ.
18

අශීලාචාර ආගම් හා සෙක්ස් ගැන

ළමයි කාන්තාවන් හා ආච්චිලා දූෂණය කිරීම මංගල සමරවීර ගේ තවත් එක් බොරුවකි

පොන්නයින් ඇමතිලා වීම ලංකාවේ පිරිමි සියල්ලන්ටම විලිලැජ්ජාවකි. දියුණු රටවල මේ දේ සිදුවන්නේ ලංකාවට වඩා වේගයෙන්ය එසේම උන්ටම නැවැත්විය නොහැකි ලෙසය. උන්ට ඒක මුදල් පිළිබඳ ගැටලුවකි. පොන්නයෙකු වන්නේ මුදලටය. නමුත් ලංකාවේ මේ මගුල හුදෙක්ම විපරීත ලිංගික වැඩකි. විලි ලැජ්ජාව එයයි. හිරේ වැටෙන්නේ නැතිව අතේ ගහල බේරගන්න පිරිමි පොන්නයින්ට චන්දය දී මුළු ලෝකයක්ම හිනස්සා ලාංකිකයින්ගේ පුකත් නැති කර ගනිති.

එසේම 71 ජවිපේ නූගතුන්ගේ නැගිටීම. 83 සිංහල බෞද්ධයින්ගේ මිනීමරු කලබලය. අවුරුදු 30 ක දෙමල නූගතුන්ගේ අනවශ්‍ය යුද්ධය. දෙමළුන්ගේ කිසිදු හේතුවක් නැති මිනීමැරීම්, රටට බරක් වුණු මුස්ලිම් මිනිස්සු, කිසිදා නිම නොවන විශ්ව විද්‍යාල වල පංති වර්ජන, ලෙඩුන් උකසට තබන දොස්තරලාගේ සහ සෞඛ්‍ය සේවයේ පිස්සු වර්ජන, යනු අසමත් ජාතියක සාක්ෂි සටහන්ය.

නමුත් මේ දේ කිරිමට එක් ප්‍රධාන හේතුවක් වන්නේ ලාංකීය ආගමික අසමත්කමයි. නැතහොත් ලාංකිකයින් අදහන නුගත් බුද්ධාගමයි. දේශපාලනය හා ආගම යනු සමාජ සංවිධාන ක්‍රියාවන්ය.

ලංකාවේ පවතින්නේ ඉන්දියාවේ අතීතයේ සිටි ගෞතම නම් මනුෂ්‍යයා කියූ බුද්ධාගම නොවේ. ලංකාවේ පවතින්නේ ඒ ආගමේ නමින් සිවුරු දාගත්ත පැවිද්දන් රැළකගේ කෑම සොයා ගැනීමේ බිස්නස් එකකි. එයට දා ගත්ත නම බුද්ධාගමයි. නැතිව මේ අවුරුදු දෙදාස් පන්සියයක ඉතිහාසයක් තිබූ ඔරිජිනල් ඉන්දියන් බුද්ධාගම නොවේ. ලංකාවේ තිබූ ඔරිජිනල් බුද්ධාගම වසර 300කට පමණ පෙර විනාශවී ගියේය.

වෙනත් රටවල ආගම් යනු එම රටේ දේශපාලනයට සම්බන්ධ නැති අධ්‍යාත්මික හා ශුද්ධ වූ දෙයකි. සමාජවාදී රටවල පවා ආගම වෙනම පවත්වාගෙන යන සංස්ථාවකි. ආගම මගින් මුළු සමාජයම බැඳ තබා ගන්නා අතර ආගමික ඉගැන්වීම් යනු හොඳ නරක සොයා ගැනීම සඳහා ඇති මාලිමාවයි.

නීතිය හා ආගම දේශපාලනයට යටත් නැත. නීතිය සාදන්නේ ආගමේ අමුද්‍රව්‍ය වලිනි. රටක නීතිය යනු දේශපාලනික විනයයි.

චීනයේ කෝටි දෙසියයක් පමණ ජනතාවක් සංවිධානය කර ඇත්තේ සෙන් බුදුදහමිනි. වසර දහස් ගණනක් නොකඩවා චීනය වැදගත් රටක්, කරදරයක් නොකරන ජාතියක්, උත්සාහවන්ත මිනිසුන්ගේ රටක් ලෙස ගොඩ නගා ඇත්තේ දේශපාලනයට වඩා සෙන් බුදු දහමිනි.

චීනයටම මඳක් අඩු ඉන්දියාවේ කෝටි ගණනක ජනගහනයක් පාලනය කර ඇත්තේ 150ක් පමණ වන ආගම් ගොඩකිනි. අඩුම තරමේ ආසියාවේ ප්‍රබලම රට ඉන්දියාව බවට පත්කර ඇත්තේ හතර අතට වඳිනා මෙම ආගම් සමූහයෙනි. බටහිර රටවල් ආත්මාර්ථකාමී කරදරකාරී රටවල් වුවද ක්‍රිස්තියානිය එම රටවල් සංවිධානය කර ඇත. මිනිසුන් ශීලාචාර කර ඇත. ක්‍රිස්තියානියේ විශේෂත්වය වන්නේ ප්‍රබල ලෙස මිනිසා පුද්ගලිකව සංවර්ධනය කිරීමයි. ක්‍රිස්තියානියෙන් සංවිධානය නොකරන කොටස වන්නේ පවුලයි. ආසියාතික ආගම් පවුල සංවිධානය කරන නමුත් පුද්ගලිකත්වය ශූන්‍ය කර දමති. ආගම මගින් ජාතිය සංවිධානය කර ඇත්තේ අල්ලාය. පිරිමින්ට, ගැහැනුන් හා රොටී සැපයීම අල්ලාගේ ආගමේ හරයයි. එනිසා අල්ලා ඉතා ලෞකික ආගමක් දෙශනා කිරීම මගින් පිරිමින් අතර ජනප්‍රිය වී ඇත. අශීලාචාර මුස්ලිම් ආගම ළමා දූෂණයට හා බහු විවාහයට ඉණිමගකි.

බුද්ධාගම දුප්පත් ආගමකි. ඉන්දියාවේ කුලහීන දුප්පත් මිනිසුන් අදහන්නේ බුද්ධාගමයි. බුදුන්ගේ කාලයේ ඉන්දිය කුලපීඩනයට හා කෑදර වෙළෙන්දන්ට විරුද්ධව දෙසු දහම වුයේ බුද්ධාගමයි. හොඳම ලාභය නිරෝගීව සිටීම යැයි දේශනා කිරීම මගින් ගෞතම කෑදර වෙළෙන්දන්ට අතුල් පහරක් දුනි. රඟන ගයන ගැහැනුන් පිරිසක් මැද කමින් බොමින් කිසිවක් දුප්පතුන්ට නොදෙමින් සිටි මිනිසුන්ගේ, රම්‍ය සුරම්‍ය සුබ වූ ගිහිගෙය හැරදා ගොස් සිතේ නිවීම පරම සැපය යැයි කීවේ කුමන්ත්‍රණකාරී දේශපාලකයින්ටයි. රමණය සතුටක් යැයි සිතා සිටි ඉන්දීය පිරිමියාගේ ඇති අධික කාමාධිකබවට (සාක්ශිය – අධික ජනගහනය)  “සන්තුට්ඨී පරමං ධනං කියමින් පහර ගැසීය.

විශේෂයෙන් ගෞතම තම දේශනා මගින් දුප්පතුන්ට සේවය කිරීමටත් කුලපීඩනය (ලංකාවට වඩා ඉන්දීය කුල පීඩනය දහස් ගුණයකින් වැඩිය) වෙනස් කිරීමටත් උත්සාහ දැරීය. එය ක්‍රිස්තියානිය අසල්වැසියාට නොදී පරිභෝජනය කිරීම වැළැක්වීමට දේශනා කිරීම වැනිය. ක්‍රිස්තියානි සමාජය ඉතා අධික ලෙස පරිභෝජනවාදී වී ඇත්තේ ක්‍රිස්තුගේ අනුමැතිය නිසාය. නමුත් පුද්ගල සංවර්ධනයට ක්‍රිස්තියානිය තරම් හොඳ ආගමක් තවත් නැත.

නැවත ප්‍රශ්නය වෙත යන්නේ නම් ලංකාවේ සිංහලයින් අවුලක පටලැවී ඇත. සිංහලයෝ යටත් විජිත යුගයේ ක්‍රිස්තියානියෙන් පුද්ගලික සැප විඳීමේ ආශාව ලබාගත්තේය. එයට පටහැනිව බුද්ධාගම ඕවා වැඩක් නෑ ජීවිතේ දුකයි දුකයි නිවන්ම පලයව් කියන්නේය. සෙක්ස් කරන්න එපා එපා කියන්නේය. එනිසා ඕල්කොට් බාප්පයි ධර්මපාල මාමයි බුද්ධාගමට ක්‍රිස්තියානියේ විධික්‍රම කියා දුන්නේය. එනිසා ලාංකීය බුද්ධාගමේ කොටසක් ක්‍රිස්තියානියේ පෞද්ගලිකත්වය උඩධාන ආත්මාර්ථකාමීත්වය සමග සමපාත විය. ඕන මගුලක් කරල ආත්මාර්ථය හදා ගනිව් කීවේ ක්‍රිස්තු සහ අල්ලාය.

මේ අතර ලංකාවේ අතිශය දුප්පත් කන්න බොන්න නැති පවුල් වල දරුවෝ මහන වී බුද්ධාගමට ආවෝය. ප්‍රශ්නය තව තවත් දිග්ගැස්සුණි. ඒ නිසා බුද්ධාගමේ බන දේශකයා දුප්පත් ගිහියෙක් විය. ඔවුන් බුද්ධාගමට විරුද්ධව ආත්මාර්ථයම දේශනා කරති. දුප්පතුන්ගේ ප්‍රධාන ගැටලුව බඩගින්න මිස නිර්වාණය නොවේ.

එනිසා වසර 60 කට වඩා වැඩි කාලයක සිට ලංකාවේ මහණුන් බණට කීවේ කන්න දීපල්ලා කියලාය. පන්සලට දීපල්ලා. පින් ගන්න නම් හාමුදුරුවන්ට විතරක් දීපල්ලා කියාය. වසර ගණනාවක් තිස්සේ බුද්ධාගම විකෟති කරමින් කියූ දුප්පතුන්ගේ බුදු බනය. එනිසා දැන් ඇති බුද්ධාගම ගිහියන්ටත් වඩා කෑදර කමින් ආජීවය පමණක් සිදුකළ මහණුන්ගේ නිර්මාණයකි.

ඉන්දියාවෙන් පැමිණි සිංහයාගේ තිරිසන් ලේ ඇති සිංහලයෝ සෙක්ස් වලට අතිශයින් කැමතිය. ලිංගය කෙලින්වීම මගින් හැදෙන “දරුවන් දූෂණය කර මරාදැමීමේ ලෙඩේට“ පැරණි බුද්ධාගම දුන් පිළිතුර වූවේ හතර පෝයට සිල් ගනින් කියලාය. දැන් සිල් නැත. ඕල්කොට් සහ ධර්මපාල බුද්ධාගම ක්‍රිස්තියානි කල නිසා මිනිසුන්ට ආගමට මුවාවී ඕන චූන් එකක් ගත හැකි විය.

කොහේ හරි හිටපු පාහරයෙක් මහණවෙලා හරි නැතිව හරි බුද්ධාගම නමින් මොන මගුලක් කීවත් කිසිදු මහනායකයෙකුට ගැටලුවක් නැත.

හේතුව තමන් සිවුරු දැරුවට ඉන්දියන් බුද්ධාගම සමග තදින් බැඳී නැති නිසාය. නැත හොත් මහණුන්ට අතීත ඉන්දියන් බුදුදහම තේරුම් ගත නොහැක. අතීතයේ වනපොත් කල දහම දැන් සයිබර් අවකාශයේ පවා ලියා ඇති නිසා කටපාඩම්කර ධර්මය ආරක්ෂා කරන්න දෙයකුත් නැත. එනිසා මහණකම විනෝදවිමකි. පන්සිල් පද පහයි පිරිත් පොතේ පිටු ටිකකුයි දානේ දුන්නම පිංදෙන්නයි ඉගෙන ගත්තාම හාමුදුරු නමකි. කිසිදු බාහිර දැනුමක් අවශ්‍ය නොවේ.

එසේම දුප්පත් මහණුන් කිසිදු විටෙක ලෝකයේ වෙනත් දැනුමක් ගැන හැදෑරීම තියා නිවැරදිව බුද්ධ දේශනාව වත් හදාරන්නේ නැත. දන්නේ සිංහල පමණි. ලෝකයේ වෙනත් දැනුම් බිහිවන්නේ විදේශීය භාෂාවලිනි. එනිසා එකෙක් දෙන්නෙක් හැර විදේශ භාෂා දන්නා විශාල හදවත් ඇති මහණුන් ලංකාවේ බිහිවූවේ නැත. ජනතාවගේ ආධ්‍යාත්මය ගොඩනැගීමට හෝ මිනිසුන් ආගමිකව නිවැරදි කිරීමට දේශනා කිරීමට දන්නා කිසිවෙක් ලංකාවේ බුදු දහමේ නැත.

චීනයේ හා ජපානයේ බුද්ධාගම මිනිසුන්ගේ එදිනෙදා ජීවිතයේ සිතුවිලි හා බැඳී පවති. කෙනෙකුට තම මුළු ජීවිතය පුරාම ආදර්ශයට ගත හැකි මහණුන් සිටිති. පන්සලකට ගිය විට ගිහියෙකුට අඩු තරමින් කාලයක් තිස්සේ මිනිසුන් විසින් භාවිතා කල ඹරිජිනල් ආගමික සංකේත දැකිය හැක. එනිසා ඔවුන්ගේ ආගම සෑබෑවකි. ඔරිජිනල් පිටපතකි. අපේ පංසල්වල ඇතිතේ ඔරිජිනල් ආගමික සංකේත නොවේ. ටීවී, සෙල් ෆෝන්, ඩීවීඩී යන්ත්‍ර සහ කොන්ක්‍රිට් ගොඩවල්ය. අපේ පංසල්වල ආගමික සංකේත ඩුප්ලිකේට්ය. ඔරිජිනල් පිටපත නැතිවූ කොපිය. කොන්ක්‍රීට්ය. ආධ්‍යාත්මය සංවර්ධනය වන යමක් මේවායේ නැත. බුදුන්ට වඩා වඳින්නේ බෝ ගසටය, ධර්මයට වඩා අදහන්නේ ඉන්දියන් දෙවිවරුය. බුදුන්ගේ ධර්මය ඇති පන්සල්වල දේවාල කිසිසේත් පැවතිය නොහැක. ගුරුකම් කල නොහැක. කිසිදු පැවිද්දෙක් ගුරුකම් කරන්නේනම් හෝ ජෝතිසයේ වැඩ කරන්නේ නම් ඔවුන් මහණකමින් ඉවත්කළ යුත්ය. බුදුන් විනය නීති පැනවූයේ සුදුස්සන් පමණක් ධර්මය දේශනා කිරීමට ඉතිරිකර ගැනීමටය. මහණකම මෙතරම් පහසු හා විනෝද ජනක කාර්්‍යයක් වී ඇත්තේ ලංකාවේ පමණි.

එනිසා මම මෛත්‍රී බුදුන් කියන මිනිසුන් බිහිවේ. ඔන් පාහරයෙකුට ඔන දෙයක් කියන්න දේශනා කරන්න දීම ජිනීවා මානව හිමිකමක් මිස ආගම නොවේ. මේ වැඩේ ක්‍රිස්තියානි පාදිලියෙකුට කල නොහැක. බයිබලයෙන් පිට යමක් දේශනා කල හොත් පාදිලිකම අවසන්වේ.

පිං පික්පොකට් ගහන්න උත්සාහ කල ආගමකි. සතයක් පිංකැටේට දාල රුපියලක පිං ගන්න පුරුදු කළෝය. හැම තැනම පිං කැටය. දැන් දැන් ලොකුම පිංකම දන්සැලක් දීමය. මේ සිංහල බුද්ධාගමේ ආදර්ශයන්ය. දැන් ඒ වපුරපු දුප්පත් මුං නෙළනා යුගයයි. තමන්ගේ දුවට සරම උස්සා පෙන්වන එකට පොලීසි යන්නේ අම්මාය. මේ අසමත් බුද්ධාගම වැපුරූ මුංය. ප්‍රින්සිපල් ළමයි 10ක් අපචාරයට යොදාගනි. ගොයම කන්නේ නියරමය.

දුප්පත් මහණුන් සිංහල සමාජයට හරවත් බුදුදහම දුන්නේ නැත. ලංකාවේ සංස්කෟතියට බුද්ධාගම ඇතුල් කළේ නැත. බුද්ධාගම ලංකාවේ සිංහල මිනිසුන්ට නිකං සැරසිල්ලක් පමණි. එය ජීවිතයට මාර්ගය කියාදෙන යමක් නොවේ. කොතරම් ලෞකික වුවද ක්‍රිස්තියානි මිනිස්සු ඉරිදා දින හතරට පල්ලි යති. අසත්‍ය ආගමක් වුවත් අරාබියේ අල්ලාගේ බලකිරීම නිසා ලංකාවේ දෙමළ මුස්ලිම් මිනිස්සු සිකුරාදට පල්ලි යති.

ආගම ලිංගය පාලනය කළේ එසේය. බුද්ධාගමේ සිවුරු හැඳගත් මිනිසුන්ගේ පිස්සු මරගාත දේශනා නිසා අවුරුද්දකට වරක්වත් පන්සල් යායුතු නොවේ. පන්සල් නැතිව හාමුදුරුවන් නැතිව බෞද්ධ මිනිසුන්ට කිසිදු ගැටලුවක් නැතිව ජීවත්විය හැක. (මේක ගැඹුරින්ම සත්‍යයකි.)

හාමුදුරුවන් ඇසුරු කිරීම ඥානවන්ත කමට උදව්වක් නොවේ. වාතයකි. වදයකි. වියදමකි. කාලය කා දැමීමකි. නැතහොත් බිරිඳ, දුව හෝ කොල්ලා නැතිවී මුලු ජීවිතයම අඳුරු දෙයකි. පවුලේ සැමදෙනාම පන්සල් ඇසුරු කිරීම අනිවාර්‍යය විනාශයකි. සිංහල බුද්ධාගම එවැනි එකකි. පාදිලි උන්නාන්සේලා අල්ලාගේ මුල්ලලා පූසාරියෝද මෙවැනිම පිස්සු මඤඤය. පිටිදූවේ හරකා, දකුණේ මෛත්‍රී නමින් බුදුවුණු කාලකණ්ණියා, සාස්තර කියන මන්තර මතුරන කාලකණ්ණි චීවර ධාරියෝ, රත්තරන් එකතුකරන කාලකණ්ණි. දඹුලු විහාරයේ ලස්සන කාපු පර හාමුදුරු මුදලාලියා. කළුතර කොන්කක්‍රීට් හාමුදුරුවා, එක් එක තැන්වල සල්ලි ගරන පිස්සු මඤඤං හාමුදුරුවෝ බෞද්ධාග‍මේ සතුරෝය.

බුද්ධාගම ඉතා වේගයෙන් සිංහල මිනිස් සිත්වලින් ඉවත්වී ඇත්තේ මිනිසුන්ගේ වරදක්හෝ දහමේ වරදක් නිසා නොව සිංහල දේශක උන්නාන්සේලා ගේ දැනුමේ ගැටළුවකිනි.

ආගමික ඉතිහාසය වසර 60 ක් හා ලංකාවේ පන්සල් වල සිදුවුණු දේ සැලකූ විට බෞද්ධ චීවරධාරීන් මේ වරද සිතා මතා උවමනාවෙන් කරන බව පෙනේ. එයටද හේතුවක් ඇත. හේතුව, අම්මා සමග සිටීමට ඉතාම ආශාවෙන් සිටිනා දරුවකු කුඩා කාලයේ පාළු අම්බලම්වල මහණදම් පිරීමට යැවීම නිසාත්, තමන්ම ලැබිය යුතු ආදරය සැබැවින් විඳීමට නොහැකිවූ නිසාත්, එනිසාම සමාජයකට ආදරය කිරීමට නොදන්නා නිසාත් සියලුම හාමුදුරුවන් තුළ සමාජය හා පවුල ගැන පවතින්නේ වෛරයකි. එනිසා තමන්ට පිඩනයක් ගෙන දුන් තමන්ට ආදරය අහිමිකළ සමාජක්‍රමය අවුල් කිරීමට බණ කියනවා හැර වෙන කුමක් කරන්නද ?

අනෙක් පැත්තතෙන් මෙයට වග කිව යුත්තේ වම්මුය. ඉස්සර වමා හොඳ මිනිහෙක්. වැදගත් සත්වයෙකි. ඒ වැදගත්කම ජවිපේ වසින් සහමුලින්ම විනාශකර මිනිහෙකුට තමන් වාමංශික මාක්ස්වාදී මිනිහෙක් බව ප්‍රසිද්ධියේ පුකාශකල නොහැකි මට්ටමට පැමිනවූවේය. දැන් සමාජයේ වැරදිවලට හිතරිදෙන මිනිසුන්ට යන්න තැනක් නැත. ඉන්නේ මුදලාලිලා හා උන්ගේ ගැත්තන්වූ හමුදාකාරයෝය. යහපත් සමාජ භාවිතාව වම්මු විසින් විනාශකල පසු දුවට සරම උස්සන තාත්තලා බිහිවෙමින් පවතී.

තාත්තා තමන්ගේම දුවට සරම උස්සල ඇට දෙක පෙන්නන්නත්, අවුරුදු 7 කුඩා දරුපැටව් දූෂණය කරල මරල කුණු කාණුවට දාන්නත්, ප්‍රින්සිපල්ලා පොඩි දරුවන් දූෂණය කරන්නත්, මහරෑ අවුරුදු 70 ආච්චිලා දූෂණය කරන්නත්, හාමුදුරුවන්, පාදිලියන්, පුසාරියන් ලෙබ්බෙලා දරුවන් අපහරනය කරන්නත් හේතුව ආගමේ අසමත් කමයි. නැතුව රජයකට හැම දරුවෙක් ළඟින්ම මුරකාරයෙක් දාන්න බෑ. එතකොට සුනන්ද දේශප්‍රිය නම් තකතීරුවා ජිනීවා කොමිසම ගාව රෙද්ද කඩන් නටන්න පටන් ගනී.

මේ ලිපියෙන් කාට රිදුණත් කරන්න දෙයක් නෑ ඇත්ත කිව්ව කියලා මට බැන්නට වැඩකුත් නෑ.

13
දෙසැ.
18

රනිල්ගේ සහ රනිල්ගේ ලෙස්බියන් ගෑනිගේ සැබෑ ආගම… මෙහෙම විකුර්ති මිනිස්සුත් ඉන්නවා (පින්තූර)

Sri Sri Ravi Sankar Fuck Sri Lanka

 

12
දෙසැ.
18

නිරුවත සමාජගත කරමු ! සමබිම හා සිනමා තක්කඩින්ගේ ගොංපාට් !

තක්කඩි සංවිදාන එකතුව

05
දෙසැ.
18

මග හිරවුන රටබෙදන කොන්ත්‍රාත්තුව හා වසර 4 1/2 කට විසිරවිය නොහැකිය යන අරුම පුදුම කොන්දේසිය

– ආචාර්ය නාලක ගොඩහේවා ( මව්බිම 04-12-2018)

2009 මැයි 19 දා ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව වූ යුද්ධය ජයග්‍රහණයකින් නිම විය. එදා අපේ රටේ ජනතාව ප්‍රීති ඝෝෂා නැගුවේ බෙදුම්වාදීන්ගෙන් රට නිදහස් වීය යන අවංක විශ්වාසයෙනි

නමුත් ඉන් වසර කිහිපයක් ගතවන්නටත් පෙර බෙඳුම්වාදයේ අඳුරු මතකයන් යලි වතාවක් මතුවන්නට පටන් ගැනුනි. මෙවර බෙදුම්වාදීන් සටන් බිම ලෙස තෝරාගත්තේ ජිනීවාහී එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයයි. මෙවර ඔවුන් සටනට පිවිසියේ තනිවම නොවේ. රටවල් ගනනාවක සහායද තමුන්ට ලබා ගනිමිනි. කොටි ත්‍රස්ථවාදීන් විසින් ලොව පුරා ගොඩනගා සුරක්ෂිතව තිබුනු විශාල මුල්‍ය ජාලයද ඔවුන්ගේ සවියට එක්ව තිබුනි.

මේ අභිනව සටන් පෙරමුණේ නායකයෝ උපාය මාර්ග වලින් ප්‍රභාකරන්ටත් වඩා ඉදිරියෙන් සිටියහ. ඔවුන් මුලින්ම කලේ සිය සමස්ත බලයම යොදවා ත්‍රස්ථවාදය එදා අවසන් කල ශ්‍රී ලංකාවේ පස්වන විධායක ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂව චන්දයකින් පරාජය කිරීමට 29 වතාවක් චන්ද පැරදී වික්ෂිප්තව සිටි රනිල් වික්‍රමසිංහට උපකාර කිරීමයි. මේ උපකාරයට ප්‍රතිචාර ලෙස ඔවුන්ට අවශ්‍ය දේ කර දීමට රනිල් වික්‍රමසිංහ, මංගල සමරවීර කන්ඩායම පොරොන්දු කරවා ගෙන තිබුනි.

2012 දී එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ සම්මතව තිබූ ලංකාවට එරෙහි යෝජනාවකින් ඇරඹි කුමන්ත්‍රණය 2015 වන විට බොහෝ දුරට උඩු දුවා තිබුනි. 2012 පලමු යෝජනාවේ කියැවුනේ ත්‍රස්ථවාදයට එරෙහි යුද්ධයේ අවසාන අදියරේදී යම් වැරදි සිදු වූවාදැයි සොයා බැලිය යුතු බවය. බැලූ බැල්මට එම යෝජනාවේ බරපතල කරුණක් අඩංගු නොවිනු නිසා බොහෝ රටවල සහාය එයට ලැබුනි. 2013 ආ දෙවන යෝජනාවේ යුධ සමයට අමතරව ලංකාව තුල සිදුවන දේශපාලන කටයුතු ගැනද යම් සඳහනක් තිබුනි. එහෙත් 2014 ඉදිරිපත් වූ යෝජනාවේ ලංකාවේ ස්වෛරීත්වයට දරුණු ලෙස බලපානා කරුණු අඩංගු වූ අතර ලංකාව පිලිබඳ පරීක්ෂනයක් කරන ලෙස එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කොමසාරිස් කාර්යාලයට නියෝග කරන ලෙස ඉල්ලා තිබුනි. මේ යෝජනාව සම්මත වී තිබුනේ ලංකාවට පක්ෂපාත වූ සමහරක් රටවල බරපතල විරෝදය මධ්‍යයේය. උදාහරණයක් වශයෙන් 2014 යෝජනාවට ඉන්දියාව හා පකිස්ථානය යන දෙරටම විරුද්ධ වූයේ මෙය ස්වාධීන රටක අභ්‍යන්තර කටයුතු වලට ඇඟිලි ගැසීමක් බව සඳහන් කරමිනි. එහෙත් අන්තවාදී දෙමල ඩයස්පෝරාවේ බලපෑම් මත මේ යෝජනාවද සම්මත කර ගැනීමට බටහිර රටවල් සමත් වූහ. මේ වන විට රාජපක්ෂ ආන්ඩුව එලවා දැමීමේ වගකීම කරට ගෙන තිබූ රටවල් අතර ඇමෙරිකාව , මහා බ්‍රිතන්‍යය, ජර්මනිය, ප්‍රංශය , නෝර්වේ , කැනඩාව වැනි රටවල් ඉදිරියෙන්ම සිටියහ.

 

 

2015 ජනාධිපති මැතිවරණ ව්‍යාපාරය රාජපක්ෂලා හා මෙම බාහිර බලවේග අතර වූ සටනක් විය. කොන්ග්‍රස් ආන්ඩුව පරදා ඉන්දියාවේ අලුතින් බලයට පත් වී සිටි මෝඩී රජයද චීනය සමඟ ලංකාව ඕනෑවට වඩා සමිපය යන වැරදි මතයක් ඇති කරගෙන සිටි නිසා මේ කාර්යයට එක් වූ බවක් පෙනේ. ඒ අනුව මහින්ද ජනාධිපතිවරයා පරාජය කිරීම සඳහා පොදු අපේක්ෂකයෙකු ඉදිරිපත් කිරීම , ඒ සඳහා සහායට දේශපාලන පක්ෂ රාශියක් ඒකරාශී කිරීම, මූලෝපමාය හා මුල්‍යමය සහාය නොමදව ලබා දීම් ආදිය සිදු කරන ලද්දේ මේ බාහිර බල වේග විසිනි.

2016 දී ඇමෙරිකාවේ පලවූ රාජ්‍ය ලේඛණයක එවකට ඇමෙරිකාවේ හිටපු රාජ්‍ය ලේකම් ජෝන් කෙරී මහතා සඳහන් කොට තිබුනේ ලංකාවේ බුරුමයේ හා නයිජීරියාවේ පැවති රජයන් වෙනස් කිරීම සඳහා 2015 දී ඇමෙරිකානු රජය ඩොලර් මිලියන 680 ක් වැය කල බවය. මින් තුනෙන් එකක් ලංකාව වෙනුවෙන් වැය වුනානම් මහින්ද රාජපක්ෂ බලයෙන් ඉවත් කිරීම සඳහා ඇමෙරිකාව වියදම් කල මුදල පමනක් රුපියල් කෝටි 3000 කට වැඩි විය යුතුය. මහා පරිමාණ ප්‍රචාරක කටයුතු වලට උදව් දෙමින්, විශාල බොරු ගොඩක් ජනගත කරමින්, දේශපාලනඥයින් මිලදී ගනිමින් ඉතා ප්‍රබල චන්ද ව්‍යාපාරයක් දියත් කරන්නට එකල විපක්ෂයට හැකි වූයේ කෙලෙසද යන්න මින් පැහැදිලිය.

ජිනීවා වල ලංකාවට එරෙහිව 4 වන යෝජනාව හෙවත් 30/1 යෝජනාව ඉදිරිපත් වන්නේ 2015 ජනාධිපතිවරණය හා මහ මැතිවරණය යන දෙකටම පසුවය. 2015 මාර්තුවල ඉදිරිපත් වීමට තිබුණ යෝජනාව සැප්තැම්බර් වලට කල් දමනු ලබන්නේ එහි අන්තර්ගතය ශ්‍රී ලාංකික ජනතාව දැන ගත්තානම් එය 2015 අගෝස්තු මහ මැතිවරණයේදී එක්සත් ජාතික පෙරමුණට පැහැදිලිවම අවාසි විය හැකිව තිබුන නිසාය.

2015 සැප්තැම්බර් වල ඉදිරිපත් වූ 30/1 යෝජනාව හොඳින් විමසා බලන්නෙකුට පෙනී යන්නේ එය යටත් විජිත වාදී රජයක් විසින් යටත් කොලනියකට දෙන නියෝග මාලාවක් ලෙසය. මෙම යෝජනා මාලාව හරහා ලංකාවේ ස්වෛරීත්වය පැහැදිලිවම අභියෝගයට ලක් කොට ඇත. නම්බුකාර රටක් කිසි විටක පිලි නොගත යුතු වූ මේ යෝජනාවලිය ඒ වන විට බලයට පත් වී සිටි යහපාලන ආන්ඩුව හිස් මුදුනින් පිලිගත්තා පමනක් නොව එයට සම අනුග්‍රාහකත්වය දැක්වීමේ ද්‍රෝහීකම හරහා මෙම යෝජනාවට එරෙහිව අන් කිසිදු රටක් විසින් අදහස් දැක්වීම පවා වලක්වන ලදී.

එදා පටන් 2018 සැප්තැම්බර් මස වන තුරු යහපාලන රජයට හරියට කල එකම දෙය නම් එකින් එක මේ යෝජනාවලියේ පොරොන්දු වූ කරුණු ක්‍රියාත්මක කිරීමය. යෝජනාවේ සඳහන් වූ කරුණු 20 කින් තව කරන්නට ඉතුරුව තිබෙන්නේ නව ව්‍යවස්ථාවක් රටට හඳුන්වාදීම පමනි.

මේ ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පත සකස් කරණා ලද්දේ අන්තවාදී දෙමල ඩයස්පෝරාවට විවිධ ක්‍රම හරහා සම්බන්ධ වන පුද්ගලයින් විසින් බව වටහා ගත නොහැක්කෙකු දේශපාලනය ගැන අදහස් දැක්වීමටවත් සුදුසු නැත.

මෙම නව ව්‍යවස්ථාවෙන් කරන්නට බලාපොරොත්තු වන්නේ මධ්‍යම රජය දුර්වල කොට පලාත් පාලන ආයතන ශක්තිමත් කිරීමය. ඊලඟ පියවර වටහා ගන්නට මහා බුද්ධියක් අවශ්‍ය නැත. මියගිය ප්‍රභාකරන් අද සිටින තැනක සිට පුදුම වනු ඇත්තේ තමුන්ට වසර 30 ක ආයුධ සන්නද්ධ යුද්ධයකින් කරගන්නට නොහැකි වූ දෙය ටයිකෝට්, වේට්ටි කාරයන් පිරිසක් එක්ව මෙතරම් පහසුවෙන් ලබා ගත්තේ කෙසේද කියායි.

2015 යහපාලන රජය බලයට ගෙන ආ බාහිර බලවේග තම කොන්ත්‍රාත්තුව ඉටු කිරීමට තෝරාගත් විශ්වාසවන්තයා පොදු අපේක්ෂක මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා නොව කවදත් තම වාසිය සඳහා කොලයක ඔතා රට විකුනන්නට වුවත් සූදානම් මානසිකත්වයක සිටි රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාවය.

ඒ නිසා කොන්ත්‍රාත්තුව ඉටු කර අවසන් වන තුරු රනිල් වික්‍රමසිංහ බලයේ තබා ගැනීම ඉතා වැදගත් විය.

නමුත් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ දේශපාලන ඉතිහාසය විමසා බලන ඕනෑම කෙනෙකුට පෙනී යන්නේ වසර 2 -3 කට වඩා තම ජනප්‍රියතාව රඳවාගෙන බලයේ සිටීමට ඔහු අසමත් බවය. මින් පෙර 3 වතාවකම අගමැති වුනත් ඔහු වසර 3ක කාලයක් අගමැති ලෙස සම්පූර්ණ කර නොතිබුනි.

19 ව්‍යවස්ථා සංශෝදනය නමින් සෝබිත හිමියන් පවා රැවටූ කපටි උපක්‍රමයක් හරහා මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් 2/3 ක ඉල්ලීමක් නැතිව පාර්ලිමේන්තුව වසර 4 1/2 කට විසිරවිය නොහැකිය යන අරුම පුදුම කොන්දේසියක් ව්‍යවස්ථාවට එක කරනු ලබන්නේ වෙන කිසිවක් නිසා නොව මෙසේ තමා බාර ගත් කොන්ත්‍රාත්තුව අවසන් වන තුරු රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා බලයේ තබා ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය බැවිනි.

එහෙත් කුරුමාණම වැරදුනේ ජාත්‍යන්තර කුමන්ත්‍රණයක තමා ඉත්තෙකුව ඇති බව වටහා ගත් නිසාදෝ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා ව්‍යවස්ථාවේම සිදුරකින් රිංගා රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාව අගමැති කමෙන් ඉවත් කොට පසුව ව්‍යවස්ථාවෙම සඳහන් තම බලතල භාවිත කරමින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හල බැවිනි.

හදිසියේ සිදුවූ මේ විපතින් අන්ද මන්ද වු රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ගේ සේවාදායකයින් ඔහුට දී ඇති උපදෙස කිසි සේත්ම මේ තත්වය පිලි නොගන්නා ලෙස විය යුතුය. මන්ද රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා වැඩය අතහැරියහොත් බාර ගත් කොන්ත්‍රාත්තුව අවසන් කල නොහැකි නිසාය.

ජනාධිපතිවරයාගේ තීන්දුව අද උසාවියේ අභියෝගයට ලක්වී ඇත්තේ මෙබැවිනි.

මේ අතර අද ජනතාව අසන ප්‍රශ්ණය අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා කල ඉල්ලීම බාරගන්නට ඉක්මන් වුනාද යන්නයි.

කිසිසේත්ම නැත.

ඔක්තෝබර් 26 අගමැති කම බාරගෙන මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා රට ගලවා ගත්තේ විශාල අනතුරකිනි.

ඉන් සිදු වූයේ නව ව්‍යවස්ථාවක් හරහා වසර ගනනාවකට ජනාධිපතිවරණයත් , පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයත් යන දෙකම කල් දමා ගැනීමට තිබුන කපටි කුමන්ත්‍රණයක් පරාජය කිරීමයි.

නව ව්‍යවස්ථාව සම්මත වූවා නම් පාර්ලිමේන්තුව විසින් තෝරාගනු ලබන ජනාධිපතිවරයෙක් පත් වීමට නියමිත ව තිබුනි. සමහර විට කරු ජයසූරිය මහතා බලාපොරොත්තුව සිටියේ මෙය විය හැක.

ඔක්තෝබර් 26 ට පෙර පාර්ලිමේන්තුවේ බල තුලනය තිබූ ආකාරයට නව ව්‍යවස්ථාව අනිවාර්යයෙන්ම සම්මත වීමට නියමිතව තිබුන අතර එසේ වූවා නම් 2019 ජනාධිපතිවරණයක් පැවැත්වෙන්නේ නැත.

අලුත් ව්‍යවස්ථාව සම්මත වූ පසු පාර්ලිමේන්තුවේ ආසන ගනන වෙනස් වීමට නියමිත්ව තිබුනි. ඒ 25 සිට 233 දක්වා වැඩිවීමට නියමිතව තිබුනි. කොට්ටාශ ප්‍රමාණය 160 සිට 140 ට අඩු වීමට නියමිත්ව තිබුනි.

ඒ සදහා අලුතින් සීමා නීර්ණ කමිටුවක් පත් කිරීමට නියමිතව තිබුනි.

නමුත් මේ සදහා කොපමන කාලයක් දෙනවාද, එය යලිත් කල් දමනවාද යන්න තීරණය කිරීමේ බලය තිබෙනු ඇත්තේ වත්මන් පාර්ලිමේන්තුව විසින්ම පත් කරනු ලබන අනිවාර්යයෙන්ම රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ අණ පිලිපදින්නෙක් වන දුර්වල ජනාධිපතිවරයෙකුටය.

මේ අනුව නව ව්‍යවස්ථාව සම්මත වූවා නම් තව බොහෝ කලකට මේ රටේ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක් අපේක්ෂා කල නොහැක

ජනතාව තේරුම් ගත යුත්තේ තවත් බලා සිටියා නම් පහසුවෙන් චන්දයකට ගොස් දිනන්නට තිබුනා යන මතය වැරදි බවය.

අපේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී චන්ද අයිතිය තවත් බොහෝ කලකට උදුරාගන්නට ඔවුන් සැලසුම් කොට තිබු කපටි උපක්‍රමයක් මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා හා අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා නිසා වැලකුනි

අද ඔවුන් දෙදෙනාටම අවශ්‍ය බව පෙනෙන්නේ ස්ථාවර රජයක් පිහිටවීම සදහා නව පාලකයින් පත් කිරීමේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතිය ජනතාවට ලබා දීමටය.

29
නොවැ.
18

මංගල සමරවීර නම් විලාසිතාකරුවා ගේ සෙක්සි කොල්ලාට ගණන් හිලව් පැටලීම

“මේ මාසයට මහින්දගේ හෙලිකොප්ටර් ගමන් වියදම බිලියන 84” – මොංගල් සමරවීර

රුපියල් බිලියන් 84 ක් යනු රුපියල් කෝටි 8400කි. එනම් අති විශාල මුදලකි. එය සංසන්දනාත්මකව බැලුවහොත්

ලංකාවේ යුද්ධය පවතින සමයේ හෙලිකොප්ටර් හා ජෙට් ප්‍රහාරක ගමන්ද ඇතුලුව උණ්ඩ, අවි ආයුධ, හමුදාවට පඩි හා දීමනා ඇතුලු සියලුම වියදම් සඳහා ගියේ වසරකට රුපියල් බිලියන 180ක් පමණ මුදලකි.

ලංකාවේ වසරකට මුලු රටේම සෞඛ්‍ය ක්ශේත්‍රයට වැය කරන්නේ රුපියල් බිලියන 60ක පමණ මුදලකි.

හෙලිකොප්ටරයක් අලුතෙන්ම මිලදී ගැනීම සඳහා වැය වන මුදල කෝටි 50 සිට 100 පමණ දක්වා මුදලකි.

මංගලට අනුව මේ මාසය තුල කෝටි 8400ක හෙලිකොප්ටර් ගමන් වල මහින්ද යෙදී ඇත්නම් එය හෙලිකොප්ටර් සියයකටත් වඩා අලුතෙන්ම ගතහැකි තරමේ මුදලකි. එනම් මේ මාසය ඇතුලත දවසකට හෙලිකොප්ටර් තුන බැගින් අලුතෙන්ම ගතහැකි මට්ටමේ මුදලකි.

දැන්වත් ඔබට මෙම බිලියන් 84 කතාවේ මෝඩ ලාමක බව වැටහේද?

මංගල සමරවීර නම් විලාසිතා නිර්මාණකරුවාට ගණන් හිලව් පැටලීම එදා මෙදා තුර සැමදා සිදුවූවකි. වරක් ඔහු කීවේ මහින්දගේ වත්කම ඩොලර් බිලියන 18ක් කියා ය. එහෙත් එවකට ලංකාව සතු මුලු ඩොලර් සංචිතය තිබුනේද ඩොලර් බිලියන 7කට අඩු ප්‍රමාණයකි. එනම් ඛනිජ තෙල්, වාහන, ඖශධ, අමුද්‍රව්‍ය එකී මෙකී නොකී සියලු දේ ගෙන්වීමට තිබුනු මුදලටත් වඩා දෙගුණයකටත් වැඩි මුදලකි.

බොරුවක් වුවත් කියන පිලිවෙලක් ඇත. මේ මන්ද බුද්ධිකයාට අඩුම තරමේ එය වත් හරි හැටි කිරීමට නොහැකි වීම ඔහුගේ මඳ සම්පූර්ණ බව තව තවත් ලොවටම කියාපායි.

No automatic alt text available.



අනවශ්‍ය දේවල්

  • 186,659 ක් බැළුවා

මරුවා වැහෙන දින

පෙබරවාරි 2019
බ්‍ර සි සෙ
« ජන.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728  

මිනී කාමරය

අළුත් මිනී

මරුවා සොයනා ලෝකය

Advertisements