Archive for the 'العربية السعودية' Category

28
ජුනි
17

 කොපි කිරීමේ විශේෂඥවරයෙකුවන හඳගමවත් හඳගමගේ කතා විශවාස නොකිරීම

මේ කතා කරුවන්ගේ කතා විශ්වාස කිරීමේ පරිණාමයයි.

කතාකරු

කතෘ

අනුගාමිකයින්

මිනිසුන්

පාලකයින්

ගෞතම හා ක්‍රිස්තු

විශ්වාස කළේය

විශ්වාස කළේය

විශ්වාස කළේය

විශ්වාස කළේය

තේල්ස් හෙරක්ලීටස්, ඇනෙක්සිමැන්ඩර්ස්

විශ්වාස කළේය

විශ්වාස කළේය

විශ්වාස කළේය

විශ්වාසකලේ නැත

ඇරිස්ටෝටල්, ප්ලේටෝ හා සොක්‍රටීස්

විශ්වාස කළේය

විශ්වාස කළේය

විශ්වාසකලේ නැත

සැකකළේය

මුද්‍රිත පොත් පත් පුවත්පත් යුගයේ

විශ්වාස කළේය

විශ්වාසකලේ නැත

සැකකළේය

සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාසකලේ නැත

ගුවන්විදුලි යුගයේ

විශ්වාසකලේ නැත

සැකකළේය

සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාසකලේ නැත

සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාසකලේ නැත

ටීවී යුගයේ

සැකකළේය

සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාසකලේ නැත

සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාසකලේ නැත

සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාසකලේ නැත

පරිගණක යුගයේ

සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාසකලේ නැත

සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාසකලේ නැත

සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාසකලේ නැත

සම්පූර්ණයෙන්ම විශ්වාසකලේ නැත

මෙහි ඇති පුදුමය තමයි අදවනවිට කතා කරුවා කමන්ගේ කතාව තමන්ම විශ්වාස නොකිරීම. ලෝක විනාශ කතාව, නැවත ඉපදීම, සියලු ලෝකවාසී කම්කරුවනි එක්වව්, ධනවාදය භංගවීම, කවදාහරි හොඳ මිනිස්සු දිනනවා මෙවැනි කථාය. කියන්නා පවා මේ මගුල් විශ්වාස කරන්නේ නැත.

භාෂාව මගින් ලිඛිතව කතා නිර්මාණය කල හැක. භාෂාව යොදා ශබ්දය මගින් කතා නිර්මාණය කල හැක. චලනය නොවන රෑප හා ශබ්දය මගින් කතා නිර්මාණය කල හැක. දැන් චලනය වන රූප හෝ තාක්ෂණික රූප මගින් හෝ ශබ්දය මගින් හඳගම වගේ කොපි චිත්‍රපට වැනි කතා නිර්මාණය කල හැක. නමුත් ගැටලුව වන්නේ හඳගමවත් හඳගමගේ කතා විශවාස නොකිරීමයි.

Advertisements
10
ජුනි
17

ජවිපේ වහලුනි අනුරගේ සෙක්සි පුංචි අම්මා වැඳපුදා ගන්න…මෙන්න කෑල්ල

අනුර දිසානායකගේ පුත‍්‍රයාට ජයසිරි මංගලම්.. අනුර-බිරිද සතුටින් විවාහ උත්සවයේ..[Photo]

 

එම විවාහය සදහා ජවිපෙ නායක අනුර දිසානායක සිය බිරිද සමග සහභාගී වූ අයුරු දැක්වෙන්නේ මෙසේය. ගල් ඇල්ලූ මෙරූන් පැහැ සාරියක් ඇද සිටින්නේ ජවිපෙ නායකයාගේ බිරිදයි.

10
පෙබ.
17

මංගලගේ FCID ගල

16487016_1621221821237966_1916003649309821094_o

Mangala’s FCID Shenanigans At Los Angeles Consulate

By Hassina Leelarathna
Two police officers of the Financial Crimes Investigation Division (FCID) flew all the way from Sri Lanka in the last week of January 2017 to interrogate an employee at the Consul General’s office in Los Angeles.
What “financial crime” were the two top cops – Deputy Inspector General of Police Ravi Waidylankara and Chief Inspector Anura Senarathna — investigating that justified travel expenses running into thousands of dollars or the grilling of a highly-respected ministry employee over a two-day period ?
The investigation was at the behest of Foreign Minister Mangala Samaraweera. According to the state-controlled Daily News, “The minister told Parliament that a son of former Defence Secretary had allegedly wasted public funds by staying in Sri Lankan mission overseas. He stressed that these incidents need to be fully investigated by Parliament. Samaraweera said that financial irregularities has [sic] allegedly taken place when a house had been purchased for a Sri Lanka Consul General in Los Angeles in 2013, at a time when a Consul General has not been appointed.” (“Speaker appoints PSC to look into External Affairs Ministry,” CDN 12/21/16)
The Sunday Times in a column reported that:
“The Financial Crimes Investigation Division (FCID) has started a probe on how a Sri Lanka Consul General’s office in Los Angeles received Government funds running into millions of rupees when it was not staffed for more than two years.” (“Millions wasted on Lanka’s ghost consulate in LA,” ST 12/11/16)
The ST columnist went on to give the probe international proportions adding that “FCID detectives said they may obtain the help of US investigative agencies to question those linked to transactions in Los Angeles.”
It is noteworthy that the minister would have to call in the FCID (or that the FCID would go to American “investigative agencies” — FBI or CIA?) to start a “probe” when three government auditors had already visited Los Angeles (another junket costing Sri Lanka thousands of dollars) and investigated the same “financial crime.”
What the auditors found was that:
On January 15, 2013 CG Dr. Hector Weerasinghe entered into a 2-year lease to be effective March 1 of that year for a house in Glendale. Dr. Weerasinghe occupied the house until the end of his term on July 31, 2013.
The names of two drivers employed by the consulate were added to the lease after the departure of Dr. Weerasinghe and his driver.
Mr. Malraj de Silva (US citizen residing in LA) was appointed CG effective October 1, 2013 to the position of consul general but did not assume duties. The appointment was officially terminated in January of 2015. (Note: de Silva told this writer that his request for a leave of absence from his job at Los Angeles County dragged on for several months and was eventually denied.)
While de Silva did not officially assume duties, the two drivers employed by the consulate continued to live in the house – standard practice throughout the history of the LA consulate the auditors noted.
The auditors made it clear that the house was leased by Dr. Weerasinghe. Their report makes no mention of a house being purchased by the CG or that the government gave funds to the CG’s office when it was not staffed. The CG’s office itself, located on Wilshire Blvd., Los Angeles, was staffed and functioning.
By the very fact that a lease had been signed by its representative, GOSL was on the hook for the entire two years, regardless of whether it was occupied or not.In this case, two employees continued to live there since, as the auditors noted, the terms of their employment gave them that right.
The first opportunity to legally stop paying the monthly rent came at the expiration of the lease in February 2015. By then, Mr. Samaraweera was heading the foreign ministry. But instead of letting the lease expire on the empty house, his ministry actually extended it, for another 4 months.
Not just the auditors but Minister Samaraweera himself conducted an investigation at the consulate. The minister reportedly questioned the same employee during his trip to Los Angeles in September last year, the stated purpose of which was to announce plans for the 70th Independence Day (2018) celebrations. With the minister, who traveled from New York after attending the UN General Sessions, were ministry staffers and several others.
Apparently, the minister had not been able to get the incriminating evidence he was after. Hence, the rolling in of the FCID big guns who are more adept at intimidating, threatening, and bullying a witness.
The visiting FCID officers’ interrogation was mainly aimed at extracting a statement to the effect that Gothabaya Rajapaksa’s son was occupying the CG’s residence and that he had utilized the consulate vehicle for his personal purposes.
The “financial crime” here, one surmises, is the unauthorized use of government property. We get that.
But this investigation also raises some fundamental questions about government spending and entitlements. Are the lines between the legitimate and unauthorized use of state assets clearly demarcated? When is an adult with a parent working for the government entitled to scrounge off state assets with impunity? Are the offsprings of political appointees more privileged than those of government officials when it comes to freebies paid for by the state?
While the minister is cavalierly spending foreign exchange sending high-ranking cops to chase one alleged pilferer of state-owned assets, there’s quite a bit of the same kind of activity going on unchecked in his ministry. In fact, those outposts called “consulate general” offices, invariably staffed by political appointees who have no defined functions, no accountability, and are never called upon to show tangible results for the foreign exchange they suck up, are breeding grounds, the perfect loci, for the type of abuse the minister is at pains to (selectively) criminalize.
Taking the Los Angeles consulate itself as an example, if he did stay at the CG’s house, Rajapaksa’s son would not be the first nor last such unauthorized occupant. Consul General Dr. Weerasinghe had included his son on the lease in addition to his wife, driver, and housekeeper.
Currently, Sri Lanka is footing the bill for the housing of two adult children of the consul general. Mrs. Swarna Gunaratne (political appointee installed by Mr. Samaraweera) has named her adult son and daughter as occupants on the lease signed in April 2016 for the luxury mansion at $9,000 a month in Pasadena. GOSL is also on the hook for utility bills incurred as a result of these adults living in the CG’s home, including government cell phones.
In addition to these members of the CG’s family, a male friend of Mr. Samaraweera, someone from his electorate whom he hired for a job at the consulate after coming to power, is also reported to be staying at the Pasadena mansion. While he is a consulate employee, this person is not entitled to government housing.
As for the use of government vehicles, has the foreign minister ever wondered how many times a day the consulate vehicles are commandeered for personal purposes such as transporting the CG’s daughter to college, trips to the hairdresser, shopping, or picking up of family members from the airport?
And since he wants to make sure the use of government-owned vehicles is on the straight and narrow, strictly for state business, how would the minister categorize trips taken by the consul general for a dinner or lunch to the home of a compatriot? Is it personal or state-business when the consul general and her family members get chauffeured by a driver who is on the government payroll, in a vehicle paid for by the state, to parties at the home of wealthy Sri Lankans? Bear in mind that some of these late evening parties also result in overtime for the driver, again, charged to the Sri Lankan government.
Back to the two police officers’ interrogation at the Los Angeles consulate: it is not known if they succeeded in their mission of coercing a statement that would incriminate Rajapaksa’s son. What is clear is that the FCID, considered by many to be an extra-judicial body created by the current government to destroy its political foes, has added more grist to that mill by being co-opted into an expensive investigation that is seriously marred by its political overtones and shaky merits.
Seems Minister Samaraweera is once again letting intense political hatred override good judgment. Almost two years after firing his highly-publicized “$19 billion stolen funds” salvo at President Rajapaksa, he has still not provided proof to back up that explosive charge. In the case of another political target, Udayanga Weeratunge, he resorted to outright fabrications, including one about the former envoy to Russia being investigated by authorities in Moscow for selling arms illegally to the Ukranian rebels. Weeratunge was also falsely accused of murdering a Sri Lankan employed at the Moscow embassy, despite the fact that, using camera footage from a CCTV camera, Russian authorities had already arrested a suspect for that crime. The suspect was later found guilty. But that did not deter Sri Lankan authorities from the ghoulish task of exhuming the body, which was not reburied for nearly a year.
Is Mr. Samaraweera’s credibility (what’s left of it) about to take a further beating as he plunges into the muddy, tangled waters that separate freebies enjoyed by the political elite from financial crimes requring a (top-brass) police chase around the world?

29
නොවැ.
16

සදරුවන් සේනාදීර නමැති ගූකන්නා ගැන ඔබ නොදත් දේ

sandharuwjhjuntitled-1feetured-sirasa-kili

‘ලංකා ඊ නිව්ස් ‘ සහ එහි හිමි කරු සදරුවන් සේනාදීර නමැති පුලන්නා ගැන ඔබ නොදත් දේ

ලංකා ඊ නිව්ස් වෙබ් අඩවියේ කාටුන් ශිල්පියෙකු වූ දැනට අතුරුදහන්ව සිටින ප්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ මහතා ලංකා ඊ නිවිස් ආයතනය වෙනුවෙන් සිය පෑන මෙහෙයවමින් විශාල කාර්යභාර්යක් ඉටු කළා. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට විරුද්ධව විවේචන රාශියක් ඉදිරිපත් කළ ඒ මහතා වරෙක නාදුනන පිරිසක් විසින් පැහැරගෙන යනු ලබනවා.

ඉන් දින කිහිපයකට පසු නැවතත් ඔහුව අතරමග දමා යන ආරක්ෂක අංශයේ යැයි සැකකල හැකි පිරිසක් ඔහුට අවසන්වරට අවවාද කරන්නේ මින් ඉදිරියට දැගලුවොත් ඒ අවසානය වියහැකි බවයි.මේ සිදුවීමෙන් පසු ප්‍රගීත්ට ඊනිව්ස් ආයතනයේ රැකියාව පවා අහිමි ‍වෙනවා. ඔහු සිය මිතුරන්ගෙන් ඉතා සොච්චම් මුදලක් ඉල්ලාගෙන ජීවත් වෙනවා. මේ මුලු කාලය පුරාවට සදරුවන් ඔහු ගැන කිසිම අකාරයකින් සොයා නොබලන අතර ඒ බව ඔහු කුසල් පෙරේරා සමග ද වරක් පවසනවා.

මෙසේ ඉන්නා අතර ප්‍රගීත් සවස් යාමයක රාජගිරියේ සදරුවන්ගේ ලංකා ඊ නිව්ස් කාර්යාලයට පැමිණෙනවා. එසේ පැමිණි ඔහු සදරුවන් ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ තමන් විසින් අදින ලද කාටුන් වල පිටපත් තමාට ලබා දෙන ලෙසයි. එවිට මේ මහා මානව හිතවාදී සදරුවන් පවසන්නේ දැන් එයට වේලාවක් නැති බවත් පසු වේලාවක පැමිණෙන ලෙසත්ය.

එවිට ප්‍රගීත් පවසන්නේ තමන්ට යළි දිනෙක එන්නට අපහසු බවත්, තමා අත මුදල් නොමැති බවත්ය. ඒ නිසා අදම කාටුන් ටික තමාට ලබා දෙන්නේ නම් එය මහත් උපකාරයක් වන බවත්ය. එවිට සදරුවන් අවඥාවෙන් සිනහ වෙමින් පවසන්නේ ‘‘ප්‍රගීත්, උබට ඒ කාටුන් ටික මේ හදිසියේ ඇයි ඕන වෙන්නේ? අනික මොනවද බං ඔය සාක්කුවේ තියෙන ෆොටෝ‘‘ කියාය. එවිට ප්‍රගීත් පවසන්නේ නැහැ මචං මේ පාස්පෝට් එක හදා ගන්න තියෙන ෆොටෝ වගයක් මගේ යාළුවෙක් මට පාස්පෝට් එක හදලා දෙන්නම් කියලා කීවා. ඒ වුනාට බං මම කවදාවත් රට යන්නේ නැහැ. මට එහෙම වුවමනාවක් නැහැ“ යනුවෙනි. එවිට සදරුවන් පවසන්නේ ඒ වුනාට දැන් නම් කිසිවක් කරන්නට බැරි බවත් වැඩ අධික නිසා වෙන දවසක එන ලෙසත්ය.

ඒ අනුව තවත් සුළු වේලාවක් එම ආයතනයේ රැදෙන ප්‍රගීත් මේසය මත තිබු සිගරට් පැකට් එකෙන් සිගරට් එකක් අරගෙන එය පානය කර යන්නට පිටත් වෙනවා. ඔහු පිටව ගිය පසු යළිත් අවඥාවෙන් සිනහ වෙන සදරුවන් පවසන්නේ “කැ#@ ගියාද? ඌ එනවා මාව තම්බන්න. ඕකා ඔය ට්‍රයි කරන්නේ රට පනින්න කාටුන් ටික පෙන්නලා. නොදකින් කාලකණ්නියා මම ඕකට කවදාවත් ඒ කාටුන් ටික දෙන්නේ නැහැ.“ යනුවෙන්. තවත් සුළු වේලාවකින් ඔහු සිගරට් පැකට් එක අතට අරගෙන පවසන්නේ “යකෝ මේ පරයා මගේ සිගරට් එකටත් කෙලලා ගියා. ඕකට බයිපාස් කරලා තියෙන නිසා සිගරට් වෙනදට බොන්නේ නැහැ. ඒ වුනත් නිකම් දෙනවා නම් ඕකා ඕනම මලජාවක් කයි“ යනුවෙනි.

මේ සිදුවීමෙන් දින කිහිපයකට පසු සංඥාමය නොවන අකාරයට සැබැවින්ම ප්‍රගීත් අතුරුදන් වන අතර ඒ ගැන වැඩියෙන්ම කළබලයට පත් වන්නේ මේ මහා මානවහිතවාදි සදරුවන්ය. ප්‍රගීත් තම ආයතනයේ සේවකයෙකු බවත් ඔහු තමාගේ අතිජාත මිත්‍රයා බවත්, ඔහු සොයා ගන්නා තුරු දිවිහිමියෙන් තමන් ආණ්ඩුව සමග සටන් කරන බවත් පවසන මේ සදරුවන් එතැන් පටන් අලුත්ම මීඩියා කැම්පේන් එකක් පටන් ගනිමින් ප්‍රගීත් ගේ අතුරුදන් වීමට දින ගනින දින පොතක් සිය වෙබ් අඩවියෙහි ආරම්භ කරනු ලබනවා. මිත්‍රත්වය පිළිබදව හෙගලියානු දයලෙක්තික භාෂාවෙන් තොරව මෙය අපට තේරුම් ගන්නට පුලුවන්ද?

සදරුවන් සහ ලංකා ඊ නිවිස් ආයතනයේ සේවකයන් කාලයක් ජීවත් වුනේ එකම පවුලක සාමාජිකයන් වගේ. බෙනට් අයියා, රංජිත් අයියා, ශාන්ත, සංජය, දස්කොන් ඇතුලු පිරිස මේ ආයතනයේ එකාවන්ව වැඩ කලා. මේ කිසිවකුටවත් නිසි වැටුපක් නොලැබුන අතර මේ දුෂ්කර කාලයේ මේ පිරිස විවිධ ප්‍රවෘත්ති පළකරමින් ආණ්ඩුවට විශාල අභියෝගයක් එල්ල කළ අතර ශාන්තට රිමාන්ඩ් වන්නට සහ පසුව රට හැර යන්නට පවා සිදු වන්නේ ඒ කාලයේ කළ විවිධ ක්‍රියාකාරකම් නිසාය. ලැබෙන යමක් සතුටින් බෙදාගෙන හවසට පොඩි අඩියක් ගසා දේශපාලන කතා කියමින් මොවුන් පුංචි පවුලක සාමාජිකයන් ලෙස ජීවත් වුනා. මේ කාලයේ මාස ගනක් වැටුප් නොමැතිව සේවය කළ මාධ්‍යෙව්දියෙකු ආර්පිකෝ ආයතනයෙන් එක් ලක්ෂ විසි දහසක පමණ දැන්වීමක් ඊ නිවුස් ආයතනයට අරගෙන එනවා.

එම දැන්වීම රැගෙන ආ මාධ්‍යෙව්දියා ඉන් ලැබෙන මුදල් වලින් තමන්ගේ දුෂ්කරතාවන් මගහරවා ගැනීම සදහා අඩුම තරමේ සියයට පහලවේ කොමිස් මුදල හෝ ලබා දෙන්න යැයි ඉල්ලා සිටින විට සදරුවන් පවසන්නේ එය කල නොහැකි බවත් කැමති නම් රුපියල් පන්දහසක් ලබා ගන්නා ලෙසත්ය. එය සාධාරණීකරනය කරන්නට ඔහු ගෙන එන තර්කය වන්නේ තමා එම ආයතනයේ හිමිකරු බවත්, තමා එම ආයතනයේ ප්‍රධාන කර්තෘ බවත්,තමා එම ආයතනයේ ප්‍රධාන කාටුන් ශිල්පියා බවත්, තමා එම ආයතනයේ ප්‍රධාන ලේකඛයාද වන නිසා තමාට වැඩිම මුදලකට හිමිකම් ඇති බවය. අවසාන අවශයෙන් ඔහු කීවේ දැන් ධනවාදය යනුවෙන් සමාජ ක්‍රමයක් නැති බවත් එම ක්‍රමය තමා වැනි තනි පුද්ගලයන්ට කඩේ යන බවත්ය. මේ කතාව හරියටම වනාන්තරයක සිටි සිංහයෙකු දඩයම බෙදා ගන්නට ගෙනා තර්කයට වඩා වෙනස් නොවන බව මිචෙල් ෆුකෝ “බලය” නම් සංකල්පය විග්‍රහ නොකරන්නට මේ සදරුවන්ගේ බලයට ඇති අධිකාරිය සහ ඒකාධිපතිභාවය අප කෙලෙස අවබෝධකර ගනිමුද? අනෙක් අතට මෙම ලංකා ඊ නිවිස් ආයතනයට වරෙක ආසියානු ජනමාධ්‍ය ආයතනයෙන් සම්මාන ත්‍රිත්වයක් ලැබෙනවා.

ඒ ආයතනයට සහ මාධ්‍යෙව්දි සංජයට සහ ශාන්තටය. ඒ අනුව ඒ සම්බන්ධයෙන් ප්‍රවෘත්තියක් පළකරන සදරුවන් තමන්ට ලැබුන සම්මානය ගැන ප්‍රවෘත්තිය ඉතිරි කර අනෙක් මාධ්‍යෙව්දීන් දෙදෙනාට ලද සම්මානය පිළිබද ප්‍රවෘත්තිය දිනකින් පසුව ගලවා දමනවා. ඒ ගැන ඔහුගෙන් අසන විට ඔහු නැවතත් ඉහත පළමු සිදුවීමේදී පරිදිම උත්තර ලබා දෙනවා. මහින්ද රාජපක්ෂගේ ඒකාධිපතිවාදය ගැන පතරංග ලිපි ලියන සදරුවන් පාලනය කළ ඊ නිව්ස් ආයතනය තුළ ඔහුගේ හැසිරීම වඩා උසස් ද යන්න දෙවරක් කල්පනා කළ යුතු වෙනවා.

ලංකා ඊ නිව්ස් ආයතනය තුළ සේවය කළ සේවකයන්ට සදරුවන් නිතර ව්‍යංගයෙන් මතක් කර දුන් එකම කාරණය වන්නේ ධනවාදය මියගොස් ඇති බවත් තමා පුද්ගලික ධනපතියෙකු මිස ධනවාදියෙකු නොවන බවත්ය. මෙහිදී ඔහු කියා සිටියේ තමා යනු ෆුකුයාමාටත් වඩා දක්ෂ විශ්ලේෂකයෙකු වන බවය. වරෙක මෙම ආයතනයට එල්ල වන දැඩි රාජ්‍ය මර්ධනය හමුවේ එහි සිටින මාධයවේදීන්ට යම් හෙයකින් විදෙස් රටක දේශපාලන සුරක්ෂිතතාව ලබා ගන්නට අවශ්‍ය වටපිටාව නිර්මාණය කර දෙන්නට අවශ්‍ය කරන කටයුතු සම්පාදනය කර දෙන්නට අවශ්‍ය නම් එය කළ හැකි බවට එක්සත් ජාතීන් ගේ ආයතනයට අනුබද්ධ ආයතනයක් විසින් තමන්ට උපකාර කළහැකි බවට පවසනවා. මෙහිදී සදරුවන් පවසන්නේ ආයතනයේ කිසිදු නිත්‍ය සේවකයෙකු නැති බවත් සිටින අය නිදහස් මාධ්‍යෙව්දීන් වන බවත් ඒ අයට කිසිදු තර්ජනයක් නැති බවත් ඒ නිසා එවැනි කටයුත්තක් අවශ්‍ය නොවන බවත්ය.

මින් ටික කාලයකට පසුව ඔහු සිය පවුල සමග රට හැර එංගලන්තයට පලායන අතර ලංකාවේ සිටින මාධයවේදීන්ගේ ආරක්ෂාව සහ රැකවරණය සම්බන්ධයෙන් තුට්ටුවකටවත් මායිම් කරන්නේ නැහැ. තවත් ටික කාලයක් ලංකාවේ සිටින මාධය‍වේදීන් මෙම ආයතනය කරගෙන යන අතර පසුව ඔහු එතෙක් තනි මහන්සියෙන් ලංකා ඊ නිවිස් ආයතනයේ වෙබ් අඩවිය කරගෙන ගිය අංසකටත් නොදන්වා වෙබ් අඩවියේ පාස්වර්ඩ් එක මාරුකර නැවතත් ධනවාදය තවදුරටත් වලංගු නැති බවත් පුද්ගලික ධනපතියෙකු වන තමන්ට හිතෙන ඕනෑම දෙයක් කරන්නට හැකි බවත් තහවුරු කරනවා. මෙයින් වඩාත් තහවුරු වන්නේ මොහු කම්කරු අයිතිවාසිකම් සහ මාධයවේදීන්ගේ ජීවිත ගැන කෙතරම් නම් වගවීමෙන් කටයුතු කරනු ලැබූ බවද?

සදරුවන් සේනාදීර නමැති පාදඩයා ගේ මාධ්‍ය කෙටි නිරීක්ෂණ

01- 90 දශකයේ දී කොළඹ බොරැල්ල පෙදෙසේ මාධ්‍යෙව්දීන් පුහුණු කරන වැඩසටහනක් යැයි පවසා ඊනියා අහිංසක දුප්පත් කොල්ලන් රවටා මුදල් ගසා කෑම.

02- ඔහු විසින් පවත්වා ගෙන යනු ලැබූ සදරූ දැන්වීම් ප්‍රචාරණ ආයතනයේ වැඩසටහන් වලට ගෙන්වා ගත් ගැහැණු ළමයින්ට බලහත්කාරයෙන් වතුර ගසා තන්පුඩු පෙනෙන්ට සලස්වා වැල පත්තර වලට පින්තූර ගැනීම

03- තමන් ආදරය කර කසාද බැද තමන්ට ගැහැනු දරුවන් දෙදෙනෙකු වදා දුන් ආදරණීය බිරිද රෝගී තත්ත්වයක් නිසා ස්ථුලභාවයට පත්වීම නිසා මහත් කළකිරීමෙන් එළිවනතුරු අරක්කු බොන ගමන් එම ගැහැණිය සමග නිදා ගන්නට බැරිවීම පාපයක් යැයි පවසා හොටු පෙරමින් හඩා වැටීම.

04- මොහු සමග අරක්කු බොන විට අනෙක් සගයාගේ අරක්කු වීදුරුවට නොසිතන මොහොතක සිගරට් අලු කඩා දමා තම අනෙකා මවිතයට පත්කිරීම.

05- තමන් විසින් දේශපාලන වැඩ සදහා යැයි කියමින් නිර්මාණය කර ලංකා ඊ නිව්ස් වෙබ් අඩවිය කෝටි හතකට විකුණා එංගලන්තයට වී අරක්කු බී මිය යාමට සිහින දැකීම (මෙම ගණුදෙනුව සදහා අතරමැදියන් ලෙස කටයුතු කළ පුද්ගලයන් පිළිබදව අප ඉදිරියේදී හෙළිකරනු ලැබේ.)

06- ලංකා ඊ නිව්ස් කාර්යාලයට ගිණි තැබු නඩුව ගංගොඩවිල උසාවියේ විභාගයට ගත් අවස්ථාවේ අධිකරණය අසල උද්ඝෝෂණයක නිරත වෙමින් පෝස්ටර් උස්සා සිටින විට “සුද්දන්ට පේන්න මේවා කරන්න ඕන නැතිනම් රට පනින්න බැරි වෙනවා” යැයි පැවසීම.

07- අලුත් එන්.ජී.ඕ එකක් නිර්මාණය කර සම්තින් එකක් සොයා ගන්නට දෙහිවල පැත්තේ නීතීඥවරියක බැහැදකින්නට බඩගාගෙන යාම.

08- තමන්ගේ අති සමීප මිතුරෙකු සමග අධික ලෙස මත්පැන් පානය කර ඔහුට වෙරිවීමට සළස්වා වට්ටවා ඔහුගේ බිරිදට දිවාකර සැපක් ලබා දීමට ගොස් අනූනවයෙන් මාට්ටු නොවී බේරීම සහ ඒ ගැන පසුව තැන් තැන්වල පොරටෝක් දීම ( මෙහි නම් සදහන් නොකරන්නේ අපට තොරතුරු ලබාදුන් මිතුරන්ගේ බලවත් ඉල්ලීම පිටය.)

09- ශිරාල් ලක්තිලක මහතාගේ ආයතනය තමන්ට ආර්ථික අපහසුතා පැවති අවස්ථාවක පාවිච්චි කිරීමට දුන් පසු එම ගොඩනැගිල්ල ප්‍රයෝජනයට ගෙන ජල සහ විදුලි බිල්පත් නොගෙවා මාරුවීම සහ පසුව ශිරාල් යනු තමන් කිසි දිනෙක නොදන්නා අයෙකු සේ පාඨකයන්ට පෙන්වමින් එංගලන්තයේ සිට වෛරී ආකාරයෙන් බැන වැදීම සහ විවිධ ප්‍රවෘත්ති පල කිරීම.

10- මේ වන විටත් දේශපාලන රැකවරණය ලබාගැනීම පිණිස බොරු මානසික ආබාධයක් පෙන්වා එංගලන්ත ආණ්ඩුව රවටා එරටින් මානසික ආබාධිතයන්ට ලබා දෙන දීමනාව ලබාගෙන ඒ මුදලින් විස්කි බී ඊ නිව්ස් වෙබ් අඩවියට ලංකාවේ සිදුවන දේවල් ඇහින් දැක්කා සේ ලිපි ලිවීම.

11- ලංකාවේ සිටින මිනිසුන්ගෙන් තම වෙබ් අඩවියට ආධාර කරන්න යැයි ඉල්ලා ඒ ලැබෙන මුදලින් එංගලන්තයේ අප්‍රිකානු තඩි ගැහැනුන් සිටින මසාජ් පොට්වලට ගොස් ඇගේ පතේ හිරි ඇර ගැනීම.

සදරවන් නම් රෑකඩය නටවන තිරය පිටුපස සිටින මහත්වරුන් කළබල විය යුතු නැත. අප ඔවුන් ගැන ඉදිරියේ දී කතා කරන අතර සදරුවන් ගැන තවත් කතා වඩාත් සවිස්තරව පසුව ඉදිරිපත් කරනු ලැබේ.

සදරුවන්, අවසානයේ අප වසර හතක සිට බලා සිටි ඒ දුම්රිය පැමිණියා….! ඔබම ඊට බෙල්ල තැබුවාට අපට කරන්නට දෙයක් නැත.

මේ පැමිණ ඇත්තේ උඹ වැනි අවලමුන් නිරුවත් කරන කාලයයි. පුළුවන් නම් මේවට උත්තර දීපං පාහරය. තොපි සයිබර් අවකාශයේ ජිම්නාස්ටික් සෙල්ලං පෙන්නු කාලය ඉවරයි

-ලක්මාල් මඩුගල්ල –

20
නොවැ.
16

මාධ්‍ය තහනම් කරලා ෂෝක් බබා නිවුස් කියලා ජනතාව අන්දන්න බෑ…දැන් ගේම ඉවරයි. මල්ලිලා ගෙනාවෙ නැද්ද අහනවා… තොපිට හොඳ වැඩේ…

දෙරණ රූපවාහිනිය වෙනුවෙන් මහින්ද පෙරට එයි..

දෙරණ රූපවාහිනිය වෙනුවෙන් මහින්ද පෙරට එයි..

මාධ්‍ය මර්ධනය ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන ප්‍ර‍තිපත්තියක් බවත් ආණ්ඩුව මේ කරන්නේ ආණ්ඩුවට අවාසි පුවත් පලවීම වැලැක්වීමට බවත් හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පවසයි.

මේ බව සදහන් කරමින් හිටපු ජනාධිපතිවරයා විසින් නිකුත් කර ඇති නිවේදනය මෙසේය.

ආණ්ඩුවේ මාධ්‍ය මර්ධනය

ජනතාවගේ අවධානය අයවැය හා ව්‍යවස්ථා සංශෝධන කෙරෙහි යොමු වී තිබෙන අතරතුර ආණ්ඩුව දැවැන්ත මාධ්‍ය මර්ධනයක් දියත් කර ඇත. පසුගිය සිකුරාදා ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යංශයේ ලේකම්වරයා විසින් ජනාධිපතිවරයාගේ කතාවක් විකෘති කර විකාශනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් ‘තවත් ඉදිරි පියවර ගැනීමට පෙර’ කරුණු දක්වන්නයි දෙරණ රූපවාහිනි නාලිකාවට නියෝග කර ඇත. ඉකුත් ඔක්තෝබර් 25 වන දා මෙම නිලධාරියාම ජනාධිපතිරයාගේ මේ කතාව විකෘති කිරීම සම්බන්ධයෙන් විමර්ශණයක් පැවැත්වෙන බව දෙරණ නාලිකාවට ලිඛිතව දැනුම් දී තිබුණි. මෙහිදී විකෘති කරන ලද කතාව වශයෙන් අදහස් වන්නේ CID, FCID හා අල්ලස් කොමිසම දේශපාලන න්‍යාය පත්‍ර‍කට අනුව වැඩකරන බවත්, හිටපු ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා හා හිටපු හමුදාපතිවරුන් තිදෙනෙකු උසාවියට ‘දක්කාගෙන’ ගිය ආකාරය තමා අනුමත නොකර බවත් කියමින් ජනාධිපතිවරයා ශ්‍රී ලංකා පදනම් ආයතන ශ්‍ර‍වනාගාරයේ උත්සවයකදී ඔක්තෝබර් 12 වන දින කල කතාවය.

ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යංශ ලේකම්වරයාගේ මුල් ලිපිය ලැබූ දිනට පසු දිනම එනම් ඔක්තෝබර් 26 වැනිදා දෙරණ නාලිකාව පිළිතුරු ලියමින් පවසා සිටියේ ලෝකයේ ඕනෑම රටක ප්‍ර‍වෘත්ති විකාශනයකදී විනාඩි 30 ක හෝ 45 ක කතාවකින් විකාශනය වන්නේ විනාඩි 01ක් හෝ 02ක් බවත් ඔවුන් එදා විකාශනය කල කථාවේ කොටස එදිනම ජනාධිපති මාධ්‍ය අංශය විසින් නිකුත් කරන ලද මාධ්‍ය නිවේදනයක අන්තර්ගතය සමගද සම්පූණයෙන්ම ගැලපෙන බවයි. මෙවන් කරුණු දැක්වීමක් කර තිබියදීත්, ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යංශ ලේකම්වරයා නැවත වතාවක් දෙරණ නාලිකාවෙන් නිදහසට කරුණු විමසා ඇත.

දෙරණ නාලිකාවට මේ සම්බන්ධයෙන් මුල් ලිපිය යැවූ දිනයේම, එනම් ඔක්තෝබර් 25 වැනි දා ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යංශ ලේකම්වරයා CSN නාලිකාවටද ඔවුන්ගේ විකාශන බලපත්‍ර‍ අහෝසි කරමින් ලිපියක් නිකුත් කර තිබුණි. එම ලිපියේ CSN නාලිකාවට එල්ල කර තිබූ චෝදනා තුන වූයේ ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යංශයට නොදන්වා ආයතනයේ ලිපිනය වෙනස් කිරීම, එහි අධ්‍යක්‍ෂ වරුන් දේශපාලන පක්‍ෂකයක සාමාජිකයන් වීම හා නාලිකාවේ වාර්ෂික ගිණුම් සෑම වසරකම ජනවාරි 14 වෙනි දාට පෙර අමාත්‍යංශයට ලබා නොදීම යන්නයි. ආරම්භයේ සිටම තම ලිපිනය වෙනස්කොට නැති බවත්, තම වර්ථමාන හෝ අතීත අධ්‍යක්‍ෂවරුන් කිසිම දේශපාලන පක්‍ෂයක සාමාජිකයන් නොවන බවත්, කිසිම මාධ්‍ය ආයතනයක් තම වාර්ෂික ගිණුම් වාර්ථා මාධ්‍ය අමාත්‍යංශයට ලබා නොදෙන බවත් කියමින් CSN නාලිකාව මේ සියළුම චෝදනා ප්‍ර‍තික්‍ෂේප කර ඇත. මේ කිසිම චෝදනාවක් රූපවාහිනී නාලිකාවක විකාශන බලපත්‍ර‍ය අහෝසි කිරීමට තරම් බරපතල නොවන බව ඕනෑම කෙනෙකුට වැටහේ. ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යංශයේ ලේකම්වරයා CSN නාලිකාවට එවන ලද ලිපියේ එම ආයතනයට විරුද්ධව විමර්ශණයක් කර ඇති බවට සදහන් වුවද, තම ආයතනයේ කිසිදු අධ්‍යක්‍ෂකවරයෙකු හෝ සේවකයෙකු එවන් විමර්ශනයකට කැදවා නැති බව CSN නාලිකාව මාධ්‍යයට පවසා ඇත.

මීට ටික කලකට පෙර ආණ්ඩුවේ අණ පරිදි විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිසම විසින් ‘ලංකා නිවුස් වෙබ්  ටුඩේ’ නැමති ආණ්ඩුව පිළිබද විවේචනාත්මක අදහස් පල කල වෙබ් අඩවිය තහනම් කරන ලදී. ආණ්ඩුව පිළිබද විවේචනාත්මක අදහස් තම පුද්ගලික ෆේස්බුක් පිටුවල ප්‍ර‍කාශ කරන තරුණයන් ගණනාවක් මේ පාලකයන් අත්අඩංගුවට ගෙන බන්ධනාගාරගත කර ඇත. එක් අවස්ථාවකදී තම ෆේස්බුක් ගිණුමේ ජනාධිපතිවරයාට විරුද්ධව මරණ තර්ජන කරා යැයි කියා පිටරට සිට ආපසු එන තරුණයෙකු ගුවන් තොටුපොලේදීම අත්අඩංගුවට ගනු ලැබිණි. ජනාධිපතිවරයාව විවේචනය කරමින් තම ෆේස්බුක් ගිණුමේ අදහස් ප්‍ර‍කාශ කරා යැයි කියා අත්අඩංගුවට ගෙන බන්ධනාගාරගත කල අය අතර දකුණු පළාත් සභාවේ නියෝජ්‍ය සභාපති සම්පත් අතුකෝරළද වෙයි

මේ සියල්ල කරනු ලබන්නේ ආණ්ඩුවට අවාසිදායක පුවත් මාධ්‍ය හරහා පලවීම වැලැක්වීමටත් තම පුද්ගලික ෆේස්බුක් පිටවේ වුවද ආණ්ඩුව ගැන විවේචනාත්මක අදහසක් පල කිරීමට මැලිවන තැනට මේ රටේ තරුණ තරුණියන් බිය වැද්දවීමටයි. අගමැතිවරයා මාධ්‍ය ආයතන හා මාධ්‍යවේදීන් නම් කරමින් ප්‍ර‍සිද්ධියේ තර්ජනය කරන හැටි මුළු රටම දැක ඇත. දෙරණ නාලිකාවටත් CSN නාලිකාවටත් ගෙන තිබෙන පියවර වලින් මෙම තර්ජන දැන් ක්‍රියාත්මක වන බව අපට පෙනේ. පසුගිය සෙනසුරාදා ජනාධිපතිවරයාද පාර්ලිමේන්තුවට පැමිණ සිටියදී මාධ්‍ය තම පාලනය යටතට ගැනීමේ වැදගත්කම අගමැතිවරයා නැවත වතාවක් අවධාරණය කල අකාරය මුළු රටම දුටුවේය.

මාධ්‍ය මර්ධනය දැන් ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන ප්‍ර‍තිපත්තියක් බවට පත් වී ඇත. ආණ්ඩු විරෝධී උද්ගෝශනයක් නැති දවසක් අද නැත. ආණ්ඩුව දිගින් දිගමට කල් දමා ඇති පලාත් පාලන ආයතන ඡන්දය නොපවත්වන්නේ ද පරාජයට ඇති බිය නිසාය. මොවුන් මාධ්‍ය බිය වද්දා මෙල්ල කර ගැනීමට උත්සාහ දරන්නේ රටේ සිදුවන දේවල් ජනතාවට දැනගැනීම වැලැක්වීමටය. මේ ආකාරයට මාධ්‍ය මර්ධය කොට ප්‍ර‍ජාතන්ත්‍ර‍වාදයේ ඉතුරු නෂ්ඨාවශේෂයත් සුණුවිසුණු කිරීමට ගෙන යන මේ දුෂ්ඨ වැඩපිළිවෙල අපි හෙළා දකිමු.

මහින්ද රාජපක්‍ෂ
හිටපු ජනාධිපති

17
නොවැ.
16

විහිලු නෑ, ගොංපාට් නෑ, කෝට් බෑයට බයවෙලා නෑ. වාමාංශික ආර්ථික ඔස්තාර්ලට මහින්දගෙන් කතාවක්…

අයවැයගැන හරබර අඩහෝරාවක්.. පාර්ලිමේන්තුවම නිහඩ කල මහින්දගේ අයවැය විවාදයේ කතාව මෙන්න..

ටොයි අයවැය උඩුකුරුඤ්ඤං කල හරබර අඩහෝරාවක්.. පාර්ලිමේන්තුවම නිහඩ කල මහින්දගේ අයවැය විවාදයේ කතාව මෙන්න..

හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා විසින් 2016/11/16 වන දින පාර්ලිමේන්තුවේදී කල කතාව…

මෙවර අයවැය කතාව ඉදිරිපත් කරමින් මුදල් ඇමතිවරයා සඳහන් කළේ එය සම්ප්‍රදායික අයවැයක් නොවන බවයි.එය පසුගිය කාලවල අප ඉදිරිපත් කළ අයවැය සම්ප්‍රදායට වෙනස් බව පැහැදිලියි. මෙය ණය බර, බදු බර, දඩ බර ඇතුලත් රාජ්‍ය දේපල විකුණන, රට විජාතීයකරණය කරන අයවැයක්. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති හා ජනතා සහන අහිමි කරන, ජනතාවට බර පටවන, ජාතික සම්පත් විකුණන, ජාතික ආර්ථිකය විදේශීයකරණය කිරීමේ සැබෑ එ.ජා.ප සම්ප්‍රදාය යළි හිස එසවූ අයවැයක්.

මෙම රජය සිය ප්‍රචාරණ මාධ්‍ය මගින් පෙන්වා දෙන්න උත්සහ කරන්නේ රජයේ ණය බර පිලිබඳවයි. 2002 වසරේ “යලිපුබුදමු ශ්‍රී ලංකා” වැඩසටහන මේ රටේ ජනතාවට සාධාරණීය කිරීමට උත්සහ ගත්තේත් මෙවැනිම ණය ගැන කතා කරමිනුයි. එවිට රජයේ ණය ජාතික අයවැයෙන් සියයට 105ක්ව තිබුණා.

ණය බර කියමින් බදු බර පැටවිමට සියයට 20ක වැට් බදු හඳුන්වා දුන්නේද ඒ අවුරුද්දේ එ.ජා.ප රජයයි. ඒවිදිහ‍ටම රාජ්‍ය සේවය ලක්ෂ 3ට කප්පාදු කිරීමට දකටයුතු කළා. රජයේ සේවකයන්ගේ විශ්‍රාම වැටුප් අයිතිය ද අහෝසි කළා. රක්ෂණ, බැංකු, ඛනිජ තෙල්, CTB, සතොස වැනි රාජ්‍ය ව්‍යාපාර විකිණිම ආරම්භ කලේත් 2002 අවුරුද්දෙයි. විදේශිකයින්ට අපේ රටේ ඉඩම් විකිණීම ආරම්භ කළේත් ඒ අවුරුද්දෙමයි. ණය බර හා රාජ්‍ය ව්‍යාපාර වල පාඩු පෙන්වමින් ඉතාලාභදායි රක්ෂණ සංස්ථාව, රාජ්‍ය ඉස්කාගාර සංස්ථාව, රාජ්‍ය වැවිලි සමාගම්, සීනි සංස්ථාව, රජය සතු වටිනා හෝටල් හා ඉඩම්, ගෑස්, දුරකථන,වානේ, සිමෙන්ති, ටයර්, පෙහෙකම්හල් ආදී රාජ්‍ය ව්‍යාපාර පුද්ගලීකරණය කිරීම එ.ජා.පසම්ප්‍රදායයි.

රජයේ ව්‍යාපාර 80කට වැඩියෙන් ඒ විදිහට 2004 දක්වා විකිණුවත් ණය බර අඩු වුනේ නැහැ. ඇතැම් ව්‍යාපාර වැසී ගියා.1977 ණය බර ජාතික ආදායමෙන් සියය‍ට 68.6ක් වුණා. රාජ්‍ය ව්‍යාපාර විකුණලත් 1994 එම රජය ඉවත්වන විට ණය බර ජාතික ආදා‍යමෙන් සියයට 95ට වැඩිවී තිබුණා. චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුවෙන් ද පුද්ගලීකරණය ඉදිරියට ගෙන ගියත් 2002 වන විට ණය ප්‍රමාණය සියයට සියය ඉක්මවා තිබුනා. 2002-2004 රනිල් වික්‍රමසිංහ ආණ්ඩුවේ ණය බර සියයට102ක් වුනා. මෙසේ ණය බර සියයට සියය ඉක්මවා තිබුණේ ටෙලිකොම්, රක්ෂණ, ගෑස් වැනි ආදායම් උපදවන රාජ්‍ය සංස්ථාද විකිණිමෙන් පසුවයි.

2005 -2014 අපේ පාලන කාලය තුළ පුද්ගලීකරණයට තිත තැබුවා. 2015 ජනවාරි මස මා ආණ්ඩුව භාර දෙන විට ණය බර සියයට 70.7ට අඩුකර තිබුණා. මේකයි මහ බැංකුව 2015වේ වාර්ෂික වාර්තාවේ සඳහන් කරන සැබෑ තත්වය. මේ අයවැයෙන් නැවත ණය බර ගැන කියන්නේ 2002-2004 කතාව අලුත් කරමින් එ.ජා.ප. න්‍යාය පත්‍රය ක්‍රියාත්මක කිරීමටයි. ශ්‍රී ලංකාමහ බැංකුවේ අධීක්ෂණකටයුතුශක්තිමත් කර එහි ස්චාධීනත්වය ආරක්ෂා කිරීම වෙනුවට සමස්තමුල්‍ය ගෙවීම් ක්‍රමයම පුද්ගලික සමාගමකට පැවරීමට යෝජනා කර තිබෙනවා. මෙය බැංකු ක්ෂේත්‍රයම අස්ථාවර කිරීමක් හා ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ කටයුතු දුර්වල කිරීමක්. මහ බැංකු කටයුතුවල සිට වරාය, අනෙකුත් පාඩු ලබනවා යැයි කියන සංස්ථා පෞද්ගලීකරණය කිරීමටද ප්‍රවේශයක් ගෙන තිබෙනවා. මේ න්‍යාය මත අධිවේගි මාර්ගත්, දුම්රිය මාර්ගත් පමණක් නොව මොරගහකන්ද ජලාශයද ණය ගෙවීමට කියා පෞද්ගලීකරණය කරාවි. එම විනාශකාරී න්‍යාය පත්‍රයට ශ්‍රී.ල.නි.ප.යේ කොටසක්ද කරගසා තිබීම ජාතියේ අවාසනාවක්. සැබෑ වෙනස එයයි.

එංගලන්තයේ මෑත පැවති ජනමත විචාරණයෙනුත්, ඇමරිකාවේ පසුගිය දා පැවති ජනාධිපතිවරණයෙනුත් එම රටවල ජනතාව වෙළඳපල ආර්ථිකය, ගෝලීයකරණය හා ජත්‍යන්තර වෙළද ප්‍රතිපත්ති,එම රටවලට අහිතකර ලෙස බලපා ඇති සැටි පාලකයින්ට තේරුම්කර දුන්නා. “රිජීම් චේන්ජ්”(Regime Change) නිර්මාතෘවරු එම රටවල පාලකයින් ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කළා. ජාතිකඅවශ්‍යතාවයන් ඉක්මවා එම ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළා. ජාතික අනන්‍යතාවය, දේශීය ව්‍යාපාර, දේශීය ව්‍යවසායකයන් හා ජාතික ආර්ථිකය රැකගනිමින් ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක කිරීමේ ජාතික අවශ්‍යතාව එම ජනතාව පෙන්වා දුන්නා.

අන්ධානුකරණයෙන් මේ රජය එම ප්‍රතිපත්ති තව තවත් වැළද ගනිමින් ජාතික ආර්ථිකය, ජාතික නිෂ්පාදනය, දේශීය ව්‍යාපාරිකයන් අවතක්සේරු කිරීම මේ අයවැයෙන් නැවත පණ ගැන්වූවා. විදේශ ආර්ථික කොලනියක් ඇතිකිරීමට මඟ පෑදුවා.

ණය ආපසු ගෙවීමට සිදුවී ඇති නිසා අතිරේක බදු පැනවීමටත්, තවදුරටත් ණය ගැනීමටත් සිදු වී ඇති බව ප්‍රකාශ කරනවා. ණය ගනු ලබන්නේ ණය පියවීමට නම් රටේ ණය ප්‍රමාණය තවදුරටත් වැඩිවීමට ඉඩ නැහැ. එසේ වුණත් යතාර්ථය වී ඇත්තේ මේ රජය ණය ආපසු ගෙවීමටත් වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් ණය ගෙන ඇති බවයි.

2015 ජනවාරි මාසයේ සිට මේ දක්වා ඇ.ඩො.බිලියන 3.6ක් විදේශ වෙළඳපළෙන් පමණක් ණය ලබා ගෙන තිබෙනවා. ජත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලිනුත් ඇ.ඩො.බිලියන 1.5ක් ලබා ගෙන තිබෙනවා. මේ ණය වලින් ඉන්දියාවෙන් තාවකාලිකව මේ රජය විසින් ගනු ලැබූ ඩොලර් බිලියන 1.2 ප්‍රමාණය ගෙවනු ලැබුවා. වෙළඳපළෙන් අප වර්ෂයකට උපරිම ලෙස ගනු ලැබුයේ ඇ.ඩො.බිලියනයක් පමණි. අපගත් සෑම ණය මුදලකටම ජාතික සංවර්ධනය‍ට අවශ්‍ය යටිතල පහසුකම් ව්‍යාපෘතියක් ඉදිකළා.

2014 වර්ෂය අවසානයේ පැවති රු.බිලියන 7,391 වූ මුළු ණය ප්‍රමාණය 2015 අවසාන වන විට රු.බිලියන8,503 දක්වා වැඩි කර තිබෙනවා. එම ප්‍රමාණය 2016 ජූනි වන විට රු.බිලියන9,062 දක්වා වැඩි වී තිබෙන බව අයවැයේද සඳහන් කර තිබෙනවා. එය වර්ෂය අවසානයේ රු.බිලියන 10,000 ඉක්මවන බව පෙනී යනවා. ණය ගනු ලබන්නේ ණය ගෙවීමට පමණක් නම් මේ අකාරයට පසුගිය අවුරුදු 2 තුළ පමණක් රු.බිලියන2,600ට වැඩි ප්‍රමාණයකින් ණය තොගය වැඩි වුනේ කෙසේද?

එපමණක් නොව ජාතික ආදායමට අනුව 2015 අවසන් වන විට රජයේ ණය 2014 සියයට 70.7 සිට සියයට 76 දක්වා වැඩි වී තිබෙනවා. එය මේ වර්ෂය අවසාන වන විට සියයට 78 පමණ මට්ටමකට පැමිණීමට ඉඩ තිබෙනවා. එක් අවස්ථාවක සඳහන් කළේ ඇතැම් ණය පොත්වල සටහන් වී නොමැති බවයි.පොත්වල සටහන් වී නොමැති ණය දෙනු ලැබුවේ කව්ද? ගිවිසුම් නැති ණය ආපසු ගෙවන්නේ කුමකටද? IMF වාර්තාවෙන් හෙලිවුනේ කුමක්ද? මේවාට පිළිතුරු සපයා නැහැ.

ඊට පසු සඳහන් කළේ සංස්ථාවල ණය ගෙවීමට තිබෙන බවයි. මේවා එම සංස්ථාවල වාණිජමය කටයුතු වලට අදාළ ණය මුදල්. මහ බැංකු වාර්තාවල මේ සියල්ල සඳහන් වෙනවා. ඒවා එම ආයතන වල ආදායම් වලින් ගෙවන ණය. ඉතිහාසය පුරා රාජ්‍ය ව්‍යාපා වල ණය එම ආයතනවල ගිණුම්වල මිස අයවැයට ඇතුලත් වන්නේ නැහැ. අයවැයට ඇතුලත් වන්නේ රජය විසින් ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ ණය දෙපාර්තමේන්තුව මගින් ගනු ලබන ණය පමණයි. ඒවා සියල්ල බැංකුවේ වාර්තා ගත වෙනවා. රාජ්‍ය ව්‍යාපාර ගනු ලබන ණය එම ව්‍යාපාරවල වාර්ෂික ගිණුම්වල සෑම වර්ෂයකම වාර්තා කරනවා. සියලු භාණ්ඩාගාර ඇපකර පාර්ලිමේන්තුවටද වාර්ෂිකව වාර්තා කරනවා. එම නිසා ණය ගෙන ඇත්තේ ණය ගෙවීමට පමණක් යැයි කරනු ලබන මේ ප්‍රකාශය පාර්ලිමේන්තුව මෙන්ම මේ රටේ අහිංසක මහජනතාව මුළුමනින්මනොමඟ යැවීමට ගොතනු ලබන අසත්‍යක්.

රජය වසර 2ක් තුළ ණය ලබා ගෙන ණය තොගය වැඩිකර තිබුණත් මේවනතෙක් ක්‍රියාත්මක කළ ව්‍යපෘතියක් තවම අපට දැකගත නොහැකි වී තිබෙනවා. අයවැය මගින් රුවන්පුර අධිවේගි මාර්ගය බදුල්ලට දීර්ඝ කරන බව ප්‍රකාශ කළා. මෙය හොඳ යෝජනාවක්. එසේ වුනත් වසර 2ක් ගතවෙලත් බදුල්ලට තබා රත්නපුර අධිවේගි මාර්ගයේ කටයුතුවත් තවම ආරම්භවී නැහැ.ණය ලබා ගැනීමට බලාපොරොත්තු වන චීනයේ පොලී වැඩියි කියා එම රජයටත් දෝශාරෝපණය කරනවා.

උතුරු අධිවේගි මාර්ගය නමින් කොළඹ සිට මහනුවර කුරුණැගල, දඹුල්ල සම්බන්ධ කිරීමට අප සැලසුම් කර තිබූ අධිවේගි මාර්ගය වියදම් වැඩියි කියා වසර 2ක් අතපසුකළා.නම “මධ්‍යම අධිවේගී මාර්ගය” කියා වෙනස් කළා. අවසානයේ අපගේප්‍රතිපත්තියම පිළිගනිමින් දේශීය ඉදිකිරිම්කරුවන්ගෙන් එම මාර්ගයේ කොටසක් ඉදිකිරීමට තීරණය කර තිබෙනවා. ජපානයෙන්ද, චීනයෙන්ද ඉතිරි කොටස් වලට ණය ගන්නවා.

කෙරවලපිටිය – කඩවත අධිවේගි මාර්ගය සැලසුම් කර තිබූ පරිදි ක්‍රියාත්මක කළේ නම් දැනට වඩා ඉතා අඩු වියදමකින්, මංතිරු6කින් යුතුව, එම ප්‍රදේශයේ ගංවතුර හා පරිසර අවධානම් වලක්වා ගනිමින්,මේ වන විට නිම කිරීමටද තිබුනා.

ඉදිකිරීම් අත්හිටවූ එම අධිවේගි මාර්ගය මංතිරු ප්‍රමාණය අඩු කර, ගංවතුර අවධානම් ගැන නොසලකා දැන් ඉදිකරනු ලබන්නේ මුලින් ඇස්තමේන්තු කළ වියදමටත් වඩා වැඩියෙනුයි. රත්තරන් වලින් ඉදිකරනවා යැයි චෝදනා කළ අධිවේගී මාර්ගය දැන් ප්ලැටිනම් වලින් ඉදිකරන බව සමහරු කියනවා. ඉදිකරන්නේද කලින් සමාගමමලු. ණය සපයන්නෙත් චීනයෙන්මයි. ආපසු ගෙවීමේ කාලය හා පොලියේ වෙනසක්වීත් නැහැ.

කොළඹ වරාය නගරය ක්‍රියාත්මක කිරීම අත්හිටවූවේ නැතිනම් මේ වන විට අක්කර 400ක් පමණ ප්‍රමාණයක් රජයට අයිති කර ගැනීමට ද තිබුණා. එයද යලි අරම්භ කළේ චීනය හා ශ්‍රී ලංකාව තුලපැවති විශ්වාසනීයත්වයද පලුදු කර ගෙනයි.

චීනයෙන් 2015 අවසන් වන විට ලබාගෙන තිබූ ණය ඇ.ඩො.බිලියන 3,800ක් පමණ වෙනවා. ඒවායෙන් විදුලි බලාගාර, වරාය, අධිවේගී මාර්ග, වාර්මාර්ග ආදී දිගුකාලීන යටිතල පහසුකම් ආයෝජන සිදු කර තිබෙනවා. මොරගහකන්ද වාරිමාර්ග ක්‍රමය ඉදිකරන්නෙත් චීන ණය යටතේයි. එයිනුත් ආර්ථික ඵලදාව ලබා ගන්න කල්යනවා. ණය ගෙවන බව කියා මේවා විකිණීම රජයක වගකීමද?

මහින්දෝදය විද්‍යාගාර ඇතුලු පාසැල් සංවර්ධනය, සතිපොල ඉදිකිරීම්, ග්‍රාමීය කෘෂිකාර්මික සංවර්ධන කටයුතුද නතර කළා. ඒවා දිගටම කරගෙන ගියේ නම් ඒවායේ ප්‍රතිලාභ ජනතාවට ලබාගන්න තිබුණා. පාසැල් සිසුන්ට ටැබ් දීම හොඳ යෝජනාවක්. නමුත් පසුගිය අයවැයෙන් විශ්ව විද්‍යාල සිසුන්ට දෙනවා යැයි කියූ ටැබ් තාමත් ලැබී නැති බව වාර්තා වෙනවා. ඒ විතරක් නෙමෙයි අන්තර්ජාල ගාස්තු සියය‍ට 25කින් වැඩි කර තිබෙන නිසා ටැබ් නොමිලයේ ලැබුණත් එම දරුවන්ට ඒවා පාවිච්චි කිරීම‍ට මුදල් සොයා ගැනීමට සිදු වෙනවා.

2015 සඳහා අපඉදිරිපත් කළ අයවැයෙන් පිරිවෙන් අධ්‍යාපනය ලබන භික්ෂූන් වහන්සේලා සඳහා දීමනා ලබාදීම ක්‍රියාත්මක නොකර 2017 වසරේ සිට හෝ නැවත ක්‍රියාත්මක කිරීම අගය කල යුතුයි. එහෙත් වෙන්කර ඇති ප්‍රතිපාදන එම අධ්‍යාපනය ලබන භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ අඩකටවත් ප්‍රමාණවත් වන්නේ නැහැ. අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන වෙන් කරන ලෙස ඉල්ලුම් කරනවා.

සීනි කර්මාන්තය, කුකුල්මස් නිෂ්පාදනය, දේශීය කිරි නිෂ්පාදනය හා මත්ස්‍ය නිෂ්පාදනයට අපේ රජය ගෙන ගිය ප්‍රතිපත්ති මේ අයවැයෙන් පිළිගෙන තිබෙනවා. මේ ප්‍රතිපත්ති වැරදියි කියා කිරි ගවයන් 20,000ක් ගෙන්වීම නතර කළා. කිරිපිටි මිල පහත දමා දේශීය ගොවියා අධෛර්ය කළා. නිවැරදි ප්‍රතිපත්ති කවුරු කළත් නිවැරදියි. යහපාලනයෙන් මේවා ඉදිරියට ගෙන ගියේ නැහැ. එසේ ඉදිරියට ගෙන ගියා නම් සීනි, කිරි, මාළු, කුකුල් මස් දේශීය නිෂ්පාදන තව දුරටත් ඉහළ යවා ගත හැකිව තිබුණා. ස්වයංපෝශිතවී තිබූ බඩඉරිඟු නිෂ්පාදනය කඩා වැටුණා. දේශීය ඉදිකිරීම් කර්මාන්තය කඩා වැටුණා. මෙම අයවැයෙන් දේශීය කිරි, උක් දඩු සඳහා සහතික මිලක් නියම කිරීම අගය කළ හැකියි. කිරි ගවයින් 20,000ක් 2017 හෝ ගෙන්වීම ඉතා වැදගත් පියවරක්. කුකුල් මස් නිෂ්පාදනය දිරි ගැන්වීම වගේම මිරිදිය මත්ස්‍ය කර්මාන්තය දියුණු කිරීමට ගෙන ඇති යෝජනා ද අගය කරනවා. දේශීයව නිෂ්පාදනය කළ හැකි අනවශ්‍ය ආනයන අඩු කිරීම‍ට කළ යුත්තේ එයයි.

පසුගිය රජයන් සියල්ලම පාහේ සැලසුම් කර තිබූ එහෙත් ඉටු කරගත නොහැකි වූ හම්බන්තොට වරාය, තෙල් ගබඩා සංකීර්ණය හා ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපොල අප රජය විසින් චීන ණය අධාර යටතේ ඉදිකරනු ලැබුවා. දකුණු අධිවේගී මාර්ගයට ජපානය හා ආසියානු සංවර්ධන බැංකුවේ ණය මුදලින් කරගත හැකි වුනේ කොළඹ සිට ගාල්ල දක්වා පමණයි. ගාල්ල සිට හම්බන්තොට දක්වා එම අධිවේගී මාර්ගය ඉදිකෙරුනේ චීන ණය ආධාර යටතේයි. හම්බන්තොට මෙන්ම බොහෝ ප්‍රදේශ වල ආයෝජන ආකර්ශණනය වැඩි කළේ මේ ආකාරයටයි. ඒවා දිගුකාලීන ජාතික ආයෝජනයන්. අවුරුදු 15-20 අතර කාලයක් මෙම ණය ගෙවීමට ඉඩ ලබා දි තිබෙනවා. චීනයෙන් මේ දක්වා ලබාගත් මුළු ණය ප්‍රමාණයවන ඇ.ඩො.බිලියන 3,800න් ඇ.ඩො.මිලියන 300 හැර ඉතිරි සියල්ල සඳහා පොලිය සියයට 2ක් පමණ වෙනවා. ඩො.මිලියන 300 සඳහා දෙනු ලැබූ පොලිය අඩු කිරිමට මා කළ ඉල්ලීමද චීන රජය එවකට සලකා බලමින් සිටියා. හම්බන්තොට ආයෝජන කලාපයක් වුනේ මෙවැනි ආයෝජන නිසයි.

එසේ තිබියදීත් වරාය සුදු අලියෙක් යැයි ප්‍රකාශ කරමින් වරාය හා තෙල් ගබඩා සංකීර්ණය දැන් ඇ.ඩො.මිලියන1,200කට චීනයේ සමාගමකට විකිණීමට රජය කටයුතු කරනවා. මුලින් ගුවන්තොටුපොල වී ගබඩාවක් කර එහි ජත්‍යන්තර වටිනාකම විනාශ කළා. මේවා සුදු අලි නම් ආයෝජකයින් ඒවා ඉදිකිරීමේ වියදමටත් වඩා වැඩි මුදලක් ගෙවා මිලදි ගන්නේ ඇයි? ‍මේ ආයෝජන සඳහා මොලය කාගේදැයි සහ විකිණීමේ මොලය කාගේදැයි මේ අයවැයෙන් හොඳට පැහැදිලි වෙනවා.

මේවා ජාතික සම්පත්. අපේ සෑම යටිතල පහසුකමක්ම ඉදිකර තිබෙන්නේ මේ වගේ ණය මුදල් චීනයෙන්, ජපානයෙන්, ඉන්දියාවෙන්,කොරියාවෙන්, ආසියානු සංවර්ධන බැංකුවෙන්, ලෝක බැංකුවෙන්,යුරෝපා රටවලින් සහ මැද පෙරදිගින් ණය අරගෙන. ඒ ජාතික සම්පත් විකිණීම අපරාධයක්. එය එක් රටක සමාගමක ඒකාධිකාරියක් බවට පත‍් කිරීම තවත් විශාල තර්ජනයක්. ශ්‍රී ලාංකික ව්‍යාපාරිකයන්ට නාවික ක්ෂේත්‍රයට සම්බන්ධ වී එහි වාසි රටට ලබා ගැනීමට එය දැඩි තර්ජනයක් වෙනවා. කොළඹ වරායත්, වරාය අධිකාරියේ මෙහෙයුම් තටාංගන පවත්වා ගනිමිනුයි පුද්ගලික නැව් ත‍ටාංගණ පවත්වා ගැනීමට ඉඩ දි තිබෙන්නේ.

එපමණක්නොව එම වරාය හා ගුවන්තොටුපොල ආසන්නව මේ රටේ ජනතාවට අයිති අක්කර 15,000ක ඉඩම් විදේශිකයන්ට දීමේ සාධාරණයක් තිබෙනවාද? අපේ රටේ මෙවැනි ජාතික සම්පත් විදේශ රටවල සමාගම් වලට විකිණීම දේශීය ව්‍යාපාරිකයින්ට විශාල අවාසියක්. එම රටවල ‍ආයෝජකයන්ට එම රටවලම ආයෝජන පහසුකම් තිබෙනවා. ඒවා අපේ ආයෝජකයන්ට දෙන්නේ නැහැ. අපේ ව්‍යවසායකයන් නැගිටින්න ඕන මේ රටේම ආයෝජනය කරලා. ඒ ශක්තිය ඔවුන්ට තිබෙනවා. මේ නිසයි ඉන්දියාව සමඟ එට්කා වැනි ගිවිසුම් හෝ වෙනත් රටවල් සමග නිදහස් වෙළඳ ගිවිසුම් ඇතිකර ගැනීමට පෙර අපේ රටට දැනටමත් එම රටවල් සමඟ කරන ගණුදෙනු වලින් ඇති වී ඇති වෙළද අවාසි ඉවත්කර, එවැනි අවාසි ඇති වීම වැලැක්වීම‍ට අවශ්‍ය නීති සකස් කර ගැනීමට ප්‍රථමයෙන් කටයුතු කළ යුත්තේ.

අපේ රටේ කටුනායක නිදහස් වෙළඳ කලාපය ප්‍රමාණත්වයෙන් අක්කර 530ක පමණ භූමියක්. බියගම අක්කර 450යි. අනෙකුත් සියළු ආයෝජන කලාප අක්කර 400ට අඩුයි. ආයෝජන කලාප 12ම රජය සතුයි. මේ ආයෝජන කලාපද තවමත් මුළුමනින්ම පිරී නැහැ. මෙසේ තිබියදී එක රටක එක සමාගමකට වරායත්, ගුවන් තොටුපොළත් අක්කර 15,000ක භූමි ප්‍රමාණයකුත් ලබාදීම මේ රටේ ස්වාධිනත්වයට, ජාතික ආරක්ෂාවට, දේශීය නිෂ්පාදකයින්ට හා ආයෝජකයින්ට එල්ල කරනු ලබන බලවත් තර්ජනයක් ලෙස අපි දකිනවා.

හම්බන්තොට වරාය ජත්‍යන්තර නාවික සිතියමේ කේන්ද්‍රස්ථානයක්. මෙවැනි මධ්‍යස්ථානයක් එක සමාගමකට විකිණීම මුළු රටම විකිණීම හා සමානයි. එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී බණ්ඩාරනායක අගමැතිතුමා සිය රජයේ පළමු කාර්ය කරගත්තේ කටුනායක ගුවන් තොටුපොල හා ත්‍රිකුණාමල වරාය විදේශිකයන්ගෙන් නිදහස් කර ගැනීමයි. එයයි ශ්‍රි.ල.නි.ප ප්‍රතිපත්තිය.

මේවාට ඉදිරිපත්වන ආයෝජකයින්, රක්ෂණ සංස්ථාව, නැව් තෙල් සමාගම, වෝටර්ස් එජ් වැනි ආයතන රජයට පවරා ගත් ආකාරය සිහි කර ගැනීම සුදුසු බව මට පේනවා. පෞද්ගලීකරණය කරනු ලබන වරාය ඇතුලු සියලු රාජ්‍ය සම්පත් අපට ආපසු ගැනීමට සිදු වෙනවා. එ.ජා.ප.ය පෞද්ගලීකරණය කර තිබූ ත්‍රිකුණාමලයේ තෙල් ගබඩා සංකීර්ණය අප රජය ඛනිජ තෙල් සංස්ථාවේ අයිතියේ තබා ගැනීමට සැලසුම් කළේත්එය ජාතිය සතු විය යුතු සම්පතක් ලෙස බණ්ඩාරනායක අගමැතිතුමාගේ සිහිනය වූ නිසයි. කොයිම රටකටවත් අපේ ජාතික යටිතල පහසුකම් විකිණීම අප අනුමත කරන්නේ නැහැ. හම්බන්තොට ජනතාව අක්කර 15,000ක සිය නිජබිම් ඉඩම් වෙනත් රටක‍ට විකිණිමට ඉඩ නොදෙන බවත් ම‍ට විශ්වාසයි. මෙවැනි පෞද්ගලීකරණ වැඩපිළිවෙළින් වැලකි දිගු කාලීන මිත්‍රත්වය පලුදු නොකර පවත්වා ගැනීමට කටයුතු කරණු ඇතැයි මා ගැණුම් කරුවන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා.

මෙම අයවැය මගින් ණය බර හුවා දක්වමින් පුද්ගලීකරණයට අමතරව බදු බරද වැඩි කර තිබෙනවා. පසුගිය කාලය තුල නැගී එන ආර්ථික ක්ෂේත්‍රයන් වූ සංචාරක, තොරතුරු තාක්ෂණ, ඉදිකිරීම්, සෞඛ්‍ය සේවා වල ‍අදායම් බදු සියයට 12 සිට සියයට 28 දක්වා වැඩි කර තිබෙනවා. අපනයනයට මුල්තැන දෙනවයි කියන මේ රජය භාණ්ඩ අපනයන බද්ද සියයට 12 සිට සියයට 14 දක්වාත්, සේවා අපනයන 0 සිට සියයට 14 දක්වාත් වැඩි කර තිබෙනවා. කෘෂිකාර්මික අංශය සඳහා සියයට 10ක්ව පැවති ආදායම් බද්ද සියයට 14 කර තිබෙනවා. එපමණක් නොව, සුළු හා මධ්‍යම පරිමාණ ව්‍යාපාර වල ආදායම් බද්ද වැඩි කර තිබෙනවා. කුකුල් ගොවිපලවල් සඳහාද ආදායම් බද්ද සියයට 12 සිට සියයට 28 දක්වා වැඩි කර තිබෙනවා. මෙම සියළු කර්මාන්තවල බහුල වශයෙන් නිරතව සිටින්නේ දේශීය ව්‍යාපාරිකයන්. ඔවුන් දිරි ගැන්වීම වෙනුවට ඔවුන්ට වැඩි බදු බරක් පටවා මේ අයවැය සිදු කර ඇත්තේ විදේශිකයන් දිරි ගැන්වීමයි. විදේශිකයන්ට ඉඩම් ලබා ගැනීමේ අයිතිය, නිවාස ලබා ගැනීමේ අයිතිය ලිහිල් කර තිබෙනවා. රජයේ ප්‍රධාන හා මූලික වගකීම දේශීය ව්‍යාපාර හා දේශීය ව්‍යාපාරිකයන් දිරිගැන්වීමයි. ඔවුන්ට උදව් කිරීමයි.

මේ අයවැය මගින් පරිභෝජනය සඳහා වැට් බදු,NBT,නිෂ්පාදන බදු, ආනයන බදුආදී සියල්ලද වැඩි කර තිබෙනවා. බැංකු වලින් මුදල් ආපසු ගැනීම සඳහාද බදු පැනවී තිබෙනවා. මේ නිසා බදු ක්‍රමය සංකීර්ණවී තිබෙනවා. ඇස්තමේන්තු ගත මුළු බදු ආදායම වන රු. බිලියන 1,821න් රු. බිලියන 1,564ක් එනම් සියයට 85ක් වක්‍ර බදු වලින් ලබා ගැනීමට සැලසුම් කර තිබෙනවා. මේ නිසා සියලු ආහාර පාන අත්‍යාවශ්‍ය භාණ්ඩ හා සේවා වියදම් වැඩි වෙනවා. පරිභෝජන ඉල්ලුම අඩු වෙනවා. දේශීය ව්‍යාපාර විශේෂයෙන් සුලු හා මධ්‍යම පරිමාණ ව්‍යාපාර පසුබෑමකට ලක් වෙනවා.

පරිභෝජනයට පමණක් නොව ඉතිරි කිරීම් වලටද බදු වැඩිකර තිබෙන අයවැයක්. සේවක අර්ථසාධක අරමුදල, සේවක භාරකාර අරමුදල, විශ්‍රාම අරමුදල් සඳහාද ආදායම් බද්ද සියයට 10 සිට සියයට 14 දක්වා වැඩි කර තිබෙනවා. ඒවායේ ලාභය සේවකයන්ට පවරනවා වෙනුවට සේවකයන්ගේ ජීවිත කාලය තුළකළ ඉතිරිකිරීම් ඉහළ බදු මගින් රජයට ගැනීම සාධාරණද?

භාණ්ඩාගාර සුරකුම්පත් වල පොලිය සඳහා ඇති බද්දද සියයට 10 සිට සියයට 14 දක්වා වැඩිකරතිබෙනවා. ඒ නිසා ඒවායේ ආයෝජනය කරන්නන්ගේ පොලිය අඩුවෙනවා. එපමණක් නොව සමෘද්ධිලාභියාගේ සිට සමාන්‍ය ජනතාවගේ ඉතිරි කිරීම් සඳහා රු.60,000ක පොලී ආදායම් සඳහා වූ වාර්ෂික බදු සහනය ඉවත් කර තිබෙනවා. සියයට 2.5ක්ව පැවති පොලී මත බද්ද සියයට 5 දක්වා වැඩි කර තිබෙනවා. එම නිසා අඩු ආදායම්ලාභීන්ගේ සිට දරුවන්, වැඩිහිටියන් අතුළු සියළු දෙනාගේම ඉතිරි කිරීම් වලින් ලැබෙන පොලියට සියයට 5ක බද්දකට යටත් වෙනවා.

සමෘද්ධිලාභීන්ට සහල් කිලෝ 5ක් දෙනු ලබන්නේද සමෘද්ධිදීමනාවෙන් මුදල් කපාගෙනයි. සමෘද්ධිලාභීන්ට දෙනු ලබන දීමනාවෙන් සහල් හෝ ධාන්‍ය හෝ වෙනත් පරිභෝජන භාණ්ඩයක් ලබා ගැනීම ඔවුන්ගේ මූලික අයිතියක්. එම අයිතියද මෙම අයවැයෙන් උදුරා ගෙන තිබෙනවා. හාල්මැස්සන් කිලෝවක් සඳහා රු.5ක්ද, සීනි කිලෝවක් සඳහා රු. 2ක්ද මිල අඩු කලබව අයවැයෙන් සඳහන් කලත් සමාන්‍ය මිනිසුන් මෙවැනි භාණ්ඩ එදිනෙදා මිලදි ගන්නේ ග්‍රෑම් 100 /200 ප්‍රමාණ වලින්. මේ මිල අඩු කිරීම් වලින් ඔවුන්ට නම් කිසිසේත් සහනයක් වෙන්නේ නැහැ.

පෞද්ගලික අංශයේ හා රාජ්‍ය අංශයේ සේවකයන්ගේ උපයන විට බදු සඳහා පැවති බදු නිදහස් දීමනාදඉවත් කිරීම මගින් ඔවුන්ටදබදු බර වැඩි කර තිබෙනවා. රජයේ නිළධාරීන් හා රාජ්‍ය ව්‍යාපාරවල නිළධාරීන්ටත් ඉහළ බදු ප්‍රමාණයක් ගෙවීමට සිදු වෙනවා.එහෙත් මෑත කාලවල අයවැයෙන් සම්ප්‍රදායිකව කළ රාජ්‍ය සේවකයින්ගේ වැටුප් වැඩි කිරීම මේ අයවැයෙන් යෝජනා කර නැහැ. වැටුපට එකතු කරනවා යැයි කී රු.10,000ක දීමනාවද දැන් අමතක වී තිබෙනවා. එයත් අධ්‍යාපනයට ජාතික අදායමෙන් සියයට 6ක් වෙන් කළා වගෙයි.

ලෝක වෙළඳපලේ තෙල් හා ගෑස් මිල සීඝ්‍ර ලෙස අඩු වී තිබුනත් භූමිතෙල් හා ගෑස් මිල අඩුකර ‍තිබෙන්නේ ඉතා සුළුවෙනුයි. රු.25කින් ගෑස් මිල අඩු කර, අයවැයට පිටින් ජලය සඳහා අවම ජල ගාස්තුව රු. 200කින් වැඩි කර තිබෙනවා. එය දැන් ඇමති අනුකාරක සභාවකට පරීක්ෂා කිරීම සඳහා තාවකාලිකව අත්හිටුවා තිබෙන බව කියනවා. ඇමති අනුකාරක සභාව මේ ගැන පරීක්ෂා කිරීමට තිබුනේ ගැසට් කරන්න පෙර නොවේද? ඛනිජ තෙල් සංස්ථාව හා විදුලිබල මණ්ඩලයේද ණය ගැනීම් වැඩි වී ඇති බව ද වාර්තා වෙනවා. දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුවේද පාඩු තිබෙන බව අයවැය ඇස්තමේන්තු වලින් පෙන්නුම් කර තිබෙනවා. ඒ නිසා ඉදිරියේදි දුම්රිය ගාස්තු, විදුලි ගාස්තු ද වැඩිවනු නොඅනුමානයි. මේ ගාස්තු වැඩි කළත් අයවැයට පිටින් බියර් සමාගම්වලට මිලියන ගණනින් තීරුබදු සහන දී තිබෙනවා.

2015 සිට ලෝක වෙළඳපලේ තෙල් මිල ගණන් බැරලයකට ඇ.ඩො.40ක පමණ මට්ටමක තිබෙනවා. 2014 දක්වා එම මිල ගණන් ඇ.ඩො.80-100 වැනි ඉහළ මට්ටමක තිබුණේ. 2015 මහ බැංකු වාර්තාවට අනුව තෙල් ආනයන වියදම ඇ.ඩො.මිලියන 4,597යි.එය 2015 ඇ.ඩො.මිලියන 2,700ට අඩුවී තිබෙනවා. එය වර්ෂයකට ඇ.ඩො.මිලියන 1,900ක ඉතිරියක්. රුපියල් කෝටි 27,500 ක්. 2016 දීද ඒ හා සමාන ඉතිරියක් තෙල් ආනයනයෙන් ඇති වී තිබෙනවා. ඒ අනුව වසර 2ක තුළ ඇ.ඩො.මිලියන 3,800ක පමණ ඉතිරියක් නැතහොත් රුපියල් කෝටි 55,100ක පමණ ඉතිරියක් ඇති වී තිබෙනවා. මේ ඉතිරියට මොකද කළේ?

විදේශ සංචිත ඇ.ඩො.මිලියන 6,500ට පහත වැටී තිබෙනවා. 2004 දී විදේශ සංචිත ප්‍රමාණය ඩො.මිලියන 2,200ක් වූ අතර එය 2014 වන විට ඩො.මිලියන 8,200ක් බවට අප පත් කළා. 2009 දක්වා යුධ වියදම්,2014 දක්වාම අධික තෙල් වියදම් හා යටිතල පහසුකම් හා ග්‍රාමීය සංවර්ධනය සඳහා වියදම්, රජයේ සේවාවන් සඳහා සේවකයන් බඳවා ගැනීම් හා වැටුප් වැඩි කිරීම් අප කළමනාකරණය කළා. පොහොර සහනාධාරය, පාසැල් නිලඇඳුම් වැනි සහන වසර 10ක් තුළ අඛණ්ඩව පවත්වා ගත්තා. රණවිරුවන් හා ඔවුන්ගේ මාපියන්ට සහන සැලසුවා.

යුද්ධය නිමා කිරීමත් සමග උතුරේ බිම් බෝම්බ ඉවත් කර A9 මාර්ගය, දුම්රිය මාර්ග ඇතුලු මූලික යටිතල පහසුකම් සම්පූර්ණ කළා. නැගෙනහිර පළාත සංචාරක කලාපයක් ලෙස සීඝ්‍ර දියුණුවකට පත් කළා. කොළඹ හා තදාසන්න ප්‍රදේශ පරිසර හිතකාමී ආසියාවේආකාර්ශණීය නාගරීක ප්‍රදේශයක් බවට පත් කළා.මේ අතර 2004 ජාතික ආදායමෙන් සියයට 7.5ක් ව පැවති අයවැය හිඟය 2014 වන විට සියයට 5.7 දක්වා අඩු කලා. උද්ධමනය සියයට 3කපමණ මට්ටමකට අඩු කළා. ණය පොලී අනුපාත සියයට 10ට අඩු මට්ටමකට ගෙන එනු ලැබුවා.

එසේ වුවත් වසරක් ඇතුලත යහපාලනය විසින් අයවැය හිඟය 5.7 සිට 7.4 දක්වා වැඩි කළා. මේ සියල්ල කළේ රටට දැරිය නොහැකි පොරොන්දු රාශියක් වගකීමෙන් තොරව “දින 100 වැඩසටහන” යටතේ ඉටු කිරීමට කටයුතු කළ නිසයි. එම පොරොන්දු ක්‍රියාත්මක කිරීම නිසා ඒවායින් ප්‍රතිලාභ ලැබූ රජයේ සේවකයන්ගෙන් ඔවුන්ගේ විශ්‍රාම වැටුප නැවතීමෙනුත්, සමස්ත ජනතාවගෙන් ඉහල වැට් බදු ලබා ගැ‍නීමටත්, සංවර්ධන වියදම් කපා හැරීමටත් දැන් සිදු වී තිබෙනවා.ණය පොලී අනුපාත සියයට 14 ඉක්මා තිබෙනවා. විදේශ සංචිත අඩුකර ගත්තා.එයට අමතරව භයානකම ක්‍රියාමාර්ගය වී ඇත්තේ වි‍දේශිකයන්ට රටේ යටිතල පහසුකම් සහ ඉඩම් විකිණීමයි.

2017 වර්ෂය සඳහා ඇස්තමේන්තු කර ඇති ආදායම 2016 වර්ෂයට වඩා රු. බිලියන 440ක වැඩිවීමක්. එය රු.බිලියන 200ක පමණ අධි තක්සේරුවක්. ජත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලේ ඉලක්කයන් සපුරා ගැනීමට අයවැය සකස් කර ඇතත් 2017 ආදායම් ඇස්තමේන්තුව ලඟා කර ගැනීම සදහා අතිරේක බදු පැනවීමේ අවධානම මතු වෙනවා. අයවැය හිඟය සඳහා ඇති ඉලක්කය වෙනුවෙන් ප්‍රාග්ධන වියදම් කපා හැරිම‍ හෝ තවදුරටත් ණය ගැනීමටද සිදු වෙනවා. විදේශ වාණිජ ණය පමණක් රු. බිලියන 220 ක් ලෙස ඇස්තමේන්තු කර තිබෙනවා. එය රු. බිලියන 230ක අනෙකුත් විදේශ ණය වලට අමතරවයි. මෙම ආදායම් අවිනිශ්චිතභාවය නිසා මෙන්ම දැනටමත් ක්‍රියාත්මක වැට් හා අනෙකුත් බදු වලින් පොලි අනුපාත හා උද්ධමනය ද වැඩි වෙනවා. විනිමය අනුපාතය අස්ථාවරත්වය ද දැකිය හැකියි. මේ නිසා ජීවන වියදම් මට්ටම තවදුරටත් දුෂ්කර වීම මේ අයවැයෙන් ඇතිවන තවත් ප්‍රතිථලයක්.

අවසාන වශයෙන් මේ අයවැය විසින් එ.ජා.ප සම්ප්‍රදායයතාර්ථයක් කර තිබෙනවා. එයට ශ්‍රි.ල.නි.පයෙන් කොටසකුත් සම්මාදම් වෙලා. මේ පාප කර්මයට සැබෑ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්ෂිකයන්ට සිය හෘද සාක්ෂියට අනුව දායකවිය නොහැකියි. රාජ්‍ය ආයතන පෞද්ගලීකරණය, සුභසාධන වියදම් කපා හැරීම, රාජ්‍යසේවය දුර්වල කිරීම, දේශීය ව්‍යාපාරිකයන් අධෛර්ය කිරීම, දේශීය පාරිභෝගිකයන්ට බදු බර පැටවීම, විදේශිකයන්ට වැට් බදු ආපසු ගෙවීම මෙන්ම ඉඩම් හා නිවාස ලබාදීමට කටයුතු කර තිබෙනවා. විදේශ කොලනියක් බවට අපේ රට පත් කිරිම මෙහි භයානකම පියවර බව පැහැදිලි වෙනවා.

හම්බන්තොට වරාය විකුණා ඔවුන්ට අක්කර 15,000ක භූමිය ලබාදීම විදේශකරණය කිරීමේ භායානක පියවරක්. ත්‍රිකුණාමල වරාය ආශ්‍රිත ප්‍රදේශද මේ අයුරින්ම විදේශකරණය කිරීමේ පියවරක්. අධිරාජ්‍යවාදීන් උඩරට වතු අයිති කර ගනිමින් එම ප්‍රදේශ වල ජනතාවට ඉඩම් අහිමි කළ අයුරින්ම හම්බන්තොට ත්‍රිකුණාමල ප්‍රදේශවල ජනතාවටද ඒ ඉරණම මේ අයවැයෙන් අත්පත් කර දී තිබෙනවා. එම ප්‍රතිපත්ති ජනතාවට සාධාරණය කරන්නේ රූපවාහිනිය මගින් තම ප්‍රචාරණ කටයුතු මෙහෙයවන සමාගමට මුදල් ගෙවා නැති ණය බරක් හා දූෂණ ගැන මවාපෑම මගිනුයි. මෙයට ඉඩ දිය නොහැකියි. ණය ගෙවීමට බැරිනම් ඒ සඳහා කල් ගැනීමට මිත්‍ර රටවල් සමඟ සාකච්ඡා කිරීමට අපේ විදේශ ප්‍රතිපත්තිය යොදා ගැනීම රටක්, ජාතියක් විකිණීමට වඩා උතුම් බව තේරුම් ගත යුතුයි.

මෙම අයවැය ගැන ගැමියන් කියන්නේ “ලෝකෙට පරකාසේ ගෙදරට මරගාතේ” අයවැයක් කියලයි. තවත් සමහර අය කියන්නේ “නිර්මාංශ ආහාර ඉල්ලන පුද්ගලයන් KFC එකට ගෙන ගොස් ඕනෑ තරම් කන්න” යැයි කියපු අයවැයක් බවයි. මෙහි අවසාන ප්‍රතිපලය “යහපාලනය යම පාලනයක්” වීමයි. අපේ රටට නොගැලපෙන එංගලන්තය ඇමරිකාව වැනි රටවල් පවා යළි සලකා බැලීමට තීරණය කර ඇති ලිබරල්වාදී ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය හා ප්‍රගතිශිලි දේශපාලන පක්ෂ වල යුගයේ වගකීමක්.

එම නිසා රාජ්‍ය අයෝජනය වැඩි කිරීම, ජනතාවගේ ඉතිරිකිරීම් දිරි ගැන්වීම, රජය හා පෞද්ගලික අංශයේ මනා මැදිහත්වීම, කෘෂිකාර්මික හා ග්‍රාමිය ආර්ථිකය ශක්තිමත් කිරීම,රාජ්‍ය ව්‍යාපාර කළමණාකරණය ස්වාධීනකර කාර්යක්ෂම කිරීම, දේශීය ව්‍යාපාරිකයන් දිරි ගන්වා අපනයන වැඩිකිරීම, ආනයනය අඩු කරන නිෂ්පාදන වැඩි කිරීම ඇතුලත් ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිඅපේ විකල්ප විය යුතුයි. මේ පිළිබඳ මේ පාර්ලිමේන්තුවේ ගරු මන්ත්‍රිවරුන් මෙන්ම විශේෂයෙන් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සියලු මන්ත්‍රීවරුන් සිය හෘද සාක්ෂියට අනුව කටයුතු කිරීමෙන් සිය පක්ෂයේ සැබෑ ස්ථාවරය තහවුරු කරනු ඇතැයි මා විශ්වාස කරනවා.

ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
මහින්ද රාජපක්ෂ (පා.ම.)
ශ්රී ලංකාවේ පස්වන විධායක ජනාධිපති

29
ඔක්.
16

සිරිපාදේ හැමිනෙන මහ නායක බූරුවා…

මහ නායක බූරුවා.

14910434_103192086824040_1957839943787290494_n14590414_412056669182425_2502468775483595729_n14720404_2144315459127365_4856157961429840673_n

untitled-1

hora

hora

feetured-sirasa-kili




අනවශ්‍ය දේවල්

  • 158,004 ක් බැළුවා

මරුවා වැහෙන දින

ඔක්තෝබර් 2017
බ්‍ර සි සෙ
« සැප්.    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

මිනී කාමරය

අළුත් මිනී

මරුවා සොයනා ලෝකය

මරු ඒවා