Archive for the 'කුණුහරුප' Category

27
අප්‍රේල්
18

නාකි පොන්නයා යවා තබා අකිල පොන්නයා රජ කරා වාගේ…

ඔබත් මැදමුලනෙ වලව් වහලෙක්ද..???
ඔබටත් නිදහස් චින්තකයෙක් වෙන්න ඕනැද..??? මෙන්න මග..

පියවර 1..

2005 වසරේ මහින්ද රාජපක්ෂ බලයට එන විට රටේ ණය බර ආර්ථිකයෙන් 96%ක්ද.. රටේ සමස්ථ ආර්ථිකය ඩොලර් බිලියන 20ක එක තැන පල් වෙමින්ද.. මළ කඳන් ගොඩ ගැහෙන නිමක් නැති දරුණු යුද්ධයක්ද.. බුද්ධි අංශ අබ්බගාත කල පිට කොඳු සිඳුනු හමුදාවක්ද.. ත්‍රස්ත ප්‍රහාර බිය, රක්ෂණ අධිභාර නිසා නැව් ගුවන් යානා ඒමට බිය වූ කෙඩෑරි වූ වරාය ගුවන් තොටුපලද.. රටේ ඉල්ලුමට විදුලිය දීමට නොහැකි විදුලිබල මණ්ඩලයක්ද.. වාරිමාර්ග වූ මහාමාර්ග පද්ධතියක්ද.. පාළු වී වේලෙන සංචාරක කර්මාන්තයක්ද.. මැරයන්ගෙන් කිතුල් පොළු පහර කකා රැකියා ඉල්ලන උපාධිධාරීන්ද.. කනේරු ඇටය සහ වහ කුප්පිය තම උරුමය කර ගත් ගොවි මහතුන්ද.. ත්‍රස්තවාදීන් කැබලි කල දරුවන් දෑත්මත තබා අවසිහියෙන් දිව යන දෙමාපියන්ද ඇතුළු විශාලාවක් බවට මේ රට පත් වී තිබුනු බව, එය මේ රටේ උරුමය වී තිබූ බව ”’..මුළුමනින්ම..”’ අමතක කරන්න..

පියවර 2..

ඉන් පසු 2015 දී ලංකාවේ පැවති දූශිතම මිලේච්ඡම ඒකාධිපතිම ආණ්ඩුව
ලෙස පරදවා මහින්ද රාජපක්ෂව මැදමුලනට පන්නා සාඩම්බරව කිරිබත් කෑවේ.. රටේ ආර්ථිකය ඩොලර් බිලියන 20 සිට 80 දක්වා හතර ගුණයකින් වර්ධනය කරමින්ද.. ණය බර ආර්ථිකයෙන් 96% සිට 70% දක්වා අඩු කරමින්ද.. යුද්ධය නිමා කොට ලංකාව නැවත වර්ග කිලෝමීටර් 65,610 දක්වා විශාල කොට, වාර්ශිකව මිය යන්නට නියමිතව සිටි දෙතුන්දහසකගේ පමණ දිවි ගලවා, රටේ ආර්ථිකයෙන් විශාලම පංගුව වැය කර එකිනෙකා මරාගත් යුද්ධය නිමා කොට, උතුරට වසන්තයත් නැගෙනහිරට නවෝදයත් උදා කරමින්ද.. රටේ සාතිශ්‍ය බහුතරයක් කිසිදා නොදුටු අධිවේගී මාර්ග මවමින්ද.. A ශ්‍රේණියේ මාර්ග 90%ක්ද B ශ්‍රේණියේ මාර්ග 80%ක් ද නවීකරණය කරමින්ද.. ජල හිඟයෙන් පීඩා විඳි ජනතාවගේ හිතසුව පිණිස මහා වේලි දුසිමකට වඩා බන්දා වැව් අමුණු දහස් ගණනක් වැඩි දියුණු කොට ඓතිහාසිකව වාර්ථාගත වූ අස්වනු නෙලමින්ද.. රටම එකම වැඩ බිමක්කොට දේශයට නවීනත්වය කැන්දමින්ද.. රටේ අනාගතය බඳු වූ වරාය ගුවන් තොටුපල ආර්ථික කලාප නව නගර සදහා අඩිතාලම දමමින්ද.. කොළඹ ලෝකයේ කැපී පෙනෙන නගරයක් බවට පරිවර්තනය කිරීමේ පළමු පියවර තබමින්ද.. රටට ඇති තරම් විදුලිය නිපදවන්න අවශ්‍ය බලාගාර ගොඩ නගමින්ද.. සියළු රැකියා නැති උපාධිධාරීන්ට ගුටි නොඇන කෙසේ හෝ රැකියාවක් දෙමින්ද.. ලක්ෂ 1.5 ක් වූ වසරකට ආ සංචාරකයන් ප්‍රමාණය මිලියන 1.5 ක් දක්වා ඉහළ දමමින්ද.. රටත් ජාතියත් ඉහළට ඔසවා තැබූ ඓතිහාසික දශකය බව ”’..මුළුමනින්ම..”’ අමතක කරන්න…

පියවර 3..

ඒ සෝ කෝල් ‘අඳුරු දශකයේ’ එවැනි ආර්ථික පිම්මක් පනින්නේ තිස්වසරක ඉතිහාසයේ ප්‍රථම ෆුල් ස්කේල් ජයග්‍රාහී යුද්ධයක් කරමින්ද.. යුද්ධයෙන් හානි වූ සියළු දේ යලි ගොඩ නගමින්ද.. මෑත ඉතිහාසයේ වාර්ථා වූ දරුණුම ලෝක ආර්ථික අර්බූදයට මුහුණ දෙමින්ද.. බටහිරින් එල්ල වූ බාධක මඩිමින්ද.. මෑත ඉතිහාසයේ වාර්ථා වූ ඉහළම තෙල් මිලට මුහුණ දෙමින්ද.. කියන මහා බාධක මැද බව ””..තරයේ..”” අමතකම කරන්න..

අවසන් පියවර..

(දැන් ඔබ නිදහස් චින්තකයෙක් වෙන්න මූලික බිම් සැකසීම අවසන්.. දැන් පහත ආකාරයට හැකිතාක් හැසිරෙන්න.. ඒ සඳහා දැනටම එක්සිස්ට් නිදහස් චින්තකයන් ඔබට පැන පැන සපෝට් කරාවි..)

ලී ක්වාන් යූ, මහතීර් මොහොමඩ් වැනි විදේශ චරිත සඳහා ගරු බුහුමන් පුද සත්කාර කරන ගමන් මහින්ද රාජපක්ෂ යනු මෝඩ කෂඩ මෙලෝ රහක් නැති ඒකාධිපති පල් හොරෙක් ලෙස දකින්න පුරුදු වෙන්න..

ඒ වගේම රාජපක්ෂවරු යුද්දෙ පටං ගත්තෙ හොරා කෑමටයැ.. පාරවල් හැදුවෙ රටපුරා තමන්ගෙ ඉඩම් වලට යෑමටයැ.. තෙල් මිල අවුලක් නැතුව තියෙද්දි හෙජින් ගැහුවෙ හොරා කෑමටයැ වගේ ‘ටෙක්නිකලි’ හිතන්න පුරුදු වෙන්න..

තාජුදීන් හැප්පුනේ කරටි කැඩෙන්න ගසලා ගිහින් හැප්පිලා නෙවේයැ.. ලසන්තට දුන්නෙ ෆොන්සේකට හොරෙන්යැ.. එක්නැලිගොඩ අහිංසක පට්ට මාධ්‍යවේදියෙක්යැ තදින් සිතන්න පුරුදු වෙන්න..

යහපාලනයේ මහ බැංකු ප්‍රහාරය ගැන පෝස්ට් දැක්කම නොදැක්කා සේ සිට පරණ රාජතාන්ත්‍රික බිලක් දුටු විට මිනිබාර් එකේ තිබුනු දේ පවා සොයා බලා කෙස් පලන්න.. හොරුන් ඇර අනිත් අය රාජතාන්ත්‍රික සංචාරවල යෙදෙන විට සයිවර් කඩයකින් කා සාමාන්‍ය හෝටලයක ඉන්නා ආකාරය හිතින් මවන් හොරුන්ට සාප කරන්න..

මහ බැංකු වංචාවට අගමැතිතුමාගේ ජනපතිතුමාගේ නම ගෑවී ඇති බවට තහවුරු වෙනතෙක් ඔවුන් නිර්දෝශී බව පිලිගන්න.. උසාවියෙන් නඩු අසා නිදහස් කරත් හෙල්පින් හම්බන්තොට හොරා, මිග් හොරා, ඇවන්ගාඩ් හොරා වැනි නම්බුනාම අත් නොහැර දිගටම පරිහරණය කරන්න..

ලංකාවේ ඔප්පුවක් ඇති ඉඩමක අයිතිකාරයෙකු සොයා ගත නොහැකි පොලිසි ඇති බව පිළිගන්න.. එසේ අයිතිකාරයෙකු සොයා ගත නොහැකි සියල්ල රාජපක්ෂලාගේ බව පිළිගන්න.. පතුරවන්න.. එසේ තමන්ගේ නොවන දේපලකට නම ඈඳ ගැනීමට ඔවුන් හිරේ පවා ගොස් යහපාලනය සමඟ ඩීල් දැමූ බව කියන්න.. ඩීල් ඇති බවට ඔබට ඇති සාධක මොනවා දැයි කිසිවෙකු ඔබෙන් අසන්නේ නැත.. බිය නොවන්න..

රාජපක්ෂවරුන් රටට කල කී දෑ දැනටම අමතක කර ඇති නිසාත්.. ආගම් වැනි විද්‍යාත්මකව ඔප්පු කල නොහැකි කෙහෙල්මල්වලින් නිදහස් නිසා කලෙහිගුණ වැනි විකාර අදාල නැත.. රාජපක්ෂලාට මැරෙන්න පෙර හිරේ ගොස් දස වද විදවන්නට අවශ්‍ය චෝදනා නැති නම් ඒවා මවන්නට උතුම් යහපාලකයන්ට උදව් කරන්න..

පදනමක් තිබුනත් නැතත් අතට හසුවෙන ඕනෑම එකකින් මේ රටට ලොකුම නපුරුකම් අවැඩ කල ඔවුන්ට පහර දෙන්න..

රටපුරා ඔවුන් ඉදි කල සියළුම ඉදිකිරීම්වල අඩුපාඩුවක් සොයා ඒ තුලින් පහර දෙන්න.. කිසිවක් සොයා ගත නොහැකි නම් ඒවායේ උරුමය වෙන අයට පවරන්න.. ඒත් බැරි නම් ඒ ගැන කථා නොකර සිටින්න.. හම්බන්තොට ගල උමාඔය හිල ෂැංග්‍රීලා අක්කර 6 වැනි ඒවායින් හැකිතාක් පහර දෙන්න..

කොටින්ම රාජපක්ෂලා රට කෑවා මිස හූණු බිජ්ජක දෙයක් නොකල බව හැගවෙන්න කථා කරන්න..

මේ සිරිත්.. සොරි.. සිරිත් විරිත් තියෙන්නෙ කෂඩ බයියන්ට නෙවැ.. මේ ප්‍රොසීඩියර් ප්‍රොටොකෝල් ෆොලෝ කරලා ඔබටත් පුළුවන් වහල්භාවයෙන් ගැලවිලා ලිබරල් උගත් බුද්ධිමත්තු.. මාක්ස්වාදී සහෝදරවරු වගේ නිදහස් චින්තකයන් අතරට යන්න.. එයාලගෙ සමාජෙ පොරක් වෙන්න..

ඔන්න ක්‍රමේ කිව්වා.. සුබ පැතුම් එහෙනම්.. 💓😎

Advertisements
19
අප්‍රේල්
18

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ යනු…

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ යනු පුකකි.එහි එක තට්ටමක ඇත්තේ ලිබරල්වාදයයි.අනික් තට්ටමේ මාක්ස්වාදයයි.පුක මැද ඇති දාරයෙන් වැටෙන්නේ ධනවාදය නැමති අසුචි වන අතර ඒ පුක සුද්‍ර පවිත්‍ර කිරීම සඳහා ඉන්දියානු රෝ ඔත්තු සේවයෙන් ආනයනය කරන ලද 5%කට නොවැඩි සක්කිළියන් සංඛ්‍යාවක් පමණ මෙරට වාසය කරයි.

14
අප්‍රේල්
18

සමබිම, පෙරසම, සර්පයා සහ පුක් ගැසීමට රාජ්‍ය අනුග්‍රහය

මීට වසර 2 කට පමණ පෙර පිහිටවූ “සමාන බව සිතන්න” (Think Equal) නම් වූ ජාත්‍යන්තර රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක්‌ 2017 ජනවාරි මාසයේ සිට ශ්‍රී ලංකාවේ වැඩ පටන්ගනු ලැබීය. එම සංවිධානයට සමගාමීව සම බිම (Equal Ground) නමින් තවත් එවැනිම කණ්‌ඩායමක්‌ ලංකාවේ වැඩ ආරම්භ කොට ඇත. පළමු සංවිධානයේ පිටතින් පෙන්වන අරමුණ දරුවන් අතර මෛත්‍රිය කරුණාව සහ සමානාත්මතාවය ඉගැන්වීම මගින් අසමානකම් සහිත මිනිසුන්ට සමානව සැලකීමට දරුවන් පුහුණු කිරීම ය. අභ්‍යන්තරිකව ගැබ්වෙන අරමුණ ලිංගික හැසිරීම් මත පුද්ගලයන්ට වෙනස්‌ ආකාරයකට සැලකීම වැළැක්‌වීමය. කෙසේ වෙතත් ඔවුන් ඒ සියල්ල කරන්නේ එල්.ජී.බී.ටී (LGBT) නමින් හඳුන්වන වෙනස්‌ ලිංගික හැසිරීම් සහිත කණ්‌ඩායම් වෙනුවෙන් බව සඟවන්නේ නැත. දෙවැනි සංවිධානය සෘජුව එම සමාජ කණ්‌ඩායම් වල අයිතිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින අතර ඊට අදාළ විවිධ ක්‍රියාකාරකම්වල යෙදී සිටියි. ඔවුහු අති උතුම් මැල්කම් රංජිත් පියතුමා විසින් සමරිසියන් හෙවත් සමලිංගිකත්වය පිළිබඳව කරන ලද ප්‍රකාශයකට පිළිතුරු ලෙස තර්ජනාත්මක ස්‌වරයෙන් ලිපියක්‌ උන්වහන්සේ වෙත යෑවීමට පවා දිරිමත් වූහ. (2015.01.25 දිනැති එම ලිපියේ පිටපතක්‌ අප සතුව ඇත. )

එල්.ජී.බී.ටී යන කෙටි නාමයෙන් හැඳින්වෙන පුද්ගල සමූහයන්ට ස්‌ත්‍රී, පුරුෂ සමලිංගිකයන්, ද්විත්ව ලිංගික හැසිරීම් හෙවත් සම සහ අසමාන යන දෙයාකාරයටම හැසිරෙන පිරිස්‌ හා ලිංග බේදය වෙනස්‌ කළ පුද්ගලයන් යන ප්‍රභේද හතරම අයත් වේ. ඔවුන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන විසින් ඉතා අතිශයෝක්‌තියෙන් හුවා දක්‌වන ආකාරයට යම් සමාජයක එම සමූහයට අයත් පුද්ගලයන් 10% පමණ ජීවත් වේ. නමුත් ඇමරිකාවේ කරන ලද සමීක්‌ෂණ අනුව එම ප්‍රතිශතය 3% වේ. බොහෝ විට එම ඉහළ ප්‍රතිශතය සාධාරණීයකරණය කෙරෙන්නේ ඕනෑම සමාජයක කුමන හෝ මානසික ආබාධවලින් පෙළෙන 10% පමණ සිටින බවට හෙළිදරව් වී ඇති දත්ත අනුවය. ඒ මගින් වෙනස්‌ ලිංගික හැසිරීම් සහිත පුද්ගලයන් යම් මානසික ආබාධවලින් පෙළෙන බව පිළිගැනෙයි. පසුගිය 90 දශකය තෙක්‌ ලෝකයේ ප්‍රමුඛ මනෝ වෛද්‍ය සහ මනෝවිද්‍යා සංගම් විසින් ඒ බව පිළිගනු ලැබීය. ඊට අනුව මානසික සහ පෞරුෂ ආබාධ වර්ගීකරණය කිරීම ද සිදුවිය.

නමුත් මෑත කාලීනව විශාල දේශපාලන බලයක්‌ සහිතව එල්.ජී.බී.ටී කණ්‌ඩායම් විසින් දියත් කරන ලද විරෝධතා සහ මතවාදී සටන් නිසා දැන් එම පිළිගැනීම් වෙනස්‌ වී ඇත. ඒ අනුව ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ රෝග වර්ගීකරණයන් ද වෙනස්‌ විය. එම නිසා පොදුවේ සමලිංගික කණ්‌ඩායම් ලෙස හඳුන්වන ලිංගික හැසිරීම්වල වෙනස්‌කම් සහිත එම සමාජ කණ්‌ඩායම්වලට අයත් වන පුද්ගලයකු විසින් පෙන්වන මානසික හෝ පෞරුෂ ආබාධ හෝ මත් ද්‍රව්‍ය ආශ්‍රිත ආබාධ ආදිය එම ලිංගික හැසිරීම් වලින් ව්‍යqක්‌තව නිර්වචනය කෙරෙයි. එසේ වුවත් විවිධ මානසික චිකිත්සාගාරවලට පැමිණෙන රෝගීන් සහ විවිධ පර්යේෂණ අනුව මෙම වෙනත් ලිංගික හැසිරීම් සහිත පිරිස්‌ ඉතා බහුලව මානසික හෝ පෞරුෂ ආබාධ වලින් පෙළෙන බවට පැහැදිලිව ඔප්පු වේ.

ඉහත සඳහන් කළ ආකාරයට වෙනස්‌ හෝ විෂම ලිංගික හැසිරීම රෝගී තත්ත්වයක්‌ නොවන බව තහවුරු කිරීම සඳහා ප්‍රබල උවමනාවක්‌ සහිත රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන රාශියක්‌ ලෝකයේ ක්‍රියාත්මක වේ. එම සංවිධාන මගින් ගොඩනගන සමාජ මතය අනුව එම පිරිස්‌වලට මානසික ප්‍රතිකාර ක්‍රම අවශ්‍ය නොවේ. එනම් ඔවුන් “ලිංගිකත්ව අවධාරණය- අනුව වෙනස්‌ පුද්ගලයින් පමණි. එසේ නම් අවශ්‍ය වන්නේ ඒ වෙනස්‌ පුද්ගලයන්ට සෙසු අයට මෙන් සමානව සැලකීමය. එම මූලික තර්කය පිළිබඳව විශාල ගැටලුවක්‌ පැනනැඟෙන්නේ නැත. එනම් වෙනස්‌ චර්යාවන් සහිත පුද්ගලයන්ට වෙනස්‌කම් කිරීමෙන් වැළකී සිටීම දියුණු මිනිස්‌ ගුණාංගයකි. විශේෂයෙන් එම වෙනසට යම් ජානමය හේතු බලපාන බවට විද්‍යාත්මක සාක්‌ෂි ඉදිරිපත්ව තිබෙන බැවින් එම පිරිස්‌වලට කරුණාව, මෛත්‍රිය දැක්‌වීම සහ සමානව සැලකීම පිළිබඳව බෞද්ධ සභ්‍යත්වය විසින් මෙහෙයවන සමාජයක්‌ තුළ ගැටලුවක්‌ පැනනඟින්නේ නැත.

 

නමුත් එසේ සමානව සැලකීම මගින් පමණක්‌ ප්‍රශ්නය විසඳෙන්නේ නැත. ඔවුන්ගේ පුද්ගලික ගෞරවයට හානියක්‌ නොවන ලෙස සහ රහස්‍යභාවය ආරක්‌ෂා වන ලෙස යම් මානසික සෞඛ්‍ය ප්‍රතිකාර සේවාවක්‌ ලබා දීම ද අවශ්‍ය වේ. ජනගහනයෙන් 3% ට පමණ විය හැකි එම පිරිසට විධිමත්ව මානසික සෞඛ්‍ය සේවා සැපයීම මගින් පොදු සමාජයට ද විශාල යහපතක්‌ සිදුවේ. විශේෂයෙන්ම සමාජ විරෝධී පෞරුෂ ආබාධයකින් පෙළෙන යම් පුද්ගලයෙක්‌ විසින් සමාජයට කළ හැකි හානිය අතිමහත් විය හැක. ඒ නිසා බදු ගෙවන ජනතාව එම සේවා කටයුතු සඳහා කරනු ලබන වියදම් සැබෑ ලෙසම සමාජ ආයෝජනයකි. එසේම යම් පෞර්ෂ ආබාධයකට ගොදුරු වී සිටින වෙනස්‌ ලිංගික හැසිරීමක්‌ සහිත පුද්ගලයෙක්‌ට සමාජය විසින් වෙනස්‌කම් සිදු කළහොත් ඒ පුද්ගලයා තුළ පවතින සමාජ විරෝධී මනෝභාවය තවදුරටත් වර්ධනය විය හැක. එවැනි තත්ත්වයකදී ඔහු විසින් සමාජයට කරනු ලබන හානිය ඉතා බලවත් විය හැක. ලෝකයේ සමූල ඝාතනවලට යොමු වූ පුද්ගලයන් පිළිබඳ කරනු ලැබූ යම් පර්යේෂණ අනුව ඒ අයගෙන් 30%ක්‌ පමණ ජානමය හේතු නිසා ඇති වන සැක ඉපදවීමේ මානසික රෝගී තත්ත්වයකින් පෙළෙන අයයි. තවත් එවැනිම පිරිසක්‌ විවිධ පෞරුෂ ආබාධ වලින් පෙළෙන අතර තවත් පිරිසක්‌ විෂම ලිංගික හැසිරීම් නිසා ඇතිවන පෞරුෂ ආබාධ වලින් පෙළෙන අය බවට ද පර්යේෂණ සාක්‌ෂි ඇත. ඕස්‌ටේ්‍රලියාව සහ ඇමරිකාව වැනි රටවල මානසික වෛද්‍යවරුන් ඒ ආශ්‍රිතව පර්යේෂණ සිදුකොට ඇත. ඒ අනුව විෂම ලිංගික හැසිරීම් නිසා මානසික හෝ පෞරුෂ ආබාධයන්ට ලක්‌වන පිරිස්‌වලට සමාජය විසින් අයුතු ලෙස හෝ අසමානව සැලකීම සමස්‌ත සමාජයටම ඉතා හානිකර විය හැක. නමුත් එවැනි තත්ත්වයක්‌ වැළැක්‌වීම සඳහා උපාය උපක්‍රම තේරීමේදී ඉතා පරිස්‌සම් විය යුතු බවට සැකයක්‌ නැත.

උදාහරණයක්‌ ලෙස මත්ද්‍රව්‍ය ඇබ්බැහිවීමට ජානමය හේතු බලපාන බව විද්‍යාත්මක සත්‍යයකි. එවැනි දරුවකු කුඩා කල සිට මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතා කරන සහ එම හැසිරීමෙන් මිදීමට නොහැකි සමාජ සංස්‌කෘතික පරිසරයක ජීවත් වන විට ඔවුහු මත්ද්‍රව්‍ය ආශ්‍රිත ආබාධවලට ගොදුරු වේ. එසේම මත්ද්‍රව්‍ය බහුලව භාවිතා වන සංස්‌කෘතියකදී ජානමය බලපෑමක්‌ නොමැතිව වුවද පුද්ගලයකු ඊට ගොදුරු විය හැක. ඒ ආකාරයට ජානමය හේතුවක්‌ නොමැතිව වුවද සමලිංගිකත්වය සාමාන්‍ය චර්යාවන් ලෙස උගන්වන සමාජයක දී කුඩා දරුවන් එම චර්යාවන් අත්හදා බැලීමට මෙන්ම ඊට පුරුදුවීමට ද හැකියාවක්‌ ඇත. එම නිසා ඉහත සඳහන් කළ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල ක්‍රියාකාරීත්වය විමසා බැලිය යුත්තේ ඉහත සඳහන් කළ මහා පින්තූරය සැලකිල්ලට ගනිමිනි.

“සමාන බව සිතන්න” නැමැති රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයේ ප්‍රධානී ලෙස කටයුතු කරන ලෙස්‌ලි උඩ්වින් මහත්මිය චිත්‍රපට තිරපිටපත් ලියන්නියක්‌ මෙන්ම අධ්‍යක්‌ෂකවරියක්‌ ලෙස ද කටයුතු කොට ඇත. නමුත් ඇයට මනෝ වෛද්‍ය හෝ මනෝ විද්‍යා ක්‌ෂේත්‍රයේ ශාස්‌ත්‍රීය අධ්‍යාපනයක්‌ හෝ අත්දැකීම් තිබෙන බවක්‌ වාර්තා වන්නේ නැත. ඇයට අනුව සමාජය තුළ සමලිංගිකත්වය ඉවසීමට දරුවන් පුහුණු කළ යුත්තේ වයස අවුරුදු 3 සහ 7 ත් අතර කාලයේදීය. ඇයගේ ප්‍රකාශ අනුව සමලිංගිකත්වය පිළිබඳ දැනුම ඒ දරුවන්ට ලබාදීම සඳහා නාට්‍යානුසාරයෙන් කරනු ලබන ඉදිරිපත් කිරීම් වැනි විවිධ නිර්මාණශීලී ක්‍රමවේද හඳුන්වා දිය යුතුය. එම ක්‍රමවේද අනුව සමලිංගිකත්වය සහ අසමලිංගිකත්වය අතර වෙනස කියා දීමට සිදු වෙයි . එමෙන්ම ඊට අදාළ ජීවවිද්‍යාත්මක හා චර්යාමය පැතිකඩ ගැන ද ඒ කුඩා දරුවන්ට ඉගැන්වීමටද සිදුවනු ඇත. එවැනි කුඩා වයසකදී ඒ දැනුම ලබාදීමේ ක්‍රියාකාරකම් අත්විඳින දරුවන්ගේ මානසික ස්‌වභාවය කෙබඳු විය හැකි ද යන්න පිළිබඳව පර්යේෂණ දත්ත සොයා ගැනීමට නැත. එම සංවිධානය දීර්ඝකාලීනව එවැනි පර්යේෂණවල නියුක්‌තවී නැත.

සමාන බව සිතන්න සංවිධානයේ ප්‍රධානියා සහ එම සංවිධානය ප්‍රචලිත කරන “සමලිංගික තානාපතිවරුන්ට” අනුව පසුගිය වසර දෙක ඇතුළත ලෝකයේ යම් රටවල මෙම අධ්‍යාපන වැඩසටහන් කුඩා නියමු ව්‍යාපෘති ලෙස ක්‍රියාත්මක කොට ඇත. එහෙත් ඔවුන් ඒවායේ ප්‍රතිඵල හෝ පසුවිපරම් පිළිබඳව තොරතුරු ඉදිරිපත් කරන්නේ නැත. නමුත් ඔවුනට අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලයෙන් මෙහෙයවනු ලබන වැඩසටහන ලෝකයේ දියත් කෙරෙන පළමු මහා පරිමාණ වැඩසටහන ලෙස හැඳින්විය හැක. ඒ අනුව ශ්‍රී ලංකාවේ කිසිදු නියමු ව්‍යාපෘතියක්‌ හෝ පර්යේෂණ කාලයකින් තොරව එකවරම මහා පරිමාණ වැඩසටහන් දියත් වේ. එමගින් ශ්‍රී ලංකාව පුරා පෙර පාසල් 19,000 ක්‌ සහ ප්‍රාථමික පන්ති සහිත පාසැල් 9000 ආවරණය වේ. මෙම සමලිංගික අධ්‍යාපන වැඩ සටහනේ පළමු පියවර සඳහා ගුරුවරුන් පුහුණු කිරීම දැනටමත් ආරම්භ කොට ඇත. එහි පළමු වටයේදී ඊට සහභාගී වී ඇත්තේ ජාත්‍යන්තර පාසැල් ගුරුවරුන් බව වාර්තා වේ. පුවත්පත්වල පළ වූ එම ගුරුවරුන්ගේ ප්‍රකාශ අනුව මුල් වටයේ දී එම දැනුම සහ ක්‍රියාකාරකම් යොදා ගැනීම අපහසු වුවත් පසුව ක්‍රමයෙන් ඔවුන් ඊට අනුගත වී ඇත. කුරුණෑගල ප්‍රදේශයේ ජාත්‍යන්තර පාසලක එවැනි ගුරුවරියක්‌ ඩේලි මිරර් පුවත්පතට පවසා තිබුණේ එම පාසල තුළ දැන් ගැටලුවක්‌ නැතිව මේ වැඩසටහන ආරම්භ කොට ඇති බව ය. එසේ වුවත් මෙම වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය හෝ එය අධීක්‌ෂණය කෙරෙන ආකාරය හෝ කළමනාකරණය හා පසුවිපරම් කරන ආකාරය ඉතා රහසිගත තොරතුරු බව පෙනේ. ඊට අදාළ අනුමැතිය ලබාගත් සහ ලබාදුන් පුද්ගලයකුගේ හෝ වැඩසටහන අධීක්‌ෂණය කරන අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශයේ නිලධාරීන් පිළිබඳ කිසිදු තොරතුරක්‌ නැත. එසේම අඩු මතරමින් එම ව්‍යාපෘතිය දියත් කොට ඇති පුද්ගලික ජාත්‍යන්තර පාසල්වල හෝ එවැනි ආන්දෝලනාත්මක වැඩසටහනක්‌ දියත් කිරීමේදී පෙන්විය යුතු සැලකිලිමත්භාවය දක්‌නට ලැබෙන්නේ නැත. අවම වශයෙන් ඒ සඳහා දෙමාපියන් දැනුම්වත් කිරීමක්‌ හෝ සිදුකළ බව වාර්තා වන්නේ නැත. එවැනි පර්යේෂණාත්මක වැඩසටහන් සඳහා දරුවන් යොදා ගැනීමේදී දැනුම්වත් කිරීමක්‌ පමණක්‌ සෑහෙන්නේ නැත. ඒ සඳහා දෙමාපියන්ගේ අවසරය ලබාගත යුතුය. එසේ නොකිරීම මගින් පෙනී යන්නේ මෙම වැඩසටහන් ඉතා බලවත් ආකාරයට දියත් කෙරෙන බව ය. ඊට අමතරව ගුරුවරුන් ඊට දායක කර ගැනීම සඳහා අතපය දිගහැර වියදම් කරන බවට සැකයක්‌ නැත. ජාත්‍යන්තර රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන විසින් දියත්කරන ආන්දෝලනාත්මක වැඩසටහන්වලදී ඊට එරෙහිව කෙරෙන සමාජ විරෝධය සමනය කිරීම සඳහා එම ව්‍යාපෘතිවල පිරිවැයෙන් විශාල කොටසක්‌ වෙන්කෙරේ. ශ්‍රී ලංකාවේ දී එම තත්ත්වය වඩා ප්‍රබල විය හැක්‌කේ අදාළ ව්‍යාපෘතිය අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලය විසින් මෙහෙයවීම නිසා ය.

කෙසේ වෙතත් ශ්‍රී ලංකාවේ බෞද්ධ සභ්‍යත්වය තුළ දරුවන්ට සහ ගුරුවරුන්ට මෛත්‍රිය කරුණාව සහ සමානව සැලකීම ගැන ඉගැන්වීම සඳහා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන යොදා ගැනීම නම් හාස්‍යජනක තත්ත්වයකි. මෙම ව්‍යාපෘතිය සාධාරණීයකරණය කිරීම සඳහා සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය විසින් කරන ලද සමීක්‌ෂණයක ප්‍රතිඵලද වැරදි ආකාරයට භාවිතාවේ. ඊට අනුව ලංකාවේ පාසල්වල “බුලින්” හෙවත් බලහත්කාරී හැසිරීම ඉතා බහුලව පැතිරී ඇත. ඊට හේතුව ලෙස දැක්‌වෙන්නේ පැසැල් දරුවන් අසමානයන්ට සමානව සැලකීමට නොදැනීමය. ඒ නිසා දැන් ජාත්‍යන්තර සංවිධාන අවශ්‍ය වන්නේ එම අඩුව පිරවීම සඳහා ය. දරුවන්ගේ බලහත්කාරී හැසිරීම් අවම කිරීම සඳහා සමලිංගිකත්වය අවධාරණය වන ආකාරයට සමාජයේ 3% ප්‍රතිශතයක පවතින චර්යාමය වෙනකම් පිළිබඳ මහාපරිමාන අධ්‍යාපන වැඩසටහන් ක්‍රියාත්මක කරන්නේ කුමක්‌ නිසාද? මෛත්‍රිය, කරුණාව ගැන ශ්‍රී ලංකාවේ දරුවන්ට ඉගැන්වීම සඳහා සමලිංගිකත්වය පිළිබඳ විශේෂ අවධාරණයක්‌ අවශ්‍යවන්නේ නැත.

මෙම වැඩ සටහනේ යටි අරමුණ තේරුම් ගැනීම සඳහා ඒ ආශ්‍රිත සමස්‌ත ක්‍රියාවලිය විමසා බැලිය යුතුය. මීට පෙර වෛද්‍යවරුන් ලවා සමලිංගිකත්වය නීතිගත කිරීමේ වැදගත්කම පුවත්පත් හරහා අවධාරණය කිරීම සඳහා ව්‍යාපෘතියක්‌ දියත් විය. යම් පිරිස්‌ විවිධ තාක්‌ෂණික කරුණු ඉදිරිපත් කරමින් සමලිංගිකත්වය ස්‌වභාවික තත්ත්වයක්‌ බවත් එය නීති ගත නොකිරීම නිසා ඒඩ්ස්‌ හෙවත් HIV ආසාදනය පැතිරීම වැඩි වීමේ අවධානමක්‌ තිබෙන බවද සඳහන් කළහ. ඊට අමතරව ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලයට පවා සමලිංගිකත්වය නීතිගත කිරීම සඳහා යෝජනා ඉදිරිපත් විය. ඒ අතර ශ්‍රී ලංකාවේ මානව හිමිකම් කොමිසමේ ප්‍රධානී විසින් සමලිංගිකත්වය නිර්අපරාධකරණය කිරීම සඳහා රජයට බලපෑම් කරයි. සමලිංගික හැසිරීම් අශීලාචාර හැසිරීමක්‌ ලෙස දණ්‌ඩ නීති සංග්‍රහයේ වරදක්‌ ලෙස දක්‌වා ඇත. නමුත් ශ්‍රී ලංකාවේ එවැනි අයට සමාජයේ බහුතරයක්‌ මිනිසුන් විසින් අසාධාරණකම් කරන බවක්‌ වාර්තා නොවේ. ඒ අනුව නැති ප්‍රශ්නයක්‌ මවන්නේ එම හැසිරීම් සාමාන්‍යකරණය කිරීමට සහ නීතිගත කිරීමට නොවේද? මේ වන විට ආසියාවේ එකම රටක්‌ හෝ සමලිංගිකත්වය නීති ගතකොට නැත.

මීට පෙර 2003 දී රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ආණ්‌ඩුව විසින් කෙටුම්පත් කිරීම ආරම්භ කොට පසුව 2005 දී පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ “ගෘහස්‌ථ ප්‍රචණ්‌ඩත්වය වැළැක්‌වීමේ- පනත මගින් ඉටු කරගැනීමට අපේක්‌ෂා කළ යටි අරමුණු මෙම වැඩසටහනේ යටි අරමුණට බොහෝ දුරට සමාන වේ. එම පනතේ ලේබලය අනුව පවුල්වල භාර්යාවන් හා සැමියන් අතර සිදුවන අඬදබර වැළැක්‌වීම එහි මූලික අරමුණ වේ. නමුත් පනතේ ප්‍රතිපාදන අනුව සිදු වන්නේ ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධ දෙයකි. එනම් ගැටුම් වැඩීවීම සහ ඒ තුළින් දික්‌කසාද වීමට ඇති පෙළඹවීම වැඩි වීමයි. කෙසේ වෙතත් එම පනත ශ්‍රී ලංකාවේ පවුල් කඩා ඉහිරවීමේ පනතක්‌ බව තේරුම් ගත් මහින්ද රාජපක්‌ෂ මහතා එය අත්හිටුවීය. ඊට සමානව සමලිංගිකයන්ට සමානව සැලකීම පුරුදු කිරීමේ උත්සාහය තුළින් අපේක්‌ෂා කරන්නේ එම හැසිරීම් සමාජය තුළ හුවා දැක්‌වීම මගින් පවතින සමාජීය වටිනාකම්වලට අභියෝග කිරීම නොවේද? ඊට අමතරව ක්‍රියාකාරකම් යොදා ගනිමින් ලබාදෙනවා යෑයි කියන සමලිංගිකත්වය පිළිබඳ ඊනියා අධ්‍යාපනය මගින් සිසු දරුවන්ට ඇතිවන මානසික බලපෑම කුමක්‌ වනු ඇතිද? මේ වනවිට ඕස්‌ටේ්‍රලියාව වැනි රටවල රාජ්‍ය ලේඛනවල මව සහ පියා වශයෙන් තොරතුරු ලබාගන්නේ නැත. ඒවායේ සඳහන් වන්නේ “පළමු දෙමාපිය” සහ “දෙවැනි දෙමාපිය” වශයෙනි.- ඒ සමලිංගික විවාහය සාධාරණීයකරණය කිරීම සඳහාය. ශ්‍රී ලංකාව ද දැන් ගමන් කරන්නේ ඒ දෙසට නොවේද?

 

වෛද්‍ය කේ.එම් වසන්ත බණ්‌ඩාර

– Divaina

23
මාර්තු
18

සමන් වික්‍රමාරච්චි ගේ ග‍ොං පාට්

ඇත්ත. මේ ලියන්න යන්නේ සමන් වික‍්‍රමාරච්චි ගැනයි. ඔහුගේ දුක්ගැනවිල්ල ගැනයි. ඔහුවත් නොදන්නා ඔහුට සිදුවී ඇති නස්පැත්තිය ගැනයි.

සම්මානයක් යනු කිසියම් ඇගයීමක් වන අතර කියැවීමක්ද වන්නේය. සම්මානයක් අරබයා කියැවීම එකවර ද්විගුණික වේ. එනම් අදාළ සම්මානය සඳහා සලකා බලනු ලබන කෘතිය කිසියම් පිරිසකගේ (ජූරිය) රසඥතාව, දැනුම, අත්දැකීම, සංවිධායකයින්ගේ කොන්දේසි මාලාව ආදී අංග ලක්ෂණ ගණනාවකින් ව්‍යුහගතවූ “කියැවීමකට”ලක්වන විට කෘතියේ රචකයා ද කියවන්නියන්ගේ “කියැවීමට”ලක්වන්නේ “සම්මාන ලාභී හෝ නොලාභී” නම් සංකේත ප‍්‍රාග්ධනයකට යටත්වය. “සම්මාන බලාගෙන අපි ලියන්නේ නෑ”කියනවිට මෙම “සම්මාන නොලාභී”වුවද කියවන්නියන්ගේ සාපේක්ෂ වටිනාකමකට ලක්වන්නේ “රැඩිකල්”නම් ව්‍යාජ ලේබලයක් අදාළ රචකයාගේ නමට ඉදිරියෙන් කියවන්නිය විසින් විශේෂණ පදයක් කර ගැනීම හේතුවෙනි. එබැවින් සම්මානදීම යනු ජංගි ඇන්දවීමක් පමණක් බවත්, ස්වර්ණ පුස්තකය යනු වෙළෙන්දන්ගේ වෙළෙඳ උපක‍්‍රමයක් බවත් පිළිගන්නා අතරම ඒ ජංගිය ඇඳ ගැනීමට මේ තරම් ආශාවක් කෙනෙකුට ජනිත වන්නේ ඇයි? ඒ ජංගිය ඇඳ ගැනීමට අවස්ථාව නොලැබුණු විට ජංගියෙන් මුහුණ වසාගෙන “ගලේ පැහැරූ බළලෙක් මෙන්”තමන් නිරාවරණය වීම සාහිත්‍ය ප‍්‍රගමනයේ අංගයක් ලෙස හුවාදැක්වීමට අසාර්ථක ප‍්‍රයත්නයක යෙදෙන්නේ මන්ද?

මුහුණු පොතේ අවතාර හා පුවත්පත් අවතාර

“මුහුණු පොත යනු අශාරීරික අවතාර ගැවසෙන අශ්ලීල අඩවියක් බව නොකිව යුතු තරම්ය. අනන්‍යතා අර්බුදවලින් පෙළෙන්නන් තමා විසින් තමාවම නිර්මාණය කර ගැනීමට උත්සාහ කරන්නේ මුහුණු පොත තුළ විකාර ලිවීමෙනි.”(වික‍්‍රමාරච්චි:2016 අගෝස්තු 28/සත්හඬ/සිහිනයඃපිටුව 07).

කෙනෙකුගේ අනන්‍යතා අර්බුදය ආරම්භ වන්නේ මිනිස් විෂයේ ඛණ්ඩනය සිදුවන මවගේ ගර්භාෂයෙන් පිටතට වීසිවන අවස්ථාවේ සිටම බවත්, එය ලෙඩක් නොවන බවත් (ලෙඩක් දක්වා වර්ධනය විය හැකි නමුත්) මනෝ විශ්ලේෂණ විෂය ක්ෂේත‍්‍රයේ ඔස්තාර් කෙනෙකු යයි සිතාගෙන සිටින වික‍්‍රමාරච්චිට සිහිපත් කරදීමට සිදුවීම කනගාටුවට කරුණකි. පත්තරේකට ලිපියක් ලිවීමෙන්, නඩු තීන්දුවකට අත්සන යෙදීමෙන්, දිනමිණ පත්තරේට ලිපිය ගෙනයාමට ලේක්හවුස් සේවිකාවකගේ ස්වාමියා ගෙදරට කැඳවීමට ආරක්ෂාවට සිටින පොලිස් නිලධාරියා හරහා පණිවිඩ යැවීමෙන් සිදුවන්නේද අනන්‍යතාව තහවුරු කිරීම (අර්බුදයෙන් ගැලවීම) මිස අන් යමක් නොවේ. එකී ක‍්‍රියා තුළින් අනන්‍යතාව සෙවීම සත් ක‍්‍රියාවක් වී මුහුණු පොතේ අනන්‍යතාව සෙවීම පහත් ක‍්‍රියාවක් වන්නේ නැත. අනෙක් අතට අවතාර, හොල්මන් ආදීන් සමග ගනුදෙනු කරන්නේ යන්ත‍්‍ර, මන්ත‍්‍ර, ගුරුකම් විශ්වාස කරන හා එමගින් යැපෙන කට්ටඬින් මිස විද්‍යාත්මක දැනුම කෙරෙහි විශ්වාසය තබා ඇත්තන් නොවේ. මුහුණු පොතේ අවතාරයකට පිළිතුරු දෙන්නට තරම් වික‍්‍රමාරච්චි ඉදිරිපත්වීමම, මුහුණුපොත සීරියස් ලෙස බාරගැනීමකි. “තමන් කියන්නේ කුමක් වුවද, තමන්ගේ බාරගනු ලබන්නේ එහිම ප‍්‍රතිපක්ෂය’ බැව් තහවුරු කිරීමකි. වික‍්‍රමාරච්චිගේ අදහස් ලෝකය හා ව්‍යවහාරික ජීවිතය අතර පවත්නා දුරස්ථභාවය ප‍්‍රත්‍යක්ෂ කිරීමකි. හෙතෙම මෙසේ කියයි.

“මෙතන මාෆියාවක් තියෙනව තමයි. ස්වර්ණ පුස්තකය කියන්නේ බිස්නස් වැඩක්. සම්මානය සමග ලැබෙන රුපියල් ලක්ෂ පහ නිසා ලේඛකයා ඊට මැදිහත්වෙලා ඉන්නවා. ලක්ෂ පහ නොතිබුණානම් ඒක කිසිම වැඩකට නැති දෙයක්”( (වික‍්‍රමාරච්චි:2016 අගෝස්තු 30/ලංකාදීප/විමංසාඃපිටුව 01-ගාමිණී කන්දේපොල සමග සාකච්ඡාව).

මුහුණුපොතේ ලියන්නන්ගේ අනන්‍යතා අර්බුදය ගැන ලියන ඔහු ස්වර්ණ පුස්තකයෙන් මතු නොව ඊට ලැබෙන ලක්ෂ පහෙන් තම අනන්‍යතා අර්බුදයට පිළියමක් යොදාගැනීමට දැරුව උත්සාහය පිළිබඳ මතක ආවර්ජනයේ යෙදෙන්නේ මේ අයුරිනි.
“සම්මානයක් ලැබීමෙන් ලේඛකයා හිතනවා එයින් තමාට පිළිගැනීමක් ඇතිවෙනවා කියල. අපි හිතනවා අපි දිහා කවුරු හරි බලාගෙන ඉන්නවා කියලා. ඒ අය සතුටු කරන්න තමයි අපි බලන්නේ. එහෙම කෙනෙක් නැති බව පිළිගන්න කැමති නෑ.”(වික‍්‍රමාරච්චි:2016 අගෝස්තු 30/ලංකාදීප/විමංසාඃපිටුව 01-ගාමිණී කන්දේපොල සමග සාකච්ඡාව).

තමන් දිහා බලාගෙන සිටින කවුරු හරි කෙනා, තෙවන පාර්ශවය හෙවත් මහ අනෙකා තමන් දිහා බලන්නේ ලක්ෂ 5ක් ලැබුණොත් යයි තරයේ විශ්වාස කරන ඔහු මුහුණුපොතේ ලියන්නා තුන්වෙනි පාර්ශවකින් අනන්‍යතාව සෙවීම බරපතළ ගැටළුවක් කර ගනියි. දීප්තිව උපුටා දක්වමින් ඔහු නැවත මෙසේ ලියයි.

“මුහණුපොත තුළ ඔබට හිමිව ඇති අනන්‍යතාව පාර එකකි. ඉන් මිදීමට නම් ඔබ තෙවෙනි පාර්ශවයක් සමග විශ්වාසයකට යා යුතුය. එනම් මහ අනෙකාය. අප මේ මුහුණුපොත තුළ ලියන්නේ කාටද? එය අප ලියන්නේ ඊ-මේල් හෝ ලිපියක හෝ පරිදි සුවිශේෂී පුද්ගලයෙකුට නොවේ. අඥාත තෙවන පාර්ශවයක් වෙනුවෙන් මිස මුහුණු පොත තුළ වෙන ලිවීමක් නැත.”(වික‍්‍රමාරච්චි:2016 අගෝස්තු 28/සත්හ`ඩ/සිහිනයඃපිටුව 07).

මෙමගින් පැහැදිලි වන්නේ පුවත්පතට ලිවීමෙන්, සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් දීමෙන්, ස්වර්ණ පුස්තකය ලැබීමෙන් තමන් දෙස බලා සිටින තෙවන පාර්ශවය හෙවත් ‘මහ අනෙකා’තමාට තමාව නිර්මාණය කර ගැනීමට උදාකර දෙනු ලබන අවස්ථාව පිළිබඳ බෙහෙවින් සවිඥානක වන වික‍්‍රමාරච්චි, මුහුණු පොතේ ලියන්නා අඥාත තෙවන පාර්ශවකින් තම අනන්‍යතාව අපේක්ෂා කිරීම බැරෑරුම් ගැටළුවක් ලෙස බාරගැනීමයි. එසේ වන්නේ පුවත්පත මිලදී ගනු ලබන තැනැත්තා තමන් ලියන ලිපිය අනිවාර්යෙන් කියවීම, හෝ පුවත්පතේ පිටු බත් එතීම හෝ වෙනම් දේකට එම කඩදාසි භාවිතා නොකිරීම, පුවත්පත පවත්වාගෙන යන්නේ වෙළෙඳ දැන්වීම්වලින් හෝ වෙනත් සෘජු හා වක‍්‍ර ගනුදෙනු වල ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස නොව අලෙවියෙන් ලැබෙන ආදායමෙන් පමණක්වීම යයි හෙතෙම විශ්වාස කරන නිසා විය යුතුය. එවිට පුවත්පතට බැල්ම හෙළන මහ අනෙකා “මහා”වී “මුහුණු පොතට බැල්ම හෙළන මහ අනෙකා “මහා නොවීම” පිළිබඳ වික‍්‍රමාරච්චිට සහතිකයක් දෙනු ලැබ ඇත්තේ කවුරුන්ද? වික‍්‍රමාරච්චිගේ ගැටළුව ඇත්තේ මෙතනය.

“සම්මානයක් ලැබෙන කෙනාට අනන්‍යතාවක් ලැබෙනව. ආත්මය ගොඩනඟා ගැනීමට එය හේතුවක් වෙනවා. ඒකෙ වැරැද්දක් කියන්න බෑ. හැබැයි සම්මාන බලාගෙන ලියන්න ගියාම ලේඛකයා එක තැනකට කොටුවෙනවා. වෙනස් දෙයක් ලියන්න ඕනෑ කියලා හිතෙන්නේ නෑ. වෙනස් දෙයක් ලිව්වාම සම්මාන ලැබෙන්නේ නෑ. අනික සම්මාන ලැබීම හරිම විනෝදයට කාරණයක් වෙලා. පසුගිය දිනවල මේ පොත් දෙක ඉවත්කිරීමේ අර්බුදයත් එක්ක ඇතැම් අය මාර විනෝදයක් ලැබුවා.”(වික‍්‍රමාරච්චි:2016 අගෝස්තු 30/ලංකාදීප/විමංසාඃපිටුව 01-ගාමිණී කන්දේපොල සමග සාකච්ඡාව).

අනුන් “මාර විනෝදයක්”ලැබුවා යයි (අනෙකාගේ ප‍්‍රමෝදය) ලංකාදීපයේදී උපකල්පනය කරන ඔහු 2016 ජූලි 31 සත්හඬ පුවත්පතේ සිය ලිපිය ආරම්භ කරන්නේම “ඔවුහු මගේ විනෝදය අහිමි කරමින් සිටිති”යන වැකියෙනි. එබැවින් විනෝදය කාගේද? එය අහිමිව ඇත්තේ කාටදැයි පැහැදිලි වනු ඇත.

පුරා දශක එක හමාරක් තිස්සේ සාහිත්‍යය, කලාව, සිනමාව පිළිබඳ උනන්දුවෙන් ඒ පිළිබඳ කියවීම්, හැදෑරීම් කරමින්, කියවන්නන්ට හදාරන්නන්ට සහයෝගය දෙමින් කටයුතු කරන මා ලංකාවේ ප‍්‍රමුඛතම සාහිත්‍ය සම්මාන උළෙලක දෙවන වටයට තේරීපත්ව ආ කෘති පිළිබඳ උනන්දුවීම අහම්බයක් විය හැකිද? මා ෆේස්බුක් හා බ්ලොග් අඩවි මාධ්‍යයත් අතර මාධ්‍යයක් වන medium.com හි මාගේ මැදිහත්වීමත්, එයින් උද්ගතවූ අහඹු සංසිද්ධියත් ගැන දීර්ඝ සටහනක් තැබුවෙමි. ඉන්පසු එය ෆේස්බුක්හි ශෙයාර් කළෙමි. එහි එක් තැනක මෙසේ සඳහන්ය.

‘‘2016 ස්වර්ණ පුස්තක සම්මාන උළෙලේ දෙවන වටයේ කෘති 12 ප‍්‍රකාශයට පත්වීමෙන් පසු ඒ පිළිබඳ ජනක ඉණිමංකඩ විසින් ෆේස් බුක් වෙත එම ලැයිස්තුව මුදා හැර තිබිණි. පුවත්පත්වල කොටස් වශයෙන් පළවූ ප‍්‍රබන්ධයන් දෙකක්ද, එම ලැයිස්තුවට එක්ව තිබිණි. ඒ “අසන්ධිමිත්තා” සහ “සැප්තැම්බරයේ දිග දවසක්”ය. මෙම කෘති දෙකටම මා කැමතිය. විශේෂයෙන්ම “අසන්ධිමිත්තා” යනු සම්ප‍්‍රායික ආඛ්‍යාන රීතිය උඩුයටිකුරු කළ කෘතියකි. ඒ සම්බන්ධයෙන්වූ මගේ කියවීම කලකට ඉහතදී රාවයට ලියා සිටියේද එබැවිනි. මෙම කෘති දෙවන වටයට තේරී ආවේ පොත් ප‍්‍රකාශකයින්ගේ සංගමය විසින් සිය සම්මානය සඳහා සලකා බලන කොන්දේසි ලිහිල්වී ඇති නිසා යයි මම සිතුවෙමි. එය සැකහැර දැනගනු පිණිස මම ජනකට කතා කළෙමි. සිදුව තිබුණේ කොන්දේසි ලිහිල්මක් නොව ජූරියේ කිසිවෙකු එම කෘති, මීට පෙරාතුව පුවත්පත්වල කොටස් කිහිපයක් හෝ පළවූ බව නොදැන සිටීමය. කාගේ කෘතියට සම්මාන ලැබුණද, කාගේ කෘතියක් කැපී ගියද පුද්ගලිකව මගේ තවානේ තම්පලා පොඩිවන්නේ නැත. මං ජනකට කතා කොට විමසන ලද්දේ ඒ පිළිබඳ මා තුළවූ උනන්දුව නිසා කරුණු දැන ගැනීමට මිස පුද්ගලිකව කිසිවෙකුට හෝ කෙළවන්නට නොවේ”

මවිසින් මෙලෙස medium.com හි තැබූ සම්පූර්ණ සටහන සමන් වික‍්‍රමාරච්චි විසින් 2016 අගෝස්තු 28 සත්හඬ කලාපයේ සිහිනය අතිරේකයේ පිටුව 07 හි උපුටා දැක්වූ බව ඔහු විසින් පවසා ඇති නමුත් ඉහත පරිච්ඡේදයේ එක වැකියක් පළවී තිබුණේ දෝෂ සහිතවය. “මෙම කෘති දෙවන වටයට තේරී ආවේ පොත් ප‍්‍රකාශකයින්ගේ සංගමය විසින් සිය සම්මානය සඳහා සලකා එය සැකහැර දැනගනු පිණිස මම ජනකට කතා කළෙමි’’යනුවෙන් එහි දැක්විණි.

මෙය මුද්‍රණ දෝෂයක් යයි මූලාරම්භයේදී මවිසින් විශ්වාස කළද, එය හිතා මතාම තමාගේ පහර ගැසීමට නිමිත්තක් කර ගනු පිණිස කරන ලද විකෘති කරන ලද්දක් බව මා හට ප‍්‍රත්‍යක්ෂ වූයේ “කාටවත් කෙළවන්නට කළ දෙයක් නොවේ නම් (කාටවත් සම්මාන ලැබුණාම තමාගේ වත්තේ තම්පලා පොඩි නොවන්නේනම් ) ඒ බව කියන්නේ කුමකටද” යනුවෙන් වික‍්‍රමාරච්චි විසින් මීළඟ සත්හඬ පුවත්පතේ තම ලිපියෙන් විමසා සිටීමෙනි. (2016–09–04 සත්හඬ). මෙය සැබවින්ම නින්දිත, කුහක හා ජඩ භාවිතාවකි. තම බඩ වඩා ගැනීම හෝ අනුන්ට කෙළවීම පමණක් ජීවිතය ලෙස අභ්‍යාස කරමින් සිටින්නෙකුට සාහිත්‍ය කලාව ගැන උනන්දුවෙන් කරුණක් දැන ගැනීමට තවත් කෙනෙකු දන්නා හඳුනන අයෙකුට කතා කිරීම පවා “කෙළවීමට උත්සාහ කිරීමක්”ලෙස ඒත්තුයාම වටහාගත හැකිය. එහෙත් ඒ සඳහා රචකයා ලියූ දෙයක් සම්පූර්ණයෙන් පළකරන බව පවසා එය විකෘති වැකි සහිතව පළකොට තමා විසින් විකෘති කරන ලද කොටස පමණක් උපුටා පහරගැසීම තරම් පාහරකමක් තවත් තිබිය හැකිද?

සරත් ආබෘ සහ සමන් වික‍්‍රමාරච්චි

“බසයක කොන්දොස්තර රැකියාව කරන්නෙකුට කිසිවක් ලියන්නට අවශ්‍ය වූ විටෙක බිරිඳ විසින් මේසය හොළවන විට මිස මේසය මත තබා කිසිවක් ලියන්නට හැකියාවක් නැතැයි” උපහාසාත්මක කතාවක් පවතී. එය හුදෙක් උපහාසයට කියන කතාවක් වුවද, තමාගේ වෘත්තීයයි ව්‍යවහාරික ජීවිතයයි අතර යම් සාම්‍යයත්වයක් පැවැතිය හැකිය. සමන් වික‍්‍රමාරච්චිට සිදුව ඇති අලකලංචිය වටහා ගැනීමේ යතුර ඇත්තේද ඔහුගේ නඩුකාර වෘත්තිය තුළ බැව් මගේ පුද්ගලික හැඟීමය. ඔහු වඩාත් අකමැති වුවද එම සාම්‍යත්වය සමග නිරායාසයෙන් පැටලෙන්නට සිදුවීම එක්තරා සරදමකි. විශ‍්‍රාම සුවයෙන් පසු වුවද වසර ගණනාවක් තිස්සේ ව්‍යවහාරික ජීවිතයේ ලද අභ්‍යාසය තවමත් ඔහු අතහැර ගොස් නැත. ඔහු පොත් කියවන්නේනම් හැදෑරීම් කරන්නේනම් මේ සා විහිළුකාරයෙකු වීමට කිසිදු හේතුවක් නැත. ඔහු කියවන්නේ නැත. ඔහු වෙනුවෙන් බාත් කියවා තිබේ. ඔහු වෙනුවෙන් ලැකාන් කියවා තිබේ. ඔහු වෙනුවෙන් ඩෙරීඩාද, ශිෂෙක්ද, ලංකාවෙන් දීප්ති ද කියවා තිබේ. එබැවින් ඔහු කියවිය යුතු නැත.

සැබවින්ම ඔහුට කළ යුතුව ඇත්තේ එකී කියවීම් ආශ‍්‍රයෙන් තීන්දු දීම පමණි. නඩුකාර උන්නාන්සේලා තමන් විසින් දෙනු ලබන තීන්දු සම්බන්ධයෙන් කරුණු දැක්වීම් නොකරයි. සාක්ෂිකරුවන්ද, පෙරකදෝරුවන්ද අදාළ නඩුව වෙනුවෙන් අපමණ කරුණු දැක්වීම් සිදුකරනු ලැබෙයි. අවසානයේ ඒවාට ඇහුන්කන්දීමෙන් පසුව තම තීන්දුව ප‍්‍රකාශයට පත්කිරීම පමණක් ඔහු විසින් සිදුකරයි. සමන් වික‍්‍රමාරච්චිගේ විචාර (කියැවීම්) යනුම තීන්දු පමණකි. ඒ නිසාම තමන් ලියන කියන දේ තමාටද අදාළ වන බවක් ඔහු නොදනියි. අනුන්ගේ අවිඥානයද, අනන්‍යතා අර්බුදයද පිළිබඳ තීන්දු ගනිද්දී එයින් තමන්ගේ අවිඥානයද, අනන්‍යතා අර්බුදයද ප‍්‍රකාශමානවන බවක් හෙතෙම නොදනියි. අනුන්ට පහර ගැසීමට ලියූ දෙයක් උපුටා දක්වනවිට තමාට අවශ්‍ය පරිදි විකෘති කොට උපුටා දක්වන්නට කිසිදු මැලිකමක් නොදක්වයි. මන්දයත් ඒ වෙනුවෙන් කරුණු දැක්විය යුතු යයි තමන් කිසිවිටෙකත් විශ්වාස නොකරයි. අනුන්ට නීතියෙන් දඬුවම් කරන්නට නියෝග පනවන අතර තමාද එකී නීතියේම කොටස්කාරයෙකු බැව් මෙවන් නඩුකාර උන්නාන්සේලා නිරායාසයෙන්ම අමතක කරයි. මෑත කාලයේ ඊට ලබාදිය හැකි හොඳම නිදසුන වන්නේ විනිසුරු සරත් ආබෘය. මීට පෙරාතුව ලෙනින් රත්නායක, සරත් එන් සිල්වා වැනි විනිසුරන් පිළිබඳව ද බොහෝ කරුණු කාරණා ඇතත් සරත් ආබෘට ස්වකීය ජීවිතයේ අවසන් පරිච්ඡේදය වසා දමන්නට සිදුවීමේ ස්වරූපය පිළිබඳ බොහෝ දෙනෙකු කතා කරන්නට යෙදුණි.

අපරාධ නඩුවකට අත්අඩංගුවට පත්වුණු ප‍්‍රථම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරයාගේ බරපතළ ලිංගික අ`ඩතෙට්ටම් නඩුව ඉකුත් සැප්තැම්බර් 14 වනදා විභාගයට ගැනීමට නියමිතව තිබියදී නිවසේ ඉහළ මාලයෙන් ඇදවැටී අභිරහස් ලෙස ඔහු මිය ගියේය. ඔහුගේ චෝදනා ගහණ අපකීර්තිමත් වෘත්තීය හා පුද්ගලික ජීවිතයේ වැඩිම කලක් පුද්ගලික ආරක්ෂක නිලධාරියාව සිටි පොලිස් නිලධාරියාගේ පාපොච්චාරණය තුළින් නීතියේ ගැලවුම්කරුවන් ලෙස පෙනී සිටිමින් ඊට ප‍්‍රතිපක්ෂ භාවිතාව ගැන කදිම හෙළිදරව්වක් මාධ්‍යයෙන් ප‍්‍රකාශයට පත්විය. වික‍්‍රමාරච්චි බෙහෙවින් ආසක්තව සිටින පරමාදර්ශි චරිතයක්වන ස්ලෙවෝජ් ශිෂෙක් (ජිජැක්) මෙම නීතියේ හා විනිසුරුවන්ගේ අශ්ලීලත්වය පිළිබ`ද මනාව පෙන්වාදී තිබේ.

ශිෂෙක්ට අනුව සුපිරි අහම හා අවිඥානය අතර අවියෝජනීය සම්බන්ධය සාහිත්‍යයේදී ඉදිරිපත් කරන විශ්ෂ්ටයෙකු වන්නේ ෆ‍්‍රාන්ස් කෆ්කාය. කෆ්කාගේ අවධානය යොමුවූයේ “කිසිවක් අවශ්‍ය නැති කිසිවක් අඩු නැති නීතියේ අන්ධ යාන්ත‍්‍රණයයි”. එහෙත් කෆ්කා විසින් මෙම නීතිය පෙන්වාදී ඇත්තේ විනෝදයේ හිතුවක්කාරී තර්කය මත පදනම්වූ නොගැලපෙන දෙයක් ලෙසය. අවිඥානය, බොහෝවිට අශිෂ්ට, තහනම් සහජාසයේ ජලාශයක් ලෙස හැඩගැන්වෙන අතර ඒවා ක්ෂිතිමය, කුරිරු, චපල, අප‍්‍රබුද්ධ හා අතාර්කික නීති පෙළක විවෘත නොමැති ව්‍යුහයක් වන අයුරු කෆ්කා පෙන්වා දෙයි. මෙම නීති පද්ධති සෑදී ඇත්තේ තහංචි හා තහනම් ආඥා පද්ධතියකිනි. The Trial (1925) කෘතියේ අධිකරණ දර්ශනයෙන් පෙනී යන්නේ නීතියේ නීතිමය නොවන ස්වරූපය පැහැදිලිකිරීමට එහි ප‍්‍රධාන චරිතය වන ජෝසෆ් කේ කරන අරගලයයි. Trialහි තුලනාත්මක දර්ශන දෙකක් මගින් පොදු නීතිය හා අශ්ලීලත්වය අතර සබඳතාව තවදුරටත් ගවේෂණය කර තිබේ. පළමු දර්ශනය නම් පූජකයෙකු විසින් පැහැදිලි කර දෙනු ලබන කෙටි උපමා කතාවකි. දොරටුවක් තුළින් නීතිය වෙත ප‍්‍රවේශවීමට කැමති ගම් වැසියෙකු පැමිණෙයි. උසාවියේ සේවය කරනු ලබන දොරටුපාලකයා විසින් මෙම වැසියා නවත්වනු ලබයි. මෙහිදී දොරටුපාලකයා, ගම්වැසියා වෙනුවෙන්ම ඔහු අපේක්ෂාවෙන් සිටින බව ඒත්තු ගන්වයි. දෙවන දර්ශනයේදී නීතියේ තවත් දොරටුවක් අභියසදී ජෝසෆ් කේට තමා හමුවේ. එම දෙවන අවස්ථවේදී දරුවන්ගේ රෙදි සෝදමින් සිටින සරාගික ගැහැණියක ඔහුගේ සම්පූර්ණ කැමැත්තකින් තොරවම විමර්ශන කුටියට හෙතෙම තල්ලූ කරයි. ශිෂෙක්ට අනුව පළමු අවස්ථාවේදී පෙන්නුම් කරනුයේ ඉක්මවා යා නොහැකි නීතියේ පූජනීය ස්ථානයෙන් දෛනික ජීවිතය වෙන්කරන පෙරමුණයි. එසේ වුවද, දෙවන අවස්ථාව මෙම උපකල්පනයට මුළුමනින්ම ප‍්‍රතිවිරෝධීය. එමගින් පෙන්නුම් කරනුයේ එම පෙරමුණ පැවතියද, එය පහසුවෙන් ඉක්මවා යා හැකි බවයි. වික‍්‍රමාරච්චිද මෙලෙස පහසුවෙන් නීතියේ සීමාව ඉක්මවා යයි. තමාගේ කෘතිය කොටස් වශයෙන් පුවත්පතක පළවී ඇත්දැයි ස්වර්ණ පුස්තක සම්මාන උළෙලේ සංවිධායකයෙකු විමසන විට එය පවත්නා නීතිය තුළ කරනු ලබන ප‍්‍රශ්න කිරීමක් බැව් වික‍්‍රමාරච්චි තැකීමක් නොකරයි.

“මොන පත්තරේද?හෙතෙම පෙරළා ප‍්‍රශ්න කරනු ලබයි.

“ලංකා පත්තරේ හරි වෙන මොකක් හරි පත්තරේක හරි පළවුණාද? නැවත ප‍්‍රශ්නයක්.
“නෑ. ලංකා පත්තරේ පළවුණේ නෑ.”
“වෙන මොකක් හරි පත්තරේක හෝ පළවුණා නේද?”ආයෙම ප‍්‍රශ්නයක්.
“නෑ.නෑ. ඔයා කීවේ ලංකා පත්තරේනේ. ඒකෙ පළවුණේ නෑ”

මෙම කතා බහ සරත් ආබෘට අදාළ කරගනු ලැබුවහොත් පහත ආකාරයේ සංවාදයක් බලාපොරොත්තු විය හැකිය.

“මොන මෙහෙකාරියටද? හෙතෙම පෙරළා ප‍්‍රශ්න කරනු ලබයි.
“හිටපු මාලා හරි වෙන කවුරු හරි කෙනේක්ට? නැවත ප‍්‍රශ්නයක්.
“නෑ. මාලාට ලිංගික හිංසා කළේ නෑ”
“වෙන කවුරු හරි මෙහෙකාරියකට ලිංගික හිංසා කළා නේද? ආයෙම ප‍්‍රශ්නයක්.
“නෑ. නෑ ඔයා කීවේ මාලාටනේ. එයාට ලිංගික හිංසා කළේ නෑ”

විමසන ලද පුවත්පතේ නොව කුමන පුවත්පතේ පළවුවද, කොන්දේසිය උල්ලංඝණය කිරීම නීති විරෝධී බව වික‍්‍රමාරච්චි පිළිනොගන්නේ යම් සේක්ද, කුමන මෙහෙකාරියට ලිංගික හිංසන සිදුකළද විමසන ලද කෙනාට සිදුනොකළ හෙයින් ප‍්‍රශ්නයක් නොවන බව ආබෘද පිළිගනු ඇත.

අවසාන වශයෙන් යළිදු පැවසිය යුත්තේ නීතිය යනු වෙනස්විය යුතු කාලානුරූපව සංශෝධනය විය යුතු දෙයකි. පොත් ප‍්‍රකාශයකයින් ස්වර්ණ පුස්තකය අරබයා පනවා ඇති නීති රීති හෝ කොන්දේසි වෙනස් කළ යුතුනම් අප ඊට බලපෑම් කළ යුතුය. ඒ සම්මාන උන්ගේ වුවද නිර්මාණ අපගේ බැවිනි. මුදල් උන්ගේ වුවද වෙළෙ`දපළ අප බැවිනි. එහෙත් ඒ සඳහා තමාගේ බඩට තට්ටුවෙනතුරු බලා නොසිට අරගල කළ යුතුය. ඒ සඳහා වික‍්‍රමාරච්චි එක් වරක් සූදානම් නම් අප සියදහස් වාරයක් සූදානම්ය. රටේ ජාතික වශයෙන් වැදගත් ගැටළුවලදී ඒ කිසිදු ගැටළුවක් වෙනුවෙන් සක‍්‍රීයව දායකත්වයක් (වචනයකින් හෝ) නොදෙන වික‍්‍රමාරච්චි මේ මොහොතේ දැවෙන ප‍්‍රශ්න ලෙස බාරගෙන ඇත්තේ ජිජැක්ද ශිෂෙක්ද වර්ගයේ ප‍්‍රශ්නයන්ය.

ජිජැක්ද? ශිෂෙක්ද?

2016 මැයි 15 වන දින රාවය පුවත්පතට මවිසින් ලියූ ලිපියක් පාදක කරගනිමින් අනෙක් සතියේ සත්හඬ පුවත්පතට ලියන වික‍්‍රමාරච්චි නිවරදි උච්චාරණය ජිජැක් යයි හදුන්වාදීමෙන් නොනැවතී මෙසේද ලියයි.

“ජිජක් යන්න වෙනුවට ශිෂෙක් යනුවෙන් වහරමින් තම රෝග ලක්ෂණය සමග විනෝද වන අය කරන්නේ වෙනම වර්ගයක් ලෙස පෙනී සිටීම. මෙය බෙහෙවින් සමීප වර්ග වදයට. කිසියම් ජන වර්ගයක් තම විනෝදය සංවිදානය කරන්නේ වාර්ගික මිත්‍යාචාර ඉදිරියට ගනිමින්. ඔවුන් හිතන්නේ අනෙක (නැතහොත් අනෙක් ජන වර්ගය ) තමන්ගේ විනෝදය පැහැරගෙන ඇති බවයි. ඔවුන්ට වද දෙන දෙවන කරණය නම් අනෙකා තමාගේ විනෝදය සංවිධානය කරණ සුවිශේෂ ක‍්‍රමයයි. ( way of life). තමන්ගේම වූ ජන පුරාණයක් (mythology)නිර්මාණය කිරීමට ඔවුන් පෙළඹෙන්නේ මේ නිසයි.
ප‍්‍රකට කරන්නේ මේ පටු වාර්ගික ලක්ෂණ තමයි. ජිජක් යන වහර නිවැරදි බව ඔවුන් නොදන්නවා නොවේ. ඔවුන්ට අවශ්‍ය තමන් අනෙකාගෙන් වෙනස් බව පෙන්වීම. ඉන් ඔවුන් ප‍්‍රදර්ශනය කරන්නේ අනෙකා කෙරේ වන බැඳීමයි.”

මේ අයුරින් ‘‘ශිෂෙක්’’ලෙස වැහැරීම වෙනම ‘‘ගෝත‍්‍රයක්’’ හෝ ජනවර්ගයක් ලෙස පෙනී සිටීමේ වුවමනාව නම් එකී වුවමනාව වෙනුවෙන් ප‍්‍රථමයෙන්ම කටයුතු කර ඇත්තේ වික‍්‍රමාරච්චිමය.

ස්ලැවෝජ් ජිජැක් (Slavoj Zizek) ඔහු ජිජැක් යනුවෙන් කියැවෙතත් ඉංග‍්‍රීසි ලිවීමේ සිංහල උරුව අනුව සිසැක් යනුවෙන් වහරමි. (2010 ඔක්තෝම්බර් 14 වෙනි බ‍්‍රහස්ප‍්‍රතින්දා දිවයින, වටමඬල).

නොදැන වැරදි කිරීම එකකි. දැන දැන වැරදි කිරීම යනු තවත් එකකි. ඒ අනුව ගෝත‍්‍ර හෝ කණ්ඩායම්වල අනන්‍යතාව නඩත්තු කිරීමේ අවශ්‍යතාව වඩාත් ළංවන්නේ දැන දැන ස්වකීය අභිප‍්‍රාය වෙනුවෙන් කටයුතු කිරීමටය. ඒ අනුව මෙයින්ද හෙළිදරව් වන්නේ වික‍්‍රමාරච්චිගේ හෙළුව මිස අන් යමක් නොවේ. තමන් කවුරුන්දැයි යන පැනය කුඩා දරුවෙකු හෝ ස්ත‍්‍රීයක විසින් විමසන තැන ගැන වික‍්‍රමාරච්චි සවිඥානකය. එහෙත් නිරන්තරයෙන් කිසිවෙකු සමග හෝ ගැටුමක් ඇති කරගනිමින් නීතිය හා පිළිවෙළ ඉල්ලා සිටින්නන් හ`දුන්වන නම සිහිපත් කරගන්නා ලෙස මම ඔහුගෙන් ඉල්ලා සිටිමි. තමන් කියන්නේ කුමක්දැයි නොදැන, තමන් අතීතයේ කීවේ කුමක්දැයි නොදැන වුවද, විටෙක එක්ස් කණ්ඩායම, සුචරිත ගම්ලත්, චින්තක රණසිංහ, ප‍්‍රියාන් විජේබණ්ඩාර, විදර්ශන කන්නන්ගර, භූපති නලින්, හෙට දවසේ තවත් කවුරුන් හෝ ඈදා නොගනිමින් ඔහුට මසකට ගතමනාවක් ගැනීමට පුවත්පතකට ලිපියක් ලිවීමට හැකිවේවායි ප‍්‍රාර්ථනා කරමි.

 

04
මාර්තු
18

ජේ.ආර්. ජයවර්ධන, හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුව සහ රෝහණ විජේවීර.

77’ සිට 83’ ජුලි තහනම දක්වා ජවිපෙ ගමන් මඟ
ධර්මන් වික්‍රමරත්න         

 ජවිපෙ 71 කැරැල්ලෙන් පසු පක්ෂයේ කටයුතු නිල වශයෙන් යළි ආරම්භ කරමින් තාවකාලික මධ්‍යම කමිටුවක් 1975 මාර්තු 18වැනිදා පිහිටුවන ලදී. රෝහණ විජේවීර එහි සභාපතිවූ අතර වැඩබලන ලේකම් වූයේ උපතිස්ස ගමනායකය.

වසර 1971 අප්‍රේල් කැරැල්ලට සම්බන්ධව අත්අඩංගුවට ගෙන ඇති සියළුම සැකකරුවන්ට විරුද්ධව නඟා තිබූ චෝදනා අපරාධ යුක්ති විනිශ්ව කොමිසම මගින් විභාගකර මුළුමනින්ම අවසන් වූයේ 1976 නොවැම්බර් 4වැනිදාය. අවසාන නඩුව වූයේ දැදිගම ජී කුලරත්න සහ ඩබ්ලිව් ඒ. සීමන්ට එරෙහිවය. අපරාධ යුක්ති විනිශ්ච කොමිසම යටතේ  වසර 2 සිට ජීවිතාන්තය දක්වා සිරදඬුවම් ලබා සිරදඬුවම් විදි සංඛ්‍යාව 248කි. ඔවුහු උපන් දිස්ත්‍රික්ක වශයෙන් ගාල්ල 46, මාතර 42, අනුරාධපුර 38,  කොළඹ 25, කෑගල්ල 25, කුරුණෑගල 18, මොනරාගල 14, හම්බන්තොට 10, රත්නපුර 8, යාපනය 7, පොලොන්නරුව 5, වව්නියාව 2, පුත්තලම 3, බදුල්ල 2, අම්පාර 2 සහ නුවරඑළිය 1 වශයෙන් වේ.

ධර්මන් වික්‍රමරත්න විසිනි.

අප්‍රේල් කැරැල්ලට සහභාගිවීම නිසා රැකියා ආදී අහිමිවූ තරුණ තරුණියන්ට පිලිසරණක් වීමට යැයි කියමින් අගමැතිනි සිරිමා බණ්ඩාරනායකගේ පුත්‍රයාවන අනුර බණ්ඩාරනායක විසින් සහයෝගිතා පෙරමුණ නමින් සංවිධානයක්ද පිහිටුවා ගන්නා ලදී. එවකට අනුර බණ්ඩාරනායක ශ්‍රිලනිප තරුණ සංවිධානයේ ප්‍රධාන සංවිධායක සහ ආර්ථික සහ ක්‍රම සම්පාදන අමාත්‍යාංශයේ තරුණ කටයුතු උපදේශක විය. එම සහයෝගිතා පෙරමුණේ සම ලේකම්වරුන් වූයේ ආරිය බුලේගොඩ සහ නවරත්න බණ්ඩාය. එහි කාර්යාලය කොළඹ ගාලු මෝදර අංක 49/15 දරණ ස්ථානයේ අයිස්ලන්ඩ් ගොඩනැගිල්ලේ පිහිටා තිබුණි.

කොළඹ කිරුළ පාරේ අංක 65/4 දරන ස්ථානයේදී 1977 පෙබරවාරි 19වැනිදා ජවිපෙ විසින් 71 අප්‍රේල් කැරැල්ලෙන් පසු ප්‍රථමවරට ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවක් පවත්වන ලදී. එහිදී ජවිපෙ ප්‍රකාශයට පත්කළේ ඉදිරි මහා මැතිවරණයේදී ජවිපෙ තරඟකරන බවය. ලියාපදිංචි පක්ෂයක් ලෙස පිළිගන්නා ලෙසට මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා වෙත ඉල්ලීමක් කල බවද එම ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවේ මුලසුන දැරූ ජවිපෙ වැඩබලන ලේකම් උපතිස්ස ගමනායක එහිදී කියා සිටියේය. පාදුක්ක වේරගලදී 1948 ඔක්තෝබර් 17වැනිදා උපන් ගමනායක හැදී වැඩුනේ කන්තලේ ගොවි ජනපද ආශිතවය.  ගමනායක කොළඹ සරසවියේ ශ්‍රාස්ත්‍ර පීඨයේ පළමු වසරේ සිසුවෙකුව සිටියදී අප්‍රේල් කැරැල්ලට අත්අඩංගුවට පත්ව මාස 6ක් රිමාන්ඩ් බාරයේ සිටි අතර පසුව නිදහස් විය.  පසුව පූර්ණකාලීනව 1971දීම යළිත් ජවිපෙට එක්වූ ගමනායක කැරැල්ලෙන් විපතට පත් ජවිපෙ පවුල්වල සුභසාධනය සඳහා අවිස්සාවේල්ල කේන්ද්‍ර කරගෙන වැඩසටහන් ගණනාවක් දියත් කළේය. එහි අරමුදල් තරකර ගැනීම සඳහා යටියන්තොට මලල්පොල පාරේ වතුයායක වැටුප් සඳහා රැගෙන ආ රුපියල් 40,000ක මුදලක් මංකොල්ල කෑමේදී අවිස්සාවේල්ල සාලාව කම්හලේ කලක් සේවකයෙකුව සිටි කොට්ටාවේ මාලපල්ල පදිංචි විතානගේ ධර්මසේන(ඉතාලි ධර්මේ නමින් පසුකාලීනව ඉතාලියේදී හැදින්වූයේ ඔහුය.) සමඟ යටියන්තොටදී 1973 අත්අඩංගුවට පත්විය. පොලිස් සාජන්ට් කුමාරගේ ඝාතනය කිරීමට තැත් කිරීම, වතු වැටුප් කොල්ලකෑමට තැත් කිරීම ඇතුළු චෝදනා මත ගමනායක සහ ධර්මසේනට එරෙහිව අවිස්සාවේල්ල මහාධිකරණයේ නඩු පැවරූ අතර පසුව 1976දී ඔවුහු නිදහස් විය. එම නඩුවට ගමනායක වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ අධිනීතිඥ බාලා තම්පෝ ඇතුළු නිතිඥයින්ය. 

71 කැරැල්ලේ සිරදඬුවමින් 1977 නොවැම්බර් 2 නිදහස්වූ විජේවීර 1977 නොවැම්බර් 7වැනිදා කොළඹ නගරසභා පිටියේදී ජනතාව අමතමින්.

එම ජවිපෙ ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවට ජවිපෙ තරුණ ලීගයේ ලේකම් කෙලී සේනානායක, කාන්තා විප්ලවීය සංගමයේ ලේකම් වල්පොල බටුවත්තේ පදිංචි උන්ඩික්කුඩ්ඩ ආරච්චිගේ නන්දසීලීද, සෝමවංශ අමරසිංහද සහභාගි විය. කැරැල්ලේ 26වැනි විත්තිකරුවූ කෙලී සේනානායක 1971 මාර්තු 13වැනිදා විජේවීර සමඟ අම්පාරේ අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූවෙකි. පසුව සිරදඬුවම් විද 1976 දෙසැම්බර් 24 නිදහස් විය. අගමැතිනිය අත්අඩංගුවට ගැනීමට නියමිතව තිබූ රොස්මිඩ් ප්‍රහාරයට චෝදනා ලැබූ සෝමවංශ අමරසිංහද 1976 දෙසැම්බර් 24වැනිදා නිදහස් වී තිබිණි. අප්‍රේල් කැරැල්ලේදී කොළඹ සරසවියේ පලමු වසරේ උපාධි අපේක්ෂිකාවක් ලෙස එයට එක්වූ නන්දසීලි වසර හතරහමාරක සිර දඬුවමකින් පසුව නිදහස් වී තිබිණි. 

ජවිපෙ සතිපතා පුවත්පත ලෙස නියමුවා පුවත්පත 1977 මාර්තු 10 කොළඹ මහා තැපැල්හලේදී ලියාපදිංචි කරන ලදී. අප්‍රේල් කැරැල්ලෙන් පසු ප්‍රථම ජවිපෙ ප්‍රසිද්ධ රැස්වීමද 1977 මාර්තු 10 සවස 3.30ට වැඩබලන ලේකම් උපතිස්ස ගමනායකගේ ප්‍රධානත්වයෙන් හයිඩ් පිටියේදී පැවැත්විණි. ඉන් දෙදිනකට පෙර ඒ පිළිබඳව කොළඹ නගරය පුරා පෝස්ටර් අලවා තිබිණි. කොළඹ සහ විද්දෝදය(ජයවර්ධනපුර) සරසවි සිසු කණ්ඩායම් එහි මූලිකත්වය ගනු ලැබීය.  සරසවි ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය තුළ ප්‍රථම වතාවට මහා ශිෂ්‍ය සභාවක සභාපති තනතුරකට තරඟකර ජයග්‍රහණය ලබා ගැනීමට ජවිපෙට 1977 අප්‍රේල් 6වැනිදා පැවති පේරාදෙණිය සරසවියේ පැවති ශිෂ්‍ය සභාවේදී හැකිවිය.

ස්වභාවික විපත් වලින් පීඩාවට පත් ජනතාවට සහන සැලසීම සඳහා ආරම්භවූ ජවිපෙ සහන සේවා බලකායයේ මංගල පියවර 1976 මඩකලපුව අකරපත්තුව ගංවතුරෙන් පීඩාවට පත් ජනයා සඳහා දෙසතියක් පුරා ජවිපෙ සාමාජිකයන් 25 දෙනෙකුගේ සහභාගිත්වයෙන් අක්කරපත්තුවේ පැවති අවස්ථාවේදී එයට සහභාගිවූ කණ්ඩායම.

එතෙක් කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ලංකා ජාතික ශිෂ්‍ය සංගමයට බලය තිබූ පේරාදෙණිය මහා ශිෂ්‍ය සංගමයේ බලය ජවිපෙ විසින් සතු කරගන්නා ලදී. වසර 1986 නොවැම්බර් 12වැනිදා සිදුවූ වීරසූරිය ඝාතනයෙන් පසු රටපුරා ඇතිවුණු සරසවි සහ පාසැල් උද්ඝෝෂණ වලට නායකත්වය දෙනු ලැබුවේද ජවිපෙ සහ ජවිපෙට හිතවත් සරසවි සිසුන්ය. මේ අනුව පේරාදෙණිය සරසවියේ මහා ශිෂ්‍ය සංගමයේ සභාපති තනතුරට ජවිපෙන් අනුරාධපුර විලච්චියේ කේ. ඒ. චන්ද්‍රපාල පත්විය. ලේකම්වරයා වූයේ වමේ කණ්ඩායමේ බී. රාජසිංහ බණ්ඩාරය. ජවිපෙ විසින් 1977 මැයි 1 පැවති මැයි දිනය වෙනුවෙන් දෙමටගොඩ පිටියේ මැයිදින රැස්වීමක්ද පවත්වන ලදි.  අනතුරුව 1978 සිට 1982 දක්වා වාර්ෂිකව මැයි 1 සෑම මැයි දිනයක්ම විජේවීරගේද සහභාගිත්වයෙන් සුවිශේෂි අන්‍යතාවයක් තහවුරු කරගනිමින් ආකර්ශනීය ලෙසද සංදර්ශනවාදී ස්වරූපයකින්ද පවත්වන ලදී.

වසර 1977 ජුලි 21 පැවති මහා මැතිවරණයටද ජවිපෙ ස්වාධීන කණ්ඩායමක් වශයෙන් ආසන 4කට ඉදිරිපත් විය. ඒ අනුව තංගල්ලේදී විජිත රණවීරට 1234ද අනුරාධපුර බටහිරදී කේ.ඒ චන්ද්‍රපාලට ඡන්ද 797ක්ද හක්මනදී රොබට් ජයසේකරට 727ක්ද හොරොව්පතානේදී කේ. රණතුංගට 687ක්ද ඡන්ද වශයෙන් හිමි විය. ඒ අනුව මැතිවරණ දේශපාලනයට ප්‍රථමවරට ජවිපෙ එක්විය. එම මහා මැතිවරණයෙන් ආසන 168න් ආසන 140ක් දිනා ගනිමින් එජාපය පාර්ලිමේන්තුවේ හයෙන් පහක බලයක් හිමිකර ගත්තේය. දෙමළ එක්සත් විමුක්ති පෙරමුණට ආසන 18ක්ද ශ්‍රිලනිපයට ආසන 8ද හිමිවිය.

ජවිපෙ ලන්ඩන් ශාඛාව විජේවීරගේ මැදිහත්වීමෙන් 1978 ජුලි 23වැනිදා බ්‍රිතාන්‍යයේදී නිල වශයෙන් ගොඩනැගීමෙන් පසු එයට මුල්වූ පෝල් පීරිස්, ආවාද ලැනරෝල් ඇතුළු පිරිස සමඟ.

ජවිපෙ නායක රෝහණ විජේවීර ඇතුළුව 1971 අප්‍රේල් රාජ්‍ය විරෝධී කැරැල්ල සම්බන්ධයෙන් දීර්ඝ කාලීනව සිරදඬුවම් විදිමින් සිටි 125 දෙනෙක් 1977 නොවැම්බර් 2 නිදහස් කරන ලදී. ඔවුහු මෙසේ නිදහස ලැබුවේ අපරාධ යුක්ති විනිශ්ච කොමිසම් සභා පනත 1977 ඔක්තෝබර් 27වැනිදා අහෝසි කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. ඒ වන විට 1971 අප්‍රේල් කැරැල්ලට හසුව කෙටිකාලීනව සිරදඬුවම් විදි 123ක් නිදහස් වී තිබිණි.

නිදහස් වීමෙන් පසු විජේවීර රටපුරා ප්‍රසිද්ධ රැස්වීම් ගණනාවක් ඇමතීය. ප්‍රථම රැස්වීම 1977 නොවැම්බර් 7වැනිදා කොළඹ නගර සභා පිටියේදී පැවති අතර එයට විශාල ජනකායක් සහභාගි විය. ශ්‍රේෂ්ඨ ඔක්තෝබර් විප්ලවයේ 60වැනි සමරුව නිමිත්තෙන් එය කලින් සංවිධානය කර තිබුණකි. එහිදි විජේවීර පැය තුනක් පමණ සිය කථාව කළේය. තවත් දේශපාලන සිරකරුවන් 20ක් පමණ නිදහස් කර නැතැයි විජේවීර එහිදී කියා සිටියේය. කතරගම ප්‍රේමවතී මනම්පේරි සිහිකිරීමේ රැස්වීමක්ද 1977 දෙසැම්බර් 03වැනිදා කතරගමදී පැවැත්විණි. නුවර බෝගම්බර ඇතුළු රටපුරා රැස්වීම් ගණනාවක් විජේවීරගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවැත්විණි.

ජවිපෙ මංගල මහා සමුළුව විජේවිරගේ ප්‍රධානත්වයෙන් කුරුණෑගල ඔමාරගොල්ලේදී 1978 ඔක්තෝබර් 19 ආරම්භවූ අවස්ථාව.

විජේවීරගේ නිදහසින් පසු ජවිපෙ ප‍්‍රථම මංගල සමුළුව 1978 ඔක්තෝබර් 19 සිට සිව් දිනක් මුළුල්ලේ කුරුණෑගල ගල්ගමුවේ ඕමාරගොල්ලේදී පැවැත්විණි. එහිදී දයා වන්නිආරච්චි ප්‍රධාන ලේකම් ධූරයට පත්විය. පසුව 1980 සිට ජවිපෙ තහනම දක්වා ප්‍රධාන ලේකම් වූයේ ලයනල් බෝපගේය. සෑම වකවානුවකම අභ්‍යන්තර ලේකම්වරයෙක්ද ජවිපෙ තුළ විය. ජවිපෙට අනුබද්ධ සමාජවාදී ශිෂ්‍ය සංගමයේ මංගල මහා සමුළුව 1981 පෙබරවාරි 25 සහ 26 දිනයන්හි කොළඹ නගර ශාලාවේදීද සමාජවාදී කම්කරු සංගමයේ මංගල මහා සමුළුව 1981දීද, සමාජවාදී කාන්තා සංගමයේ මංගල මහා සමුළුව 1982 ජනවාරි 6 සහ 7 දිනයන්හිද පැවැත්විණි. රතු ගැටව් සංවිධානය 1980 දෙසැම්බර් 31 සහ 1981 ජනවාරි 1දිනයන්හි පිහිටුවන ලදී.  එමෙන්ම සමාජවාදී තරුණ සංගමය, සමාජවාදී භික්ෂු සංගමය, සමාජවාදී කලා සංගමය එම කාලයේදී ආරම්භ විය.

විජේවීර 1978 මැයි 29 සිට අගෝස්තු 23 දක්වා විදේශ සංචාරයකද නිරත විය. රුසියාව, කියුබාව, බ්‍රිතාන්‍යය සහ පෘතුගාලය යන රටවල කල එම සංචාරයේදී ලංකීය ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් ඇතුළු විදේශීය වාමාංශික පක්ෂ නායකයින් කිහිපදෙනෙකු සමඟද සාකච්ඡා කර තිබිණි. මෙහිදී විජේවීරගේ මැදිහත්වීමෙන් ජවිපෙ ලන්ඩන් ශාඛාව 1978 ජුලි 23වැනිදා බ්‍රිතාන්‍යයේදි ගොඩනඟන ලදි. ජවිපෙ වෙත 1971 අප්‍රේල් කැරැල්ලේ සිට සහාය පළකල ගිනිපුපුර කණ්ඩායමට අයත්වූ පෝල් පීරිස්, ගුවන් ඉංජිනේරු සී. අයි ප්‍රනාන්දු, ආවද ලැනරෝල්, චන්දන පීරිස්, නීතිඥ රංජිත් මෙන්ඩිස් ඇතුළු කිහිප දෙනෙක්ම ඒ  අතර විය. කියුබාවේ හවානා නුවර ලෝක තරුණ සහ ශිෂ්‍ය උළෙලටද ජවිපෙ නියෝජිතයින් 4දෙනෙකු සමඟ විජේවීර සහභාගි විය. 

1981 ජුනි 04 පැවති සංවර්ධන සභා ඡන්දයෙන් ජවිපෙ ප්‍රථමවරට පත්වූ ජනතා නියෝජිතයින් 13. වමේ සිට බෝපගේ, ගමනායක, වාස්, ශාන්ත, රාමනායක, මහින්ද, ධර්මදාස, සිසිර, වින්සන්ට්, ජයතිස්ස, වික්‍රමපාල සහ යසපාල වේ. ගුණරත්න වනසිංහගේ ඡායාරූපය යමෙකු සතුනම් අපවෙත යොමුකරන්න.

පීඩනය සහ සමගිය තේමා කරගත් ගීත පදනම් කරගෙන විමුක්ති ගී ජුලි 26 ව්‍යාපාරය සැමරීම සඳහා කොළඹ නව නගර ශාලාවේ 1978 පැවැත්වූ සම්මන්ත්‍රණයකදී ජනගත කරන ලදී. ජවිපෙ 1983 ජුලි තහනම වන විට ලංකාව පුරා විමුක්ති ගී ප්‍රසංග 118ක් පවත්වා තිබිණි. දිනපතා, සතිපතා සහ මාසික පුවත්පත් කිහිපයක්ද පළකරන ලදී.

ශ්‍රිලනිප ගමනක අවසානය මැයින් රෝහණ විජේවීර ජවිපෙ රැස්වීම් මාලාවක් රටපුරා පවත්වනු ලැබූ අතර එහි ප්‍රථම රැස්වීම 1979 සැප්තැම්බර් 26වැනිදා කොළඹ සුගතදාස ගෘහස්ථ ක්‍රීඩාංගනයේදී පැවැත්විණි. සාම්ප්‍රදායික වම පරාජයට පත්කර ඇති බැවින් ශ්‍රිලනිපයට ප්‍රහාර එල්ලකර ප්‍රධාන විපක්ෂයවීම එහි අරමුණ විය. වාම සදාචාරයටද පටහැනිව ජවිපෙ සිදුකල එම මෙහෙයුම හේතුවෙන් සිරිමා බණ්ඩාරනායක ඇතුළු ශ්‍රිලනිප නායකයන්ට එරෙහිව කටයුතු කිරීමට පදනමක් එජාප ආණ්ඩුවට හිමිවිය. සිරිමා බණ්ඩාරනායකගේ ප්‍රජා අයිතිය වසර 7කට තහනම් කිරීම 1980 ඔක්තෝබර් 16 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුවට ආණ්ඩුව මගින් ගෙනආ යෝජනාවක් මගින් සම්මත විය. ශ්‍රිලනිපයට එරෙහි ජවිපෙ මෙහෙයුම මගින් අවසානයේදී ශ්‍රිලනිප බලවේගයන් ජවිපෙ දිනාගැනීම වෙනුවට ඔවුන් පෙළ ගැසුනේ එජාප ආණ්ඩුව වටාය.

ගී ප්‍රසංග 118ක් පැවැත්වූ විමුක්ති ගී ප්‍රසංගයක දර්ශනයක්. විමුක්ති ගී සඳහා  නායකත්වය දුන් ලයනල් බෝපගේ, පූරකවරයාවූ බුද්ධදාස විතානාරච්චි, සුවිශේෂි කැපකිරීමක් කල නන්දන මාරසිංහද මෙහි වේ.

කොළඹ නගර සභා මැතිවරණයට 1978දී උපතිස්ස ගමනායකගේ නායකත්වයෙන් ජවිපෙ විසින් කණ්ඩායමක් ඉදිරිපත් කලද ආසනයක් හිමි නොවීය. සමසමාජ සහ කොමියුනිස්ට් පක්ෂවලට වඩා වැඩි ඡන්ද ප්‍රමාණයක් ලබාගන්නා ලදී. එජාප ආණ්ඩුව මගින් අතුරු මැතිවරණ 1977 නොවැම්බර්  දෙහිවල, 1978 මාර්තු බටහිර කොළඹ, 1979 දෙසැම්බර් ගාල්ල, 1980 මැයි ආනමඩුව සහ 1981 ජනවාරි කලවාන යන ඡන්ද කොට්ඨාශවල පැවැත්වූ අතර එහිදී ජවිපෙ ආනමඩුව සහ ගාල්ල ආසන 2ක සඳහා ස්වාධින කණ්ඩායමක් වශයෙන් සිනුව ලකුණෙන් තරඟ කරන ලදී. ආනමඩුවට තරඟකල උපතිස්ස ගමනායකට ඡන්ද 857ක්ද ගාල්ලට තරඟකල ලයනල් බෝපගේට ඡන්ද 3,366ක්ද හිමිවිය. ගාල්ල ආසනයට ලංකා සමසමාජ පක්ෂයෙන් තරඟකල 1971 කැරැල්ලේ 7වන විත්තිකරු වික්ටර් අයිවන්ට එහිදී ඡන්ද 634ක් හිමිවිය.

ජවිපෙ රැස්වීම් ගණනාවකටද ආණ්ඩුවේ ඇතැම් දේශපාලඥයින්ගේ මැදිහත්වීම් මත මැර පිරිස් විසින් ගල් මුල් ප්‍රහාර වේදිකාවට එල්ලකර තිබිණි. කොළඹ කැම්බල් පිටියේදී 1978 සැප්තැම්බර් 22, යාපනයේදී 1978 සැප්තැම්බර් 24, පුංචි බොරැල්ලේදී 1981 මැයි 28, හක්මන ගංගොඩගම හන්දියේ 1981 අගෝස්තු 13, මිහින්තලේ, දොම්පේ එවැනි සිද්ධීන් ඇතිවූ ස්ථාන කිහිපයකි.

1982 ඔක්තෝබර් 20 පැවති ජනාධිපතිවරණයට 1982 සැප්තැම්බර් 17 නාමයෝජනා දුන් අවස්ථාවේදී එජාප ජේ.ආර්. ජයවර්ධන, ශ්‍රිලනිප හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුව සහ ජවිපෙ රෝහණ විජේවීර.

අසූවේ ජුලි වැඩ වර්ජනයටද ජවිපෙ එක් නොවූවද වෘත්තිය අංශයේ ඉහළ නායකයින්ට වර්ජනයට එක්වන ලෙසට ඉල්ලීමක්කර තිබිණි. ලංකා ගුරු සංගමය සහ ජවිපෙ අතර ප්‍රතිවිරෝධයක් ගොඩනැගුණු අතර වර්ජනය පාවාදුන් බවට ජවිපෙට එරෙහි මතයක් එච්. එන්. ප්‍රනාන්දු ආදීහු විසින් සමාජගත කරන ලදී. එය ජවිපෙට පසුකාලීනව සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති කරන්නක් විය.

අධ්‍යාපන ධවල පත්‍රිකාවට එරෙහිව අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය මෙහෙයවීමෙන් 1981 පෙබරවාරි 26වැනිදා කොළඹ හයිඩ් පිටියේදී පැවති රැස්වීම අමතමින් ජවිපෙ නායක විජේවීර කියා සිටියේ එජාප රජය ශ්‍රීලංකාව කාබාසිනියා කිරීම සඳහා කටයුතු කරන බවය. පේරාදෙණිය සරසවියේ මහා ශිෂ්‍ය සංගමයේ ලේකම් ඩී.එම් ආනන්දගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවති එම රැස්වීම පැවැත්විණි. අධ්‍යාපන ධවල පත්‍රිකාව හකුලා ගැනීමට රජයට සිදුවූයේ ජවිපෙ නායකත්වයෙන් අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය ගෙනගිය දැවැන්ත උද්ඝෝෂණයන්හි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. පසුකාලීනව ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලේ නායකයින් බවට පත්වූ ඩී. එම් ආනන්ද, එච්.බි හේරත්, කේ. ඩබ්ලිව්  සමරනායක අමරසිරි, උපාලි ජයවීර ආදීහු අධ්‍යාපන ධවල පත්‍රිකාවට එරෙහි සටනේ නායකයින් විය. 

1982 දෙසැම්බර් 22 ජනමත විචාරණයේදී එයට එරෙහිව කලය සලකුණ වෙනුවෙන් රූපවාහිනියෙන් ජනතාව අමතන විජේවීර.

දිස්ත්‍රික් සංවර්ධන සභා මැතිවරණය 1981 ජුනි 04 පැවති අතර එහි අරමුණ වූයේ ආණ්ඩුවේ පරිපාලනය විමධ්‍යගත කිරීමය. ශ්‍රි ලංකා නිදහස් පක්ෂය, කොමියුනිස්ට් පක්ෂය සහ සමසමාජ පක්ෂය එම සංවර්ධන සභා මැතිවරණය වර්ජනය කල අතර එයට තරඟ කළේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය, දෙමල විමුක්ති පෙරමුණ, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සමඟ ස්වාධීන කණ්ඩායම්ය. මැතිවරණයට සතියකට පෙර 1981 මැයි 26 වැනිදා උතුරේ එජාප නාමයෝජනා ලැයිස්තුවේ ප්‍රමුඛයෙකුවූ වඩුක්කෝඩෙයි හිටපු මන්ත්‍රී ඒ ත්‍යාගරාජා දෙමළ බෙදුම්වාදී සන්නද්ධ කණ්ඩායමක් විසින් 1981 මැයි 24වැනිදා ඝාතනය කරන ලදි. පොලිස් භටයින් දෙදෙනෙකුද මැයි 30වැනිදා වෙඩිතබා මරා දමන ලදී. උතුරේ එම සංවර්ධන සභා මැතිවරණය එජාප මැදිහත්වීම මත අන්ත දූෂිතවූ බවට වාර්තා විය. කොළඹින් ගිය දේශපාලන මැර පිරිස් විසින් යාපනය පුස්තකාලයද ගිනිබත් කරන ලදී.

එම සංවර්ධන සභා ඡන්දයට දිස්ත්‍රික්ක 8කින් තරඟකල ජවිපෙට ඉතිහාසයේ ප්‍රථමවරට ජනතා නියෝජිතයින් 13ක් සංවර්ධන සභා මන්ත්‍රී වශයෙන් හිමිවිය. එම දිස්ත්‍රික්ක 8 ජවිපෙට ලැබුණු ඡන්ද සංඛ්‍යාව 327,149කි. ඒ අනුව ජවිපෙ සංවර්ධන සභා මන්ත්‍රීවරුන් වශයෙන් කොළඹින් උපතිස්ස ගමනායක, ජයසිංහ(මහින්ද) පතිරණ, ශාන්ත බණ්ඩාර, වින්සන්ට් සමරසේකරද, ගම්පහින් වාස් තිලකරත්න, ජයසිංහ ලොකුතාඹුගල, ගුණරත්න වනසිංහද ගාල්ලෙන් ලයනල් බෝපගේ සහ ධර්මදාස ජයසිංහද, බදුල්ලෙන් වික්‍රමපාල හේරත් සහ ජී. යසපාලද හම්බන්තොටින් පියසේන රාමනායකද, අනුරාධපුරෙන් සිසිර(කුමාර) රන්දෙණියද තේරී පත්විය. ජවිපෙ එහිදී තරඟකල කළුතර සහ මාතලේ යන දිස්ත්‍රික්කවලින් ආසනයක් දිනා ගැනීමට ප්‍රමාණවත් ඡන්ද සංඛ්‍යාවක් හිමිනොවිණි. කළුතර කණ්ඩායම් නායකයා සෝමවංශ අමරසිංහවූ අතර මාතලේ කණ්ඩායම් නායකයා වූයේ කලක් පේරාදෙණිය සරසවියේ සමාජවාදී ශිෂ්‍ය සංගමයේ හිටපු සභාපති කූඹියන්ගොඩ ලලිත් සේනාරත්නය.  අළුතින් පත්වූ ජවිපෙ සංවර්ධන සභා මන්ත්‍රීවරුන් 13 දෙනාගෙන් මාසික දීමනාව ජවිපෙ පක්ෂ අරමුදලට බැරවිණි. මෙම සංවර්ධන සභා මන්ත්‍රීවරුන් කිහිපදෙනෙකු ඉවත් කිරිම, ඉවත්වීම සහ ජවිපෙ තහනමින් පසු රැස්වීම් වලට සහභාගි නොවීම නිසා ඔවුන්ගේ ධූරයන් අහෝසිවූ අතර කණ්ඩායමේ සෙසු අය ඒ වෙනුවට මැතිවරණ කොමසාරිස් විසින් ඡන්ද ලබාගත් අනුපිලිවෙල අනුව පත්කරන ලදී. එසේ පසුව පුරප්පාඩුවලට පත්වූ අය අතර පියසෝම මල්ලිකාරච්චි, ජී. ඩබ්ලිව් ගාමිණී ජයලත්, බී. විතානාරච්චි, අයි. කුවින්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු ඇතුළු පිරිසක් විය.

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථමවරට ජනාධිපතිවරණයක් පැවැත්වීම සඳහා 1978 සම්මත කරගත් නව ව්‍යවස්ථාව අනුව නාම යෝජනා කැඳවීම 1982 සැප්තැම්බර් 17වැනිදා සිදුවූ අතර ඒ සඳහා ජවිපෙ වෙනුවෙන් රෝහණ විජේවීරද තරඟ වැදිණි. ප්‍රථම ජනාධිපතිවරණය 1982 ඔක්තෝබර් 20 පැවැත්වූ අතර එහි ප්‍රතිඵල අනුව එජාපයේ ජේ.ආර් ජයවර්ධනට ඡන්ද 3,450,811, ශ්‍රිලනිපයේ හෙක්ටර් කොබ්බෑකඩුවට ඡන්ද 2,548,438, ජවිපෙ රෝහණ විජේවීරට ඡන්ද 273,428ක්ද, සමස්ථ ලංකා දෙමළ කොංග්‍රසයේ කුමාර් පොන්නම්බලම්ට ඡන්ද 173,934ක්ද, ලංකා සමසමාජ පක්ෂයේ කොල්වින් ආර් ද සිල්වාට 58,531ද නව සමසමාජයේ වාසුදේව නානායක්කාරට ඡන්ද 17,005ක්ද හිමිවිය. සමස්ථ වලංගු ඡන්ද සංඛ්‍යාවෙන් ජවිපෙට සියයට 2.67ක් හිමිවූ අතර සමසමාජය සහ නසසප යන පක්ෂ දෙකටම හිමිවූයේ සියයට 1ක් පමණය ජවිපෙට වැඩිම ඡන්ද ප්‍රමාණක් වූ 28,835 හිමිවූයේ හම්බන්තොට ප්‍රදේශයෙනි. ඡන්ද 20,000කට වඩා හිමිවූ දිස්ත්‍රික්ක වූයේ කොළඹ(28,580), ගම්පහ(23,701), මාතර(22,117), කුරුණෑගල(21,835) සහ ගාල්ල(20,962) වශයෙනි.

ජනාධිපතිවරණ ප්‍රතිඵල ජවිපෙ තුළ අභියෝගයකට ලක්වූ අතර එය එහි ඇතැම්  නායකයින් සහ ක්‍රියාකාරින්ගේ ඉච්ඡාභංගත්වයටද හේතුවිය. ජවිපෙ බිඳ වැටීමකට ලක්ව දුර්වලවී, මූල්‍ය සහ පුද්ගල සදාචාරයන්ද පිරිහිමකට ලක්විය. ඇතැම් නායකයින් සහ ක්‍රියාකාරිකයින් ඉවත්කිරීමට සිදුවූ අතර එමගින් සංවිධාන ක්‍රමවේදයන්ද පසුබෑමකට ලක්විය.

ජනපතිවරණ ජයග්‍රහණයෙන් උද්දාමයට පත්වූ එජාප ආණ්ඩුව පාර්ලිමේන්තුවේ ආයු කාලය තව වසර 6කින් දිගු කරගැනීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථමවරට ජාතික ජනමත විචාරණයක් 1982 දොසැම්බර් 22වැනිදා පවත්වන ලදී. පාර්ලිමේන්තුවේ නිල කාලය කල් ඉකුත්වීමට තිබුණේ 1983 අගෝස්තු මාසයේදීය. එජාප ආණ්ඩුව මුහුණදුන් ගැටළුව වූයේ මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වූවහොත් එජාපය පරාජයට පත්වී අති බහුතර පාර්ලිමේන්තු බලය අහිමිවීමේ අවදානමක් පැවතීමය. මැතිවරණයේදී ඡන්ද දායකයන් වෙත ඉදිරිපත් කෙරුණේ පාර්ලිමේන්තුවේ ආයුකාලය දිගු කරලීම සඳහා යෝජනාවක් වන අතර එයට පක්ෂව ඔව් ලෙසින් කියන අයට ලාම්පුව ඉදිරිපිට කතිරයක්ද එයට විපක්ෂ අයට කලය ඉදිරියේ කතිරයක්ද මගින් සිය ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමට සිදුවිය. ඡනමත විචාරණයට එරෙහිව ශ්‍රිලනිප සිය වගකීම් පැහැර හැරියද ජවිපෙ එහිදී  ප්‍රබල භූමිකාවක් ඉටු කළේය. 

එජාප ආණ්ඩුවට පක්ෂව ඡන්ද 3,141,223ක්ද විපක්ෂව ඡන්ද 2,605,983ක් ලැබී තිබිණි. ජනමත විචාරණයෙන් වැඩි ඡන්ද 535,240කින් එජාප ආණ්ඩුව ජයගත් අතර එය අන්ත දූෂිත ඡන්දයක් බවට චෝදනා රැසක් එල්ල විය. එහිදී ශ්‍රිලනිප හිටපු ජනාධිපති අපේක්ෂකයාවූ කොබ්බෑකඩුවගේ ඡන්දය පවා ලින්ඩ්සේ බාලිකා විද්‍යාලයට පෙරවරු 11.15ට ඡන්දය දීමට යනවිට වෙනත් අයෙකු එයට කලින් දමා තිබිණි. ජවිපෙ නායක රෝහණ විජේවිර විසින් ජනමත විචාරණයට එරෙහිව අධිකරණය හමුවේ නඩුවක්ද නීතිඥ ප්‍රින්ස් ගුණසේකරගේ මැදිහත්වීමෙන්  නීතිඥ ෆිලික්ස් ඩයස් බණ්ඩාරනායක මගින් පවරන ලදී. ජවිපෙ 1983 ජුලි තහනමින් පසු පෙත්සම්කරුවන විජේවීර යටිබිම්ගත වූ හෙයින්ද පෙත්සම්කරුගේ නීතිඥ ෆිලික්ස් ඩයස් තාවකාලිකව විදේශ පදිංචියට යෑම නිසාද පෙත්සම නිශ්ප්‍රභා කිරීමට අධිකරණයට සිදුවිය. 

ජනමත විචාරණයේදී මැතිවරණ ආසන 168න් ආසන 48ක් ආණ්ඩුව පරාජයට පත්වී තිබිණි. ඉන් උතුරු සහ නැගෙනහිර ආසන 19ක හැර සෙසු ආසන 29න් ආසන 18 සඳහා අතුරු මැතිවරණයක් 1983 මැයි 18 පැවැත්වීමට ජනාධිපති ජයවර්ධන විසින් තීරණය කරන ලදි. අතුරු මැතිවරණ පවත්වන එම ආසන 18න් ආසන 5ක් සඳහා ජවිපෙ තරඟ වැදිණි. හබරාදූවේදී ස්වාධීන අපේක්ෂක ප්‍රින්ස් ගුණසේකරට සහාය පළකරන ලදී. ඒ අනුව ජවිපෙන් තරඟ කල විජිත් රණවීරට තංගල්ලේදී ඡන්ද 5,840ක්ද , වෛද්‍ය නන්දසේන ප්‍රනාන්දුට රත්ගමදී ඡන්ද 1,582ක්ද, ප්‍රේමචන්ද්‍ර මුණසිංහට අකුරැස්සේදී, ඡන්ද 2,062ක්ද, කේ.එච් ජයන්තට දෙවිනුවරදී ඡන්ද 3,591ක්ද, ඊස්වරගේ එස්.අයි. ආරියසේනට බෙලිඅත්තේදී ඡන්ද 2,550ක්ද හිමිවිය. ජවිපෙ හබරාදූවේ සහාය දුන් ස්වාධීන අපේක්ෂකයෙකු වශයෙන් තරඟ වැදුණු හිටපු මන්ත්‍රී ප්‍රින්ස් ගුණසේකරට හිමිවූයේ 1,163කි. එම අතුරු මැතිවරණ 18න් 14ක්ම එජාපය ජයගනු ලැබීය. විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරුන් වශයෙන් මහරගමට මඑපෙ දිනේෂ් ගුණවර්ධන වැඩි ඡන්ද 5,791කින්ද මතුගමට ශ්‍රිලනිප අනිල් මුණසිංහ වැඩි ඡන්ද 964කින්ද, අක්මිමනට ශ්‍රිලනිප රිචඩ් පතිරණ වැඩි ඡන්ද 2,778කින්ද බද්දේගමට ශ්‍රිලනිප අමරසිරි දොඩන්ගොඩ වැඩි ඡන්ද 1,093කින්ද ලබා තේරී පත්විය. මහර ඇතුළු ආසන ගණනාවක අතුරු මැතිවරණ ඡන්දය දා දූෂණ චෝදනා රැසක් සිදුවූ බවට චෝදනා විය.

ජවිපෙ 1983 ජුලි තහනම් කිරීමට පෙර අවසන් මධ්‍යම කාරක රුස්වීම 1983 ජුලි 21වැනිදා සිට තෙදිනක් පැවැත්වූයේ තංගල්ල විතාරන්දෙණිය විජිත රණවීරගේ නිවසේ පිහිටි පක්ෂ පාසැලේදීය.

උතුරේ දෙමළ බෙදුම්වාදීන්ගේ බිම් බෝම්බයකින් හමුදාවේ 13දෙනෙකු ඝාතනයට පත්වී ඔවුන්ගේ සිරුරු බොරැල්ල කනත්තට ගෙන ඒමත් සමඟම ඇතැම් දෙමළ ජන කොටස් වලට එරෙහිව කළු ජූලිය 1983 ජුලි 24වැනිදා ඇරඹුණු අතර එහිදි එජාප රජයට එල්ලවූ විවේචන වලට පිලිතුරක් වශයෙන් ආණ්ඩුව සිදුකලේ ජවිපෙ, ශ්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය, නව සමසමාජ පක්ෂය 1983 ජුලි 31වැනිදා ගැසට් මගින් තහනමට ලක්කිරීමය. කොමියුනිස්ට් සහ නවසමාජ පක්ෂ නායකයෝ කෙටි කලක් සැඟවී සිට ආණ්ඩුවට භාරවූහ. ජවිපෙ සිය පක්ෂ තහනම ඉවත්කරන ලෙස ජාතික සහ ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ඉල්ලීම් කරන ලදී. පක්ෂ තහනම මගින් රහසිගත දේශපාලනයකට ජවිපෙ තල්ලු කරන ලදී. එජාප ආණ්ඩුව 1983 අගෝස්තු 8 සම්මත කර ගන්නා ලද වෙනම රාජ්‍යයක් රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමට සහාය නොදෙන බවට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා 6වැනි සංශෝධනය හේතුකොටගෙන එයට පක්ෂව දිවුරුම් නොදීම නිසා දෙමළ මන්ත්‍රීවරුන්ටද පාර්ලිමේන්තු නියෝජනය අහිමි විය.

 ජවිපෙ ඉතිහාසය තුළ 1977 සිට 1983 ජුලි දක්වා කාලය වූ කලී සංකීර්ණ අත්දැකීම් සහිත එක් යුගයක නිමාවකි. ජවිපෙ පක්ෂ තහනමෙන් පසු එහි ඊළඟ ඇරඹුම වූයේ 1986 සිට 1990 දක්වා පැවති ජවිපෙ 2වැනි කැරැල්ලට පෙර ප්‍රතිසංවිධානයන් හරහා රහසිගතව සහ ප්‍රසිද්ධියේ දෝලනය වූ ක්‍රියාකාරිත්වයයි.(ජවිපෙ 2වැනි කැරළි සමයවූ 1986 සිට 1990 දක්වා පළවන මෙම ලිපි මාලාව ලබාගැනීම පිළිබද විස්තර පහත ලිපිනයට ඔබගේ ලිපිනය යොමු කිරීමෙන් ලබාගත හැකිය. ධර්මන් වික්‍රමරත්න, තැපෙ 26, 434/3 ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර. දුරකථනය: 011-5234384 විද්‍යුත් තැපෑල: ejournalists@gmail.com)The writer ධර්මන් වික්‍රමරත්න Dharman Wickremaretne is a senior journalist who could be reached at ejournalists@gmail.com OR 011-5234384.

28
පෙබ.
18

කුමාරි කුමාරගමලා සහ අජිත් ශාන්තලා

කුමාරිලා යූඇන්පී කාරයෝය. හැමදෙනාම දන්නා උන්ය. උන්ගේ පවුල් විස්තර ලව් හුටපට පවා රටේම ප්‍රසිද්ධ කාරණාය. හොරෙන් ගේම් නැත. උන් ඉන්නේ තමන්ගේ හැම රෙද්දම උස්සාගෙන ය. උන්ගැන දන්නා අයට කුමාරිලා අවුලක් නැත. කුමාරි හැම එකා එක්කම හැමනෙන්න එන්නේ නැත. ඕනමගුල ක් මූණටම කියා දමන කුමාරිලා ගෑනු වගේ පිරිමි ඉස්සරහ ඇඹරෙන්නේ නැත. උන්චිත්ර පටියක්, නාට්‍යයක්, කවියක් සිංදුවක් ඇති තැන ඉන්නේ හදවතින්මය. උන් යූඇන්පී කාරයෝ කියලා කාටවත් අවුලක් නැත.

ලංකාවේ යුද්ධය තිබූ කාලයේ හා නැති කාලයේ කුමාරි හිටියේ නැගෙනහිර පළාතේය. ඈ නැගෙනහිර දෙමළ ගෑනුන්ට උදව්කලේ සිංහල පැත්තේ ඉඳගෙන නොවේ. ගෑනුන්ගේ පැත්තේ ඉඳගෙනය. යුද්ධයෙන් විනාශ වුණු හා නොවුණු ගෙවල්වල වහලවල් හෙවිල්ලන්න, කෑම ටිකක් හුවමාරු කර ගන්න, වතුර ටිකක් අදින්න, දරුවන්ගේ අඩුපාඩු බලන්න, ළමයින්ගේ ඉගෙනීම ගැන හොයන්න, බෙහෙත් ටිකක් ගන්න කතා කරන්න ඒකි කොළඹ ඉඳන් නැගෙනහිර ගියේ තනියම බස් එකේය. ඒ ගැන දන්න උන් ඕනතරම් හිටි අතර කැම්පස් වල හිටිය සිංහල වම්මුන්ගේ සාම කතා බහට කුමාරි හේතුවක් වුණු අතර සමහරු ඒකි කොපි කරන්නට ගොස් ඇන ගත්තේය.

තනියම යමක් කරන්න නිකම්ම නිකං ගොං වස්සන්ට බැරිය. ටෙලිනළු ගොබ්බයෝ සල්ලිවලට මිස ඇම්මට රඟපාන්නේ නැත. කුමාරිලා දෙමළුන්ගේත් තම්බි ගෑනුන්ගේත් දුක සැප ඇහුවේ සල්ලි හොයන්න නොවේ. ඇම්මටය. හිතේ අමාරුවටය. රඟන්න නොවේ. ඒවා ලිව්වේ අච්චු ගැහුවේ සල්ලි හොයන්න නොවේ. හිතේ අමාරුවටය.

යුද්ධය ගැන මරුවාට කුමන අදහස් තිබ්බත් මැරුණු දෙමළු ගැන ඇත්තේ හිතේ අමාරුවකි. ගෑනු යුද්ධය ගැන හිතන හැටි දන්නේ ගෑහැනුන්ම පමණි. දරුවන් සොහොයුරන් හා කසාද මිනිහා නැතිවීම ගැන මිස ගෑනුන්ට යුද්ධයෙන් රටවල් අල්ලන්න ඕන නැත.

ටීවී එකේ මොන පුකක් හරි දාල ඒක මාරයි නියමයි ආතල් කියල හිතන මේවා කබ්බ නළු පුකයලා මේවා දන්නේ නැත. යුද්ධය ඉවරවුණාට යුද්ධයට මූණ දුන්නු ගෑනු එක්ක තියෙන යුද්ධය ඉවර කරන්න තව ආණ්ඩු 3- 4 ක් ඕන වනු ඇත.

කුමාරිලා වගේ ගෑනු ලංකාවේ ගොඩක් නැත. ඒකි කරන දේවල් උඹ වගේ පොන්න හිත් තියෙන පඩ නළුවන්ට කරන්නට බැරිය. කුමාරි ලංකාවේ පිරිමින්ට වඩා පිරිමි හිතක් තියෙන ගෑනියෙක් බව ඒකි අඳුනන හැමෝම දන්නවා. කුමාරි වගේ ගෑනු තව ටිකක් හිටියනං යූඇන්පිය ජනතාවගේ පක්ෂයක් වෙන්න තිබුණා.

මට අනුව කුමාරි ඉන්නේ වැරදි පැත්තේ වුණත් උන් ලංකාව වගේ ගොබ්බ රටකට අවශ්‍යය එවුන්ය. ඒකි සිංහල බෞද්ධ කමට රිද්දන්නේ නිවැරදි කර ගැනීමටය.

නූගත්කම නිසාත් වෙනකරන්න දෙයක් දන්නේ නැති නිසාත් කොණ්ඩේ වවාගෙන ඇඩ්වටයිසින් මුදලාලිලාට පුක දෙන උඹලාවගේ පොන්නයින්ට වඩා කුමාරිලාට, තඩි පිරිමි හිතක් තියෙනවා කියන්නේ ඒ නිසාය. උඹ නිකංම නිකං රඟලා කීයක් හරි හොයාගෙන එදාවේල කන හාල් කෑල්ලක් මිස අපටනං පොරක් නොවේ.

මරුවට අහන්න තියෙන්නේ උඹගෙන් එක ප්‍රශ්නයකි.

උඹ කවුද හුත්තො ? ……නූගත් ගොං බූරුව….

අජිත් ශාන්ත

නූගත් ගොං බූරුව

09
පෙබ.
18

පොන්නයෝ දේශපාලනය කරන්න කැමති පොන්නයෝ සමගය.

mangala-and-mahinda-colombotelegraph

පොන්ණයෙක් යනු පිරිමි ශරීරයක ජීවත්වෙන ගැහැනියෙකි. පිරිමි ශරීරයක ජීවත්වෙන මේ ගැහැනියට මුළු ජීවිත කාලයම දඬුවමකි. පොන්ණයෙක් පිරිමි සමග ඇසුරකදී ගැහැණියෙකුට වඩා ආවේගයෙන් තමන් කැමති පිරිමියා අයිතිකර ගැනීමට උත්සාහ ගනී. ගැහැනියක් හෝ පිරිමියෙක් වයස 13-16 දී ආදරය තරන්න පටන් ගත්තත් පොන්නයෙකුට ඒ කාලය ගන්ධබ්බ යුගයකි. ආදරය ඉල්ලන්නද ආදරය කරන්නද යන්න පොන්නයාගේ ප්‍රශ්නයයි. පොන්නයෙකු වසස 16ක තරුණියක මෙන් පෙම් කරන්නේ වයස 35-40දීය. නිතරම පොන්නයෙකුට ආදර ඇරියස් එකක් ඇත. එසේම තමන් කැමති පිරිමියාගෙන් ප්‍රතික්ෂේප වන්නේනම් ගැහැනුන්ට වඩා ක්‍රෑර පළිගැනීම් අඩාපාලිකීම් කරන්නේ පොන්නයෝය.

පොන්නයා පිරිමි පෙම්වතියකි. වයසක පිරිමි පොන්නයෝ අවලස්සනය. නමුත් ආදරය හිරිමල් කෙල්ලකගේ වගේය. ඕනෑම පිරිමියෙකුට ලැබෙන අප්‍රසන්නම අත්දැකීම වන්නේ වයසක පිරිමි ශරීරයක ජිවත්වෙන තරුණ ආදරයක් ඇති පෙම්වතියක් ඇසුරු කිරීමයි. මේ කාලයේ යූඇන්පීයේ සිදුවන්නේ වයසක පිරිමි පෙම්වතියන්ගේ දේශපාලන ආදර හටනකි.

Mangala ponse

දන්නා තරමින් ශිරාල් ලක්තිලක යනු පිරිමියෙකි. කවුරුත් දන්නා පරිදි නම් පිරිමි ගැහැණු දෙදෙනාම ඇසුරු කරන දේශපාලකයෙකි. නමුත් පොසිටිව් සයිඩ් එකේය. රනිල්, මංගල, කරූ, සජිත් නෙගටිව් හෙවත් කාන්තාවගේ පැත්ත ගන්නා නියම පොන්නයෝය. එනිසා ශිරාල් ලක්තිලක රනිල් හා මංගල යන දෙදෙනාටම ගේම ඉල්ලීම සාධාරණය. නමුත් බලවත් පොන්නයෝ පිරිමි හිතනවාට වඩා කපටි ගේම් කාරයෝය. එනිසා සෑම විටම වත්මන් යුඇන්පියේ තීරණ පොනයින ගැන්සියට වාසිදායකය. මේ කපටි පොන්න ගේම, පක්ෂය, ජාතිය, රට, ආගම, ඉංග්‍රීසි දැනුම, පංතිය යන ඕනෑම මතවාදයක පටලවා ශිරාල් ලක්තිලක ඇතුළු පිරිමි ටික ග‍ඟේ යැවීමට පොන්නයෝ දනිති.

පොන්නයෝ දේශපාලනය කරන්න කැමති පොන්නයෝ සමගය. මංගල පොන්නයෙකි. ගැහැනුන්ට පොන්නයින් සමග ප්‍රශ්නයක් නැත. චන්ද්‍රිකා වැනි ගැහැණු මංගල වැනි කැත පොන්නයෝ සමග දේශපාලනය කරති. චන්ද්‍රිකා නම් අප්‍රසන්නම ගැහැනියගේ යුගයේදී මංගල පොන්නයා මහින්දට වඩා බලවත්ය. චන්ද්‍රිකාට ගැහැනියෙක් පිරිමි ඔළුවක් ඇත. චන්ද්‍රිකාට මහින්දගේ පිරිමිකම වැඩිය. චන්ද්‍රිකා කැමති පොන්නයෝ වැනි සබන්බබාලා වර්ගයේ පිරිමින්ටය. විජේ කුමාරතුංග, සනත් වැනි උන් බලවත් වූවේ මංගල පොන්නයා ගේ උපදෙස් අනුව රට පාලනය කල වේශ ගෑනියෙක් නිසාය.

“අනේ මට ආදරය කරන්නකෝ මෙයා” යනු පොන්නයින්ගේ දැවෙන හදවතය. පොන්නයෝ පිරිමින්ට කැමතිය. පිරිමි පොන්නයින්ට කැමති නැත. පොන්නයින් පස්සේ යන පිරිමි තමන් පිරිමියැයි සිතා සිටින පොන්නයෝය. යූඇන්පී යේ සම්පූර්ණ නායකත්වයම පොන්නයින් අතේ පවතී. අදවන විට මුළු යූඇන්පීයම පොන්නයින්ගෙන් පිරී ඇත. යූඇන්පීය 27 වරක් පොදුපෙරමුණට ඉතා ලෙහෙසියෙන් පරදින්නේ පක්ෂ දේශපාලනය නිසා නොව. පොන්න දේශපාලන ක්‍රියාකාරකම් නිසාය.

මෑත කාලයේ යූඇන්පීය හා පොදු පෙරමුණු ඡන්ද සටන් යනු පොන්නයින් හා පිරිමි අතර සිදුවන දේශපාලන සටන්ය.

page1

සාමාන්‍ය ක්‍රමයට අනුව පිරිමියෙක් හා ගැහැනියෙක් අහවල් එක කළාම ගැහැනිය දරුවෙක් වදන්නේය. ඒ අහවල් එක කිරීම මත ලෝකය ඉදිරියට ගමන් කරයි. ඒක නිසා පොන්න හෝ ලෙස්බියන් ලිංගික කටයුතු සාමාන්‍ය ‍දේ නොවේ. නැතිනම් පොන්ණයෙක්ට පුකේ ඇරියාට ළමයි හම්බු වෙන්නේ නැත. එනිසා තමයි සාමාන්‍ය සමාජය පොන්නයින් ගැහීම අප්සට් වැඩක් බව කියන්නේ. පුකේ ඇරියාට ලෝකය ගමන් කරන්නේ නැත. පොන්නයින් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින පෝස්ට් මොඩන් කතා ගොං හු…. කතා කියල කියන්නේ එනිසා ය.

මංගලගේ ලංකා ඊ නිවුස් යනු ලංකා රජයට පොන්නයින්ගේ ශාපය කොතරම් බලවත් ද යන්න පෙන්නුම් කරන ලියැවිල්ලකි. ලංකා ඊ නිවුස්හි එකම අරමුණ මංගල ජනාධිපති අපේක්ෂකයා කිරීමය. මංගලගේ ලංකා ඊ නිවුස් තරම් ජනතා විරෝධි නිවුස් හා ලිපි පළකරන කිසිදු වෙබ් අඩවියක් සොයාගත නොහැක. එවැනි දෑ ලියන හා හිතන මංගල නැනි පොන්ණයෙක් රටේ විපක්ෂ නායකකම ගත්තොත් මොන මගුලක් වෙයිද යන්න දන්නේ පොන්නයින්ම තමයි. මංගලටවත් සජිත්ටවත් කිසි දිනෙක මහින්ද පරදන්න බැරිය. අද වන විට යුඇන්පිය ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂයක් නොවේ. තවමත් එය ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂයක් යැයි සිතන්නේ ජේආර්ගේ යුගයේ සිටි 60 – 70 දශකවල මෝඩ වාහෙළාය. දැන් යුඇන්පිය නිකං ජවිපේ වගේ පොන්න පුකකි.

මහින්ද, ප්‍රභාකරන්, විජේවීර, පොන්සේකා, විග්නේෂ්වරන් යනු පිරිමිය. රනිල්, මංගල, කරූ, සජිත්, රවී, සෝමවංශ යනු පොන්යෝය.

sandharuwan

ලංකාවේ 30 වසරක යුද්ධය ආරම්භ කළේ පිරිමි දෙදෙනෙකි, ඒ ජේආර් හා ප්‍රභාකරන්ය. ප්‍රේමදාස පිරිමියෙකු වුවත් ප්‍රභාකරන් නම් පිරිමියාට පැරදුණි. චන්ද්‍රිකා නම් ගැහැනියට මංගල නම් පොන්නයාගේ උපදේශය වූවේ ප්‍රභාකරන් නම් පිරිමියා පරාජය කල නොහැකි බවයි. මංගල ප්‍රභාකරන් නම් පිරිමියාට බියවී සිටියේ පොන්න හදවත නිසාය. ප්‍රභාකරන් පැරදවිය නොහැක යන පොන්න මතය ලංකාවේ ප්‍රචාරය කළේ ‍පොන්නයෝය. නැතහොත් මංගලගේ මතයේ සිටි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට ඇබ්බැහිවුණු පොන්නයෝය. රනිල් නම් පොන්නයා ප්‍රභාකරන් නම් පිරිමියා සමග පවුල් කෑවේය. මහින්ද නම් පිරිමියාට ප්‍රභාකරන් නම් පිරිමියාට පැරදුණි. යුද්ධය අවසන් විය. ගැහැණු හා පොන්නයෝ යුද්ධයේදී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නම් රෙද්ද අස්සට රිංගාගනී. ගහද්දි ගහද්දී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නම් පුකට ඇබ්බැහිවී හැංගෙන්නේ පොන්නයෝය. ඒවා මාර දේශපාලන මතවාද කියා සිතන්නේ නෙගටිව් පොන්නයෝය.

පිරිමින්ට පුකේ අරින්නේ ගේ උන්ය. ගේ පොරවල් සාමාන්‍ය පිරිමින්ට වඩා පිරිමිය. උන් රටකට ඉතා හානිකරය. විප්ලව කතා කියන්නේ අවුල් හදන්නේ උන්ය. වරෙක ආරිය බුලේගොඩ නම් ගේ පොරට ජවිපේ අහුවුණේය. බුලේගොඩ ජෙප්පන්ගේ ගේ පුක පැළුවේය. නාකි

මංගල ජනාධිපතිවූ මහින්දට පෙම් කළේය. ඒ පිරිමි පෙම්වතියක් ලෙසිනි. මංගල අවංක පෙම්වතියකි. බැසිල් මල්ලි මංගල පොන්නයෙකු බව දැනගත්තත් තේරුම් ගත්තේ නැත. බැසිල් පිරිමියෙකු ලෙස ගේම ඉල්ලුවේය. මංගල තම මහින්ද පෙම්වතාට කීවේ මට ආදරය කරන්න කියාය. මහින්ද මංගල පොන්නයා එළවා දැමුවේ මංගලගේ අවංක ආදරය එසේම තියාගෙනය. මංගලගේ පුක නැතිවිය. පුක්කාරයෝ වැඩිපුර ඉන්නේ යුඇන්පියේය. එනිසා මංගල තම ලේ නෑයින් සොයා යුඇන්පියේ ගෙට වැදුණි. රනිල්ට මංගල ප්‍රශ්නයක් නොවේ. සමානයෙකි. මංගල දෙවැනියා ලෙස ප්‍රධාත්වය ගන්නේ රනිල් ගේ දැවෙන හදවත වඩාත් හොඳින් දන්නේ මංගල බැවිනි.

සාමාන්‍ය සමාජය තුළ පවත්නා සිතිවිලි හා තමන්ගේ සිතිවිලි නොගැලපෙන බව පොන්නයෝ නොදනිති. පොන්නයෝ වරෙක ගැහැණු ලෙස සිතන අතරම පිරිමි ලෙස රඟපාති. තමන්ගේ සිතිවිලි සාමාන්‍ය සමාජයේ පිළිවෙළට අනුගත නොවන බව කිසි දිනෙක පොන්නයින්ට වැටහෙන්නේ නැත. බලවත් පොන්නයෝ තමන්ගේ තත්වය පිළිබඳව අධි තක්සේරුවකින් ක්‍රියා කරන අතර තම පොසිෂන් එක කිසිවිටෙක පිරිමියෙකු හෝ ගැහැනියෙකු විසින් බලෙන් ලබා ගනී යැයි බියකින‍් පසුවේ. රනිල් යනු මේ සඳහා ඇති හොඳම උදාහරණය ය. මංගල යනු උදාහරණ අංක දෙකය. මංගල හා රනිල් දෙදෙනා තමන් යුඇන්පිය විනාශ කරන බව දන්නේ නැත. එය ඒ දෙදෙනාට තේරුම් ගන්නවත් හිතන්නවත් බැරිය.

පක්ෂයක් සෑම විටම නායකත්වයේ හැඩය මත වෙනස් වන දෙයකි. පක්ෂයක් යනු ජනතාව නොවේ. නායකත්වයකි. නායකයා යනු ජනතාවය. නැතහොත් පක්ෂයක් යනු නායකයෙකුට යටත්වූ මිනිසුන් කණ්ඩායමකි. පක්ෂ සබඳතාවයක් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නැත. නායකයෙකු හා පාක්ෂිකයෙකු අතර ඇත්තේ වහලා සහ වහල් හිමියා වැනි සබඳතාවයකි. ආගමික වේවා වම්මුන් වේවා මාක්ස්වාදීන් වේවා සමාජවාදීන් හෝ කුමන ආකාරයේ ආයතනයක වුවද ඇත්තේ මේ වහල් පාක්ෂික භාවයම පමණි. මේවා නැත යැයි සිතන්නේ දේශපාලන කුක්කුබබාලාය.

පක්ෂයකින් මාර වැඩකළ හැකි බව කෙනෙකු ලියා තිබුණි. එසේ විය හැක. නමුත් මරුවා ඒ කතාවට එකඟ නැත. හේතුව ඒ කතාව පැරණි රුසියාවේ රජාණ්ඩු කාලයේ තිබූ පක්ෂ අනුව ලෙනින් කී කතාවකි. දැනි එවැනි පක්ෂ හෝ මිනිසුන් ලෝකයේ නැත. පක්ෂයක් ක්‍රියා කරන්නේ නායකයාගේ පරිණත කම අනුවය. දැන් නැවත පැරණි ලෝක‍යේ පක්ෂවල ආදර්ශයන් හෝ උපුටාගැනීම් වලංගුවන්නේ නැත. එසේම පැරණි වමේ පොත් වල කතා ගැලපෙන්නේ නැත. අද වන විට අඩුම තරමේ තද මාක්ස්වාදී සමාජවාදියෙකුට වුවත් තම පවුල ගැන තේරුම් ගැනීමටවත් මාක්ස්වාදී සමාජවාදී මතවාද සෑහෙන්නේ නැත. පක්ෂ තබා අද පවත්නා පංති පදනම් තෝරා බේරාගැනීමටවත් මාක්ස්වාදය දියුණු නැත.

අවලස්සන සහ ජුගුප්සාජනක මංගල වැනි පොන්නයින් සමග පිරිමි දේශපාලනය කිරීමට කැමති නැත. යුඇන්පියේ ජනතා උද්ඝෝෂණවල හඬ අපිට ඇසෙන්නේ එසේය.

තව වසර 12කට යුඇන්පිය වත් ජවිපේවත් බලයට එන්නේ නැත. ඒ පොන්නයින් නිසාය.




අනවශ්‍ය දේවල්

  • 172,630 ක් බැළුවා

මරුවා වැහෙන දින

ජූනි 2018
බ්‍ර සි සෙ
« මැයි    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

මිනී කාමරය

අළුත් මිනී

මරුවා සොයනා ලෝකය

Advertisements