නග්න ජාතිවාදය ප්‍රසිද්ධියේ පෙන්වන මුස්ලිම් ඇඳුම

muslim-women-in-burqas-3_thumb-800x416 niqab

සිංහල මිනිසුන් ජාතිවාසීන් නොවේ. වසර 2500 ගනනාවක ඉකිහාසයේ එය සඳහන්ය. දෙමල මිනිසුන්ට රටක් නැති නිසා නිවට බියසුලු සිංහලයින්ගේ රට දෙකඩ කර රටක් තනා ගැනීමට කෝටි 10 ක් පමන ලෝක වාසී දෙමලු එක් වී සිටිති.

තිරිසන් මුස්ලිමුන් ආසියාව අප්‍රිකාව ළතින් ඇමරිකාව මුස්ලිම් කරමින් සිටිති. තෙල් විකුනන මුදල් මේ සඳහා වියදම් කරති. බලවත් රටවල් විසිනු දුප්පත් නොසලකා හැර සිටි දශක 5 ක් තුල තිරිසන් මුස්ලිමුන් මේ රටවල් අත්පත් කරගෙන ඇත.

කෙසේ වුවත් ඇඳුම් පැලදුම් වලදී බොහොමයක් රටවල් ජාතිවාදය වපුරන්නේ නැත. ලංකාවේ මුස්ලිම් තිරිසන්නු පමනක් මේ ජාකිවාදය වපුරමින් සිටිති. ජාතිවාදී ඇඳුම් ලෝකයේ තහම් කර ඇත්තේ එනිසාය. මුස්ලිමුන්ට විතරක් ජාතිවාදය ප්‍රසිද්ධියේ පෙන්වීමට ඉඩ දී ඇත්තේ  මේ ගොං නිවට බියසුලු සිංහලයින් ගේ නූගත් කම නිසාම පමනි.

මුස්ලිම් ජාතිවාදය ප්‍රසිද්ධියේ පෙන්වීම සංහිඳියා හුරතලයක් ද ? නග්න ජාතිවාදයේ පැජන්ට් එකක්ද ?


මංගලගේ FCID ගල


Mangala’s FCID Shenanigans At Los Angeles Consulate

By Hassina Leelarathna
Two police officers of the Financial Crimes Investigation Division (FCID) flew all the way from Sri Lanka in the last week of January 2017 to interrogate an employee at the Consul General’s office in Los Angeles.
What “financial crime” were the two top cops – Deputy Inspector General of Police Ravi Waidylankara and Chief Inspector Anura Senarathna — investigating that justified travel expenses running into thousands of dollars or the grilling of a highly-respected ministry employee over a two-day period ?
The investigation was at the behest of Foreign Minister Mangala Samaraweera. According to the state-controlled Daily News, “The minister told Parliament that a son of former Defence Secretary had allegedly wasted public funds by staying in Sri Lankan mission overseas. He stressed that these incidents need to be fully investigated by Parliament. Samaraweera said that financial irregularities has [sic] allegedly taken place when a house had been purchased for a Sri Lanka Consul General in Los Angeles in 2013, at a time when a Consul General has not been appointed.” (“Speaker appoints PSC to look into External Affairs Ministry,” CDN 12/21/16)
The Sunday Times in a column reported that:
“The Financial Crimes Investigation Division (FCID) has started a probe on how a Sri Lanka Consul General’s office in Los Angeles received Government funds running into millions of rupees when it was not staffed for more than two years.” (“Millions wasted on Lanka’s ghost consulate in LA,” ST 12/11/16)
The ST columnist went on to give the probe international proportions adding that “FCID detectives said they may obtain the help of US investigative agencies to question those linked to transactions in Los Angeles.”
It is noteworthy that the minister would have to call in the FCID (or that the FCID would go to American “investigative agencies” — FBI or CIA?) to start a “probe” when three government auditors had already visited Los Angeles (another junket costing Sri Lanka thousands of dollars) and investigated the same “financial crime.”
What the auditors found was that:
On January 15, 2013 CG Dr. Hector Weerasinghe entered into a 2-year lease to be effective March 1 of that year for a house in Glendale. Dr. Weerasinghe occupied the house until the end of his term on July 31, 2013.
The names of two drivers employed by the consulate were added to the lease after the departure of Dr. Weerasinghe and his driver.
Mr. Malraj de Silva (US citizen residing in LA) was appointed CG effective October 1, 2013 to the position of consul general but did not assume duties. The appointment was officially terminated in January of 2015. (Note: de Silva told this writer that his request for a leave of absence from his job at Los Angeles County dragged on for several months and was eventually denied.)
While de Silva did not officially assume duties, the two drivers employed by the consulate continued to live in the house – standard practice throughout the history of the LA consulate the auditors noted.
The auditors made it clear that the house was leased by Dr. Weerasinghe. Their report makes no mention of a house being purchased by the CG or that the government gave funds to the CG’s office when it was not staffed. The CG’s office itself, located on Wilshire Blvd., Los Angeles, was staffed and functioning.
By the very fact that a lease had been signed by its representative, GOSL was on the hook for the entire two years, regardless of whether it was occupied or not.In this case, two employees continued to live there since, as the auditors noted, the terms of their employment gave them that right.
The first opportunity to legally stop paying the monthly rent came at the expiration of the lease in February 2015. By then, Mr. Samaraweera was heading the foreign ministry. But instead of letting the lease expire on the empty house, his ministry actually extended it, for another 4 months.
Not just the auditors but Minister Samaraweera himself conducted an investigation at the consulate. The minister reportedly questioned the same employee during his trip to Los Angeles in September last year, the stated purpose of which was to announce plans for the 70th Independence Day (2018) celebrations. With the minister, who traveled from New York after attending the UN General Sessions, were ministry staffers and several others.
Apparently, the minister had not been able to get the incriminating evidence he was after. Hence, the rolling in of the FCID big guns who are more adept at intimidating, threatening, and bullying a witness.
The visiting FCID officers’ interrogation was mainly aimed at extracting a statement to the effect that Gothabaya Rajapaksa’s son was occupying the CG’s residence and that he had utilized the consulate vehicle for his personal purposes.
The “financial crime” here, one surmises, is the unauthorized use of government property. We get that.
But this investigation also raises some fundamental questions about government spending and entitlements. Are the lines between the legitimate and unauthorized use of state assets clearly demarcated? When is an adult with a parent working for the government entitled to scrounge off state assets with impunity? Are the offsprings of political appointees more privileged than those of government officials when it comes to freebies paid for by the state?
While the minister is cavalierly spending foreign exchange sending high-ranking cops to chase one alleged pilferer of state-owned assets, there’s quite a bit of the same kind of activity going on unchecked in his ministry. In fact, those outposts called “consulate general” offices, invariably staffed by political appointees who have no defined functions, no accountability, and are never called upon to show tangible results for the foreign exchange they suck up, are breeding grounds, the perfect loci, for the type of abuse the minister is at pains to (selectively) criminalize.
Taking the Los Angeles consulate itself as an example, if he did stay at the CG’s house, Rajapaksa’s son would not be the first nor last such unauthorized occupant. Consul General Dr. Weerasinghe had included his son on the lease in addition to his wife, driver, and housekeeper.
Currently, Sri Lanka is footing the bill for the housing of two adult children of the consul general. Mrs. Swarna Gunaratne (political appointee installed by Mr. Samaraweera) has named her adult son and daughter as occupants on the lease signed in April 2016 for the luxury mansion at $9,000 a month in Pasadena. GOSL is also on the hook for utility bills incurred as a result of these adults living in the CG’s home, including government cell phones.
In addition to these members of the CG’s family, a male friend of Mr. Samaraweera, someone from his electorate whom he hired for a job at the consulate after coming to power, is also reported to be staying at the Pasadena mansion. While he is a consulate employee, this person is not entitled to government housing.
As for the use of government vehicles, has the foreign minister ever wondered how many times a day the consulate vehicles are commandeered for personal purposes such as transporting the CG’s daughter to college, trips to the hairdresser, shopping, or picking up of family members from the airport?
And since he wants to make sure the use of government-owned vehicles is on the straight and narrow, strictly for state business, how would the minister categorize trips taken by the consul general for a dinner or lunch to the home of a compatriot? Is it personal or state-business when the consul general and her family members get chauffeured by a driver who is on the government payroll, in a vehicle paid for by the state, to parties at the home of wealthy Sri Lankans? Bear in mind that some of these late evening parties also result in overtime for the driver, again, charged to the Sri Lankan government.
Back to the two police officers’ interrogation at the Los Angeles consulate: it is not known if they succeeded in their mission of coercing a statement that would incriminate Rajapaksa’s son. What is clear is that the FCID, considered by many to be an extra-judicial body created by the current government to destroy its political foes, has added more grist to that mill by being co-opted into an expensive investigation that is seriously marred by its political overtones and shaky merits.
Seems Minister Samaraweera is once again letting intense political hatred override good judgment. Almost two years after firing his highly-publicized “$19 billion stolen funds” salvo at President Rajapaksa, he has still not provided proof to back up that explosive charge. In the case of another political target, Udayanga Weeratunge, he resorted to outright fabrications, including one about the former envoy to Russia being investigated by authorities in Moscow for selling arms illegally to the Ukranian rebels. Weeratunge was also falsely accused of murdering a Sri Lankan employed at the Moscow embassy, despite the fact that, using camera footage from a CCTV camera, Russian authorities had already arrested a suspect for that crime. The suspect was later found guilty. But that did not deter Sri Lankan authorities from the ghoulish task of exhuming the body, which was not reburied for nearly a year.
Is Mr. Samaraweera’s credibility (what’s left of it) about to take a further beating as he plunges into the muddy, tangled waters that separate freebies enjoyed by the political elite from financial crimes requring a (top-brass) police chase around the world?


රාජිතගේ පවුලේ ඇති මානසික ගැටලු ජාතික ගැටලු බවට පත් කිරීම

hqdefault images
Champa says:

දේශප්‍රේමය මිනින මිම්ම මොකක්ද, ඇමතිතුමා?

දේශප්‍රේමය මනින්නේ බටලන්ද වගේ වධකාරාගාර හදන්න ඇති හැකියාවෙන්ද?

ප්‍රා වගේ සංවිධාන හදලා මිනී මරන්න පුළුවන් හැකියාවෙන්ද?

බැඳුම්කර වලින්ද?

නැව් වලින්ද? ගල් අඟුරු වලින්ද?

කොකේන් වලින්ද?

තඹ වලින්ද?

කරුංක වලින්ද?

වී වලින්ද? ප්‍

රාඩෝ වලින්ද?

රජයේ අමාත්‍යංශ ගොඩනැගිලි තියෙද්දී පෞද්ගලික ගොඩනැගිලි වලට ගෙවන කුලියෙන්ද?

වැසි වනාන්තර එලි කරන තරමටද? විකුණන වටිනා සම්පත් ප්‍රමාණයෙන්ද?

රජය සතු ඉඩම් වලින්ද? ගහන්න පුළුවන් කොමිස් වල වටිනාකමෙන්ද?

දත් ගලවන තරමටද? ඇමතිවරු රජයේ නිලධාරීන්ට බුරන සද්දෙන්ද?

තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනවා ලොතරැයි වලින්ද?

අනේ ඉතින් මේ විදියට යහපාලන මිම්මෙන් මැන්නොත් නම්, ගෝඨාභයට එක ලකුණක් වත් වැටෙන්නේ නැහැ. විමල්ට ලකුණු වැටෙන්නෙත් නැහැ.

රාජිත වගේ මුන් තමයි දේශප්‍රේමියෝ.

විමල්ව බොරු චෝදනා දමලා හිරේ දැම්ම වගේ ගෝඨාභයව කොටු කරන්නත් නින්දිත මෙහෙයුමක් යනවා. නින්දා අපහාස කරනවා. බොරු චෝදනා කරනවා. හිරේ දානවා කියනවා. නියම දේශප්‍රේමියෝ ඒවායින් සැලන්නේ නැහැ. මර්දනය තමන්ගේ පන්නරය කර ගන්නවා. කරදර හිරිහැර තමන්ට ආශීර්වාදයක් කර ගන්නවා. සිර කුටිය නියම දේශප්‍රේමීන්ගේ ප්‍රතිරූපය ඉහල නංවනවා. (නියම කියන වචනේ පාවිච්චි කලේ බොරු කාරයොත් හිටපු නිසා). ලෝකේ නමක් තියපු විප්ලවවාදියෝ හැම දෙනාම සිරගත වෙලා හිටියා. ඉතිහාසය තවමත් ඒ විප්ලවවාදියෝ ගැන ඒ දේශප්‍රේමීන් ගැන කතා කරනවා.

ගෝඨාභය කියන්නේ කවුද කියන එකට අටුවා ටීකා අවශ්‍ය නැහැ. උසාවි ගිහින් දේශප්‍රේමය ඔප්පු කරන්න ගෝඨාභය කවදාවත් රට ජාතිය පාවා දීලා නැහැ. කොටින් එක්ක සටන් කරන්න තීක්ෂණ, දක්ෂ යුධ ක්‍රමෝපායයන් සහිත සැලසුම සකස් කලේ ගෝඨාභය. ඒ වගේ මොලයක් තමයි අපේ රටේ ඊළඟ ජනාධිපති වෙන්නේ ඕනේ.

ඩොලර් කුට්ටියක් අරගෙන මහින්දව ඉස්සෙල්ලම පාවා දුන්නේ රාජිත. ගිය ආණ්ඩුවේ බොහෝ දූෂණ වංචා කරපු කොමිස් ගහපු ඇමතිවරු තමයි මේ ආණ්ඩුවේ ඉඳගෙන පහුගිය ආණ්ඩුවේ හොරකම් ගැන කතා කරන්නේ. අබ කෑවම නහය දනවලු.

FCID කියලා දේශපාලන පලි ගැනීම් වලටම විශේෂයෙන් හදපු දඩයම් ගුහාව නොතිබෙන්න, කිසිම විරුද්ධ පැත්තේ දේශපාලකයෙක් හිරේ යන්නේ නැහැ. ස්වාධීන අධිකරණයකින් බොරු චෝදනා හදලා එහෙම කරන්න බැරි නිසා වෙනම ඒකකයක් පිහිටෙව්වා. මෙහෙම කරන්නේ මිනිස්සුන්ව නොමග යවන්න. ආණ්ඩුව හොරු අල්ලනවා කියන්න. ඉතිහාසයේ දූෂිතම අගමැති, FCID එක ලව්වා හොරු අල්ලනවා කියනව තරම් විහිළුවක් තවත් නැහැ.

Quote: “..අද මාධ්‍ය නිදහස ලබාදී තිඛෙනවා. කතෘවරුන්ට කවුරුවත් ප්‍රහාර එල්ල කරන්නේ නැහැ. ජනාධිපතිවරයා, අග්‍රාමාත්‍යවරයා සහ අමාත්‍යවරුන්ට පරිභව කිරීමට අවස්ථාව උදාවී තිඛෙනවා…” Unquote:

දේශපාලකයන්ට පරිභව කිරීම මේ රටට අඳුන්වා දුන්නේ කවුද? හංසයා ඉස්සර කරගත්ත වෘක රැල නෙමෙයිද?

පහුගිය ජනාධිපතිවරණ කාලේ මගේ දේශපාලනය ගැන උනන්දුවක් තිබුනේ නැහැ. මම දේශපාලනය කතා කරන්න පටන් ගත්තේ විමල් ජන පවුරක් ගොඩ නගපු 2015 පෙබරවාරි ඉඳන්. ඊට පස්සේ තමයි කලින් හංසයා කියපුවා දැන ගත්තේ. පහුගිය ආණ්ඩුවේ නායකයන්ට පරිභව කරන්න, බොරු චෝදනා කරන්න ඕනේ තරම් නිදහස තිබුනා. නැත්නම් අද යහපාලනය බලයට එන්නේ නැහැ. මිනිස්සුන් විතරක් නෙමෙයි මම හිතන්නේ වර්තමාන ජනාධිපතිතුමාත් හොල්මන් වෙන්න ඇති ෆයිල් ගොඩ දැකලා. අද පේනවා ඇති වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද කියලා. බූමරංගයක් ගැහැව්වම ආපහු එනවා. එදා විසි කරපු බූමරංගය අද ආපහු එනවා. එදා කරපු පරිභව අද ආපිට යනවා. සවභාව ධර්මය වෙනස් කරන්න කාටවත් බැහැ.

දේශපාලකයන් තමන්ගේ කඹ ඇදිල්ලට යොදා ගෙන තියෙන්නේ ජනතාව. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ tailwind එක ජනතාව. අවුරුදු දෙකක් තිස්සේ tailwind එක දුක් විඳිනවා. ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට වගේ වගක් නැහැ. දේශපාලකයෝ කඹ අදිනවා. ඊට පිටිපස්සේ ඉඳන් ජනතාවත් කඹය අදිනවා. මේ කඹ ඇදිල්ලෙදී ආණ්ඩුවේ සහ විපක්ෂයේ හේතුව වෙනස් වුනත් අරමුණ එකයි. විරුද්ධ පක්ෂේ මන්ත්‍රීවරු කඹය අදින්නේ කාලය කන්න. ආණ්ඩුව පැත්තෙන් කඹය අදින්නෙත් කාලය කන්න. දෙගොල්ලොම කරන්නේ කඹය ඇද ඇද රටේ ප්‍රශ්න නොවිසඳී තියා ගන්න එක.

මම නම් කඹය ඇතාරියා. ගිය අවුරුද්දේ ඔක්තෝබර් 7 රත්නපුරේ JO රැස්වීමට ආපු මිනිස්සුන්ගේ පින්තූර, විමල්ගේ facebook එකෙ දාලා තිබුන ඒවා enlarge කරලා බලලා මට හුඟක් දුක හිතුනා. මිනිස්සුන්ගේ දුක, වේදනාව, කඳුල, බඩගින්න, පිපාසය දේශපාලන ගමනකට යොදා ගන්න එකට සහයෝගය දෙන එක වැරදි බව මට තේරුනා. ඒ එක්කම හිටපු ආරක්ෂක ලේකම්තුමාගේ කතාවත් ඊට පස්සේ දවසේ ජනාධිපතිතුමාගේ ඔක්තෝබර් 12 කෙලින් කතාවත් අහලා මට හිතුනා මිනිස්සු වෙනුවෙන් වෙනස් සටනක් කරන්න. මං කරපු දෙයක් නෙමෙයි, නමුත් අද රටේ පාලනයේ වෙනසක් වෙන්න පටන් අරන් තියෙනවා. විමල් එක්ක අපි කෑගහපු සටන් පාඨ බොහොමයක් හරි පැත්තට වෙනස් වෙලා තියෙනවා. විසඳිලාම කියලා කියන්න බැරි වුනත් හොඳ පැත්තට වෙනසක් වෙලා තියෙනවා.

මට ඉන්න ජනාධිපතිතුමාගෙන්වත් හිටපු ජනාධිපතිතුමාගේන්වත් ඇති වැඩක් නැහැ. මම දේශපාලකයන්ට කැමතිත් නැහැ. මට අවශ්‍ය ජනතාවගේ ප්‍රශ්න විසඳෙනවා දකින්න. හැමෝම දේශපාලකයන් ගැන කතා කරනවා. ප්‍රශ්ණ ගැන කතාකරනවා. ජනතාවගේ ප්‍රශ්න විසඳන්න බලපෑමක් නැහැ.

හරියට අර “ඇරඹුමේ” කළා වගේ. විමල් ගැන කතා කරනවා. විමල්ව නිදහස් කරන්න කියන්නේ නැහැ. විමල්ට හිරේ දුක් විඳින්න ඉඩ ඇරලා විමල්ව market කරනවා. විමල්ට අනිත් දේශපාලකයන්ට වගේ cheap popularity අවශ්‍යයි කියලා මම හිතන්නේ නැහැ. විමල්ට මිනිස්සු ආදරය කරන්නේ විමල්ගේ නොවෙනස් ප්‍රතිපත්ති නිසා. රට ගැන විමල්ගේ තියෙන අසමාන ආදරය නිසා. විමල් විප්ලවවාදියෙක් මිසක් සාමාන්‍ය දේශපාලකයෙක් නොවෙන නිසා.

Quote: “..2020 මැතිවරණයට අපි සුදානම්. විපක්ෂය අපි බියගන්වන්නේ නැහැ. බලෙන් ඡන්දය ගන්නෙත් නැහැ. ජනතාවගේ ‘ආදරය’ සමග රජය බිහිවිය යුතුයි…” Unquote:

මේ තමයි ලොකුම joke එක. ජනතාව පැත්තේ ඉඳන් කියන්න තියෙන්නේ 2020 ට අපිත් ලෑස්තියි කියන එක. වතුර කියන දේ නිශ්චල කරන්න පුළුවන් වගේම කළඹන්නත් පුළුවන් දෙයක්. මහ කුණාටු, සුනාමි එන්න කලින් වතුර නිශ්චල වෙනවා. ගුප්ත බවක් පේනවා. තේරුම් ගන්න අමාරු වෙනවා. ජනතාවත් එහෙමයි. 2020ට සිරිසේන ජනාධිපතිතුමා ඉල්ලයි කියලා මම හිතන්නේ නැහැ. 2020දී UNP ආණ්ඩුවයි JVP එකයි නැත්තටම නැති වෙලා යනවා. ජනතා පැතුම ඉෂ්ඨ වෙනවා. නියම “පෙරළිය ඇරඹෙන්නේ” 2020 දී. දැනට නම් පෙරළිය ඇඹරෙනවා විතරයි. අරඹන්න ඉස්සෙල්ල ඇඹරෙන එක නවත්තගෙන ඉන්න එපෑය. ඒගොල්ලන්ගේ ඇරඹුම ජනතාවට පෙන්නේ ඇඹරුමක් වගේ බව දන්නේ නැහැ. පව්.

විමල්ගේ ඉල්ලීමට 2015 පෙබරවාරි නුගේගොඩට ස්වේච්චාවෙන් ආපු සෙනඟ අතර වැඩිපුර හිටියේ මධ්‍යම පන්තිය. විමල්ගේ හැම රස්වීමකම හිටියේ (1,2,3,4) හොඳට ඇඳ පැළඳ ගත්ත මිනිස්සු. මධ්‍යම පන්තිය. පස්සේ ඒ තත්වය වෙනස් වුනේ SLFP මන්ත්‍රීවරු සංවිධානය කටයුතු බාර අරන් සෙනඟ “ගේන්න” පටන් ගත්ත නිසා. “පාද යාත්‍රාව” වෙනුවෙන් පාරට ආපු වැඩි දෙනා, ලිප්ටන් වටරවුමට ආව වැඩි දෙනා මධ්‍යම පන්තිය. ලෝකේ ආණ්ඩු පෙරළුවා නම් පෙරලුවේ මධ්‍යම පන්තිය. වෙනසක් කළා නම් කලේ මධ්‍යම පන්තිය. පීඩිත පන්තිය නෙමෙයි. දේශපාලකයෝ පීඩිත පන්තිය යොදා ගන්නේ තමන්ගේ පැවැත්ම රඳවා ගන්න. 2015 වෙනසක් කලෙත්, (නොමඟ ගිය) මධ්‍යම පන්තිය. 2020 වෙනසක් කරන්නෙත් මධ්‍යම පන්තිය ඉස්සරහට ඇවිල්ල. (Over to you, Wimal). 2020 ආණ්ඩු බලය යන්නේ මධ්‍යම පන්තිය කැමති කෙනෙකුට. නියම පෙරළිය ඇරඹෙන්නේ එදාට. දැන් නිකම් ඇඹරෙනවා විතරයි.

අහිංසක මිනිස්සුන්ගේ නැති බැරිකම, දුක, වේදනාව, කුසගින්න market කරන එකට මම විරුද්ධයි. අපි කරන්න ඕනේ ඒ මිනිස්සුන්ගේ ප්‍රශ්න විසඳන්න ආණ්ඩුවට බලපෑමක් කරන එක. විරුද්ධ පක්ෂ මන්ත්‍රීවරු කරන්න ඕනේ ඒ මිනිස්සු අතරට ගිහින් දුප්පත් මිනිස්සුන්ට කතා කරලා ඒ ප්‍රශ්න අරන් ඇවිල්ල පාර්ලිමේන්තුවේ කතා කරලා, ප්‍රශ්නේ විසඳෙන තුරු කතා කරලා, ඒ අසරණ මිනිස්සුන්ට සහනයක් ලබා ගන්න උදව් කරන එක. ජනතාව දේශපාලකයන්ගෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඒක. අවුරුදු දෙකක් ඇඹරි ඇඹරී ඉඳල, දැන් ආපහු අළුතින් ඇඹරෙන්න පටන් ගන්නවලු. 😀 😀 😀

ජනාධිපතිතුමා දැන් රටේ පාලනය ටික ටික තමන් අතට අරන් නිසා, මම හිතනවා මිනිස්සුන්ගේ සැබෑ ප්‍රශ්න වලට විසඳුමක් දෙයි කියලා. තවම රනිල්ගේ වැරදි නිවැරදි කරගෙන යනවා.

මම මේක ටික දවසකට කලිනුත් කිව්වා. මම හිතනවා ජනාධිපතිතුමාට රටේ ප්‍රශ්න විසඳන්න අවස්ථාවක්, නිදහසක් සහ අවකාශයක් ලබා දිය යුතුයි කියලා.

ලෝක බැංකුව, IMF වගේ ආයතන තියෙන්නේ අපි වගේ රටවල් වලට උදව් කරන්න. මහ බැංකු සංචිතය සමබර කරගෙන මිසක් ආර්ථික අර්බුදයෙන් ගොඩ එන්න බැහැ.

ආර්ථිකය කඩා වට්ටපු මහා බැංකු බැඳුම්කර වලින්ම තමයි ආර්ථිකය නැවත ගොඩ නඟා ගන්න පුළුවන් වෙන්නෙත්. මං කියන්නේ ළිඳට වැටුණු ලංකාවේ ආර්ථිකය ළිං කටින්ම ගොඩ ගන්න කියල.


උරුමයක් නැති ජාතියක්

උරුමය නැතිකරගන්නා ජාතිය

ඉතිහාසය පුරා එකල විවිධ නම් වලින් හැඳින්වූ ලංකාවට ලෝකය පුරා පිලිගැනීමක් ලැබුනේ මහාතිත්ත, ගෝකන්න, ජම්බුකොලපටුන , ගොඩවාය වැනි වරායවල් නිසාය. ඉතිහාසයේ ප්‍රකට නාවිකයින් බොහෝමයක් ලංකාවට ගොඩබැස්සේ බටහිටර හා නැගෙනහිර යා කරන මුහුදු මාර්ගයේ ලංකාව පිහිටි නිසාත් ඉන්දියා මහද්වීපයට සමීපව පිහිටා ඇති නිසාත්ය.ලෝකයේ පැරණිතම පොතක් වන බයිබලයේ තැන් කිහිපයකම සඳහන් වන සොලමන් රජු මැනික්, ඇත්දල, වඳුරන් හා මොනරුන් ආනයන කල ටාෂිශ් නැමති වරාය ලංකාවේ දකුණුදිග වරායකැයි සමහර ඉතිහාසඥයෝ තර්ක කරති.ක්‍රිස්ටෝපර් කොලොම්බස්ටත් පෙර ලෝකය වටා ගියායැයි විශ්වාස කෙරෙන ෂෙන්ග් හේ නැමති සුප්‍රකට චීන නාවිකයා සිය දීර්ඝ මුහුදු චාරිකා 7න් 6 කදීම ලංකාවට ගොඩ බැස ඇත. 11-12 වන සියවස්වල චීන වරායන්ට පැමිනි සමහරක් විශාලතම වෙළඳ නැව් පැමිනියේ ලංකාවෙන් බව පැරණි චීන පොත්පත්වල සඳහන්වේ. රෝම අධිරාජ්‍යට ලංකාවෙන් දූතයින් පැමිනි බව ප්ලියිනි නැමති රෝම ඉතිහාසඥ්යා ලියා ඇත. මෙවැනි ප්‍රෞඨ නාවුක ඉතිහාසයකට අපට හිමිකම් කිව හැක්කේ අපේ භුගෝලිය පිහිටීම හා වරාය සම්පත් නිසාය. එමෙන්ම ලංකාවේ වර්ග කිලෝමීටර 65,000ක් භූමි ප්‍රමානය මෙන් 25 ගුනයක මුහුදු කලාපයක් එක්සත් ජාතීන්ගේ නවතම මුහුදු සීමා නීර්ණ නීතිය යටතේ අපට මෑතදී අයිතිවූ නිසා අනාගතයේ රට සංවර්ධන ක්‍රියාවලියේ සාගර ආශ්‍රිත ආර්ථික විසඳුම් ඉතා වැදගත් වනු ඇත. චීනයට හම්බතොටත් ඉන්දියාවට ත්‍රීකුණාමලය හා කන්කසන්තුර වරායනුත් දීර්ඝ කාලීන ගිවිසුම් යටතේ බදු දීම අනාගත පරපුර පවාදීමක් ලෙස මා දකින්නේ ඒ නිසාය. මේ වරායවල් අද ලබන හෝ නොලබන ආදායම ගැන කතාකරනවා වෙනුවට බුද්ධිමත් ජාතියක් සාකච්චා කල යුත්තේ හොඳ කලමණාකරනයක් යටතේ අනාගතයේ ලබා ගත හැකි ආදායම ගැනය. මේවා ගැන කතා කරණ විට එය දේශපාලනය කතාකිරීමක් ලෙස සිතා නොසතුටට පත්වන ශ්‍රී ලාංකිකයන් හුදකලා චරිත නොවේ. අප තාමත් මෙතන සිටින්නේ එවැන්නන් බොහෝ දෙනෙකු ඉතිහාසය පුරා මේ රටේ ජීවත් වූ බැවිනි.

උපුටා ගැනීම – ආචාර්ය නාලක ගොඩහේවාගේ මුහුණු පොතින්


මගේ ණය බර 464,210 එය 2014 සාපෙක්ෂව 32% ක වැඩි වීමකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍ය ණය ගැන කියන කතා සහ නොකියන කතා

ආචාර්ය නාලක ගොඩහේවාගේ මුහුනු පොතෙන් උපුටාගත් සටහනක්.
මට බලපාන මගේ ප්‍රශ්ණය මා අසන්නේ නැත්නම් කවුරු අසන්නද ?

මම වෘතියෙන් ඉංජිනේරුවෙකු වන නිසා මම ඉලක්කම් පරිශීලනය ප්‍රිය කරමි. මම වෘතියෙන් වරලත් ගණකාධිවරයෙකුද වන නිසා මට ඉලක්කම් අතර බොහෝවිට කතන්දරයක් පෙනේ. මම වරලත් අලවිකරුවෙකු වශයෙන්ද වෘතීය සුදුසුකම් ලබා ඇති නිසා ඉලක්කම් හරඹයෙන් කරන ප්‍රචාරණ කටයුතු තුල සත්‍යය හා අසත්‍යය වෙන් කර දකින්නට යම් හැකියාවක්ද මට ඇත.

රටේ ණය බර පිලිබඳව කරුණු පහදමින් මුදල් අමාත්‍යාංශය විසින් ජනවාරි 26දා නිකුත් කර ඇති ප්‍රවෘතී නිවේදනය දුටුවිට මගේ මනස ක්‍රියාත්මක වූයේ පහත ආකාරයටය.

මෙම නිවේදනයේ මූලික අරමුණ මහින්ද රාජපක්ෂ සමයේ ගත් ණය නිසා රට ණය උගුලක පැටලී ඇතැයි යන යහපාලන රජයේ ප්‍රසිද්ධ සටන්පාඨයට සවියක් ලබා දීමය. ඒ සඳහා 2015 සිට 2020 දක්වා ලංකාව විසින් විදේශ රට වලට ගෙවිය යුතු ණය වාරික පහත අයුරින් පෙන්වා ඇත්තේ කියවන්නා තුල පසුගිය පාලනය ගැන අප්‍රසාදයක් ඇති කිරීමේ අරමුනෙනි.

2015 වසරේදී ගෙවූ මුදල රු.බි. 276
2016 වසරේදී ගෙවූ මුදල රු.බි. 269
2017 වසරේදී ගෙවිය යුතු මුදල රු.බි. 355
2018 වසරේදී ගෙවිය යුතු මුදල රු.බි. 377
2019 වසරේදී ගෙවිය යුතු මුදල රු.බි. 586
2020 වසරේදී ගෙවිය යුතු මුදල රු.බි. 509

මේ අනුව 2015 සිට 2020 දක්වා කාලය තුල ගෙවීමට සිදුවන මුදල රුපියල් බිලියන 2,372 කි. ප්‍රවෘතී නිවේදනය මගින් රාජපක්ෂ විසින් ගත් ණය දැඩි විවේචණයකට ලක් කර ඇති අතර 2019 ගෙවන්නට වන රුපියල් බිලියන 586 ඉතිහාසයේ ලංකව විසින් ගෙවනු ලබන විශාලතම ණය වාරිකයයි සඳහන් කර ඇත.

බැලූ බැලමට මෙය භයානක තත්වයකි.

නමුත් හොන්දින් විමසා බැලූ විට පෙනෙන චිත්‍රය මීට තරමක් වෙනස්ය. ඒය ඔබගේ බුද්ධියෙන් විමසා බලන්නට මෙහි සඳහන් කරමි.

මෙම වාර්තාවට අනුව 2015 හා 2016 තුල ගෙවා ඇති මුලු ණය මුදල රුපියල් බිලියන 545 කි ( 276 + 269).

නමුත් මෙම වසර දෙක තුල රජය රුපියල් බිලියන 2311 ක් අලුතින් ණය ලබා ගෙන ඇත.

මීට අමතරව යහපාලන රජය ණ්ය ගෙවීමට යැයි කියමින් ජනතාවට බදු වැඩි කලා ඔබට මතක ඇත. මහ බැංකු වාර්ථා අනුව 2015 දි 2014ට වඩා වැඩිපුර රුපියල් බිලියන 306 ක් හා 2016දි 2014ට වඩා වැඩිපුර රුපියල් බිලියන382 ක් රජය බදු අයකර ඇත. මේ අනුව 2015-2016 කාලය තුල 2014ට සාපේක්ෂව ලැබු අමතර බදු ආදායම රුපියල් බිලියන 688කි.

එසේනම් අමතර බදු හා අලුත් ණය මගින් යහපාලන රජය 2015 2016 වසර දෙක තුල එක් කල මුදල රුපියල් බිලියන 2,999 කි.

එම මුදලින් 2020 දක්වා ගෙවන්නට ඇති සියලු ණය ගෙවූවද තවත් රුපියල් බිලියන 627 ක් ඉතිරි විය යුතුය.

සුදු අලියෙකු කියා සමහරු කෑ මොර දෙන මත්තල ගුවන්තොටුපොල සාදන්නට වියදම් වූයේ රුපියල් බිලියන් 30ක් පමන මුදලකි. එසේ නම් මේ ඉතිරි මුදලින් තවත් එවැනි ගුවන් තොටුපොලවල් 20 ක් සෑදිය හැක.

ඉතින් ඔබඇසිය යුතු ප්‍රශ්ණයනම මේසා විශාල මුදලක් එකතුකල වත්මන් රජයට තවමත් ණය බරක් ගැන කතා කිරීමට සාධාරණ අයිතියක් තිබෙන්වාද යන්නයි.

මීට අමතරව අනාගත පරපුර ඇසිය යුතු ප්‍රශ්ණය වන්නේ වසර දෙකක් තුල යහපාලන රජය ගත් රුපියල් බිලියන් 2371 හෙවත් කෝටි 237,100 ණය ගෙවන්නේ කවුද කියායි. 2017-2020 අප විසින් ගෙවිය යුතුයැයි ඔය කියන ණය වාරික තුල කෙතරම් මුදලක් යහපාලන සමයේ ගත් ණයද ?

2014දී දල ජාතික නිශ්පාදිතයෙන් 70.7% වූ ණය බර අද 81% කි.

මම දේශපාලඥයෙකු නොවෙමි.මම මේ රටේ සාමාන්‍ය පුරවසියෙකි. මහින්ද රාජපක්ෂ මෙන්ම මෛත්‍රිපාල සිරිසේන හෝ රනිල් වික්‍රමසිංහ මගේ මිතුරන් හෝ හතුරන් නොවේ. ඔවුන් මටත් අනෙකුත් ජනතාවටත් වග කිව යුතු රටේ නායකයන්ය. මට ඇති ගැටලුව පුර වැසියෙකු වශයෙන් මා වැඩි ණය උගුලක පටලවා ඇත්තේ කොයි නායකයාද යන්නයි. නිදහසින් පසු මේ රට පාලනය කල සියලු නායකයින් එක්ව 2014 වන විට තනි පුර වැසියෙකු වශයෙන් මා රුපියල් 353,630/- ලෝකයට ණය කොට තිබුණ අතර වසර දෙකකට පසු මෛත්‍රී /රනිල් පාලනය මගේ එම ණය බර රුපියල් 464,210 දක්වා ඉහල දමා ඇත. එය 2014 සාපෙක්ෂව 32% ක වැඩි වීමකි. එය පෞද්ගලික මෙන්ම පොදු ප්‍රශ්ණයක් ලෙස දකින ලෙස මගේ බුද්ධිය මට බල කරයි.


ගැහැනු දරුවන්ට වැල්ලේ හෙලුවෙන් සිටින්නට අවසර දිය යුතු ය.


යුද්ධ කා‍ලයේ දේශීය, විදේශීය වෙබ්, පුවත්පත්, සගරාවල පළ වූ ලිපි 2000ක පමණ එකතුවක් මා සතුව තිබේ. ඒවා නැවත විමර්ශනය කරන විට ඉස්මතු වන්නේ ඇත්තටම, ‘යුද්ධය කළේ කොහොමද?’ කියන ගැටලුව ය. මහින්ද පාවා දුන් මෛත්‍රී වැන්නෝ ය. ගෝඨා ගේ අණට කීකරු නැති ෆොන්සේකා වැන්නෝ ය. සියල්ලට කට දාන ජේ.වී.පී. වැන්නෝ ය. මහින්ද ගේ ජන්මාන්තර ‍වෛරක්කාරයකු වන පාඨලී වැන්නෝ ය. මහින්ද, වහකදුරු කරගත් රතන හිමි වැන්නෝ ය. දිය යටින් ගින්දර ගෙන යන රාජිත වැන්නෝ ය. අමෙරිකාව ප්‍රමුඛ බටහිරට අවශ්‍ය දේ කරන රනිල් වැන්නෝ ය. ජාත්‍යන්තර න්‍යායපත්‍ර අතට ගත් ටී.එන්.ඒ. වැන්නෝ ය.

එහෙත් කිසිදු පාවා දීමක් සිදු වූ බවක් පෙනෙන්නට නැත. කොටි සංවිධානයේ ප්‍රධාන නායකයන් 50 දෙනෙකු සමග ඔවුන් ගේ පවුල් බේරා ගැනීමට අමෙරිකාව ප්‍රමුඛ බටහිර රටවල් මැලේසියාවේදී සැලසුම් කළ lock off සැලසුම ද ව්‍යර්ථ කරමින්, යුද්ධයට නායකත්ව දුන් රජයේ සහ හමුදා ප්‍රධානීන් ගේ පවුල්වල ජීවිත පරදුවට තබමින් ප්‍රභාකරන් ඇතුඵ කොටි නායකයන් සමූල ඝාතනය කිරීමට ගත් තීරණය සැබැවින්ම පුදුම සහගත ය. ඒ මොහොත කොටි සංවිධානය සමූල ඝාතනය කිරීමේ මොහොත ම ය. සියල්ල ටක්කෙට හරි ගියේ ය.

එහෙත් අද?

රට කැද හැලියකි.

මාගේ ලිපි එකතුවේ තිබෙන වැදගත් ලිපි අතර, ගෝමින් දයාසිරි මහතා, 2009 ජනවාරි 13 වැනිදා Asian Tribune වෙබ් අඩවියට ලියා තිබෙන After Prabhakaran-what next? මාගේ අවධානයට ලක් වූ එක් සුවිශේෂී ලිපියකි. එය ආරම්භ කර තිබෙන්නේ මෙසේ ය.

A Prabhakaran dead can be more menacing than a Prabhakaran alive. (ජීවත් වන ප්‍රභාකරන් කෙනකුට වඩා, මියගිය ‍ප්‍රභාකරන් කෙනකු බෙහෙවින් තර්ජනකාරී විය හැකි ය.)

ගෝමින් මහතා මේ ලිපිය ලියා තිබෙන්නේ, 2009 ජනවාරි මාසයේ ය. එනම් ප්‍රභාකරන් ඝාතනය වන්නට මාස 4කට පමණ පෙර ය. ඔහු ජාතියේ ගෞරවයට පාත්‍ර විය යුතු සැබෑ බුද්ධීමතකු වන්නේ ඒ නිසා ය. ජාතියට සිදු කළ මෙහෙවරක් ලෙස, ගෝමින් මහතා, ලියූ මේ තනි වාක්‍යය පමණක් වුව සෑහේ. ඔහු 2009 දැක ඇත්තේ, අද, එනම් 2015දී සිදු වෙමින් පවතින තිත්ත ඇත්ත ය.

අන්තර්ජාතික දේශපාලන ක්‍රියා ගැන නිසි අවබෝධයක් නැති, ගොබ්බ සිංහලයන් බහුතරයකට නො වැටහෙන යථාර්ථය ද මෙය ය. වැටහෙන්නෝ පැස්බර ව්‍රතයෙන් හිස වැල්ලේ ගසා ගෙන, රටට පශ්චාත්භාගය පෙන්වමින් සිටිති. අජූව ය.

යටත්විජිත සමයේ මෙරටට ආ ජොන් ඩොයිලිලා, සිංහල, පාලි, සංස්කෘත භාෂා මැනවින් හදාරා, ගැමියන් මෙන් හැසිරෙමින්, විට කමින්, කඩපොළවල රංචු ගැසෙමින් සිංහල සමාජයේ ඇතුළාන්තය හොදින් වටහා ගන්නට වැඩ කළේ ය. සිංහලයන් ගේ දක්ෂතා ද, හැකියාවන් ද, ප්‍රබලතා ද, දුර්වලතා ද, මැනවින් හැදෑරුවේ ය. අවසානයේ සියල්ල එංගලන්තයට වාර්තා කළේ ය.

ඔහු ගේ කෛරාටිකම, කොපමණ ද යත්, අදටත් සිංහලයන්ට තේරුම් ගත නො හැකි වන ආකාරයේ, ජනකතා වර්ග නිර්මාණ ක‍ළේ ය.

මහදැනමුත්තා ගේ කතා, ගමරාළ ගේ කතා යනු ඒවා ය.

ඒ කතාවලට අනුව ගමේ, ගමරාළ යනු මෝඩයෙකි. ගමේ මිනිසුන්ට දැනමුතුකම් දුන් මහදැනමුත්තා මෝඩයෙකි. ගොබ්බ සිංහලයෝ අදටත් ඒ ජොන් ඩොයිලි ගේ කථා කුඩා දරුවන්ට මහත් උවමනාවෙන් කියා දෙති. තමන් ජාතක වී තිබෙන ජාතිය, පට්ට මෝඩ ජාතියක් බව කියා දෙති.

අදටත්, ලංකාවේ ඕනෑම පොත් කඩයකින් මහාචාර්ය ජේ.බී.දිසානායක මහතා සංස්කරණය කළ, ගොඩගේ ප්‍රකාශන ‘මහදැනමුත්තා ගේ කතා මාලාව’ මිල දී ගත හැකි ය. මිල දී ගන්නෝ ය. (මහාචාර්ය ජේ.බී. කොපමණ සිංහල සමාජයට ආදරේ කරන්නකු වුවත්, මේ යටිකුරු දේශපාලනය දන්නේ නැත.)

‘සිංහලයා මෝඩයා-කැවුම් කන්න යෝධයා’ යනු ජොන් ඩොයිලිලා ගේ ව්‍යාපෘතියේ වැඩ ය. මේවා අද ජාතික මත බවට පත් ව තිබේ. ‘ජනවාරි 29දා අතුරු අයවැයෙන් අපි මිනිස්සුන්ට බඩ කට පුරා කන්න දෙනවා’ යයි රාජිත ‍සේනාරත්න කීවේ ද ඒ අනුව ය.

සිංහල ජාතියට අවමන් කරමින් ජොන් ඩොයිලි සිදු කළ අධ්‍යාත්මික විනාශයට එරෙහි ව, කුමාරතුංග මුනිදාස සූරීන් ලියු ‘හීන්සැරය’ පිළිබද ව අපට වගේ වගක් නැත.

අද ‘හීන්සැරය’ යනු ඇඩ් ඒජන්සියකි.

වර්තමාන‍යේ සිංහල සංස්කෘතියට අවමන් කරමින්, සිංහල උරුමය විනාශ කරමින් සිටින පිරිස් උවමනාවටත් වඩා සිටිති. ඔවුන්ට සමාජයේ වෙසෙස් තැන් හිමි වේ. අද බුද්ධිමතා යනු, සිංහල සමාජයට, සිංහල සභ්‍යත්වයට ගරහන්නා ය.

යටත්විජිත සමයේ සිංහල සමාජය අධ්‍යාත්මික ව බිද වට්ටන අතරේ, ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුව විසින් උතුරු ප්‍රදේශයේ ඉහළ පහසුකම් සහිත අධික පාසල් සංඛ්‍යාවක් ගොඩ නැගිණි. ඔවුන් හැකි පමණ අධ්‍යාපනයට යොමු කෙරිණි. අවසානයේදී රජයේ තනතුරු සදහා ඔවුන්ට වැඩි ඉඩකඩක් වෙන් කෙරිණි. නව දෙමළ බුද්ධිමතුන් ගේ සමාජ පන්තියක් නිර්මාණය කර ගැනිණි. අනාදිමත් කාලයක් සිට පැවතුණු සිංහල සමාජයේ සහජීවනයෙන් වෙන් කෙරුණු බෙදුම්වාදී දෙමළ සමාජයක් ගොඩ නැගිණි. අවසානයේදී ඊට දේශපාලනික මුහුණුවරක් ආරූඪ කරමින් මැලේසියානු ජාතිකයකු වූ චෙල්වනායගම් මෙරටට ආනයනය කළේ ය. වාර්ගික අරමුණක් ඔස්සේ, ‘උතුරේ කිරුඵ නොපළන් රජු’ යයි කී ඔහු ලවා, ‘ෆෙඩරල් ක්‍රමය’ යෝජනා කෙරෙව්වේ ය.

දෙමළ අර්බුදය ඇති කරන ලද්දේ එසේ ය.

යුද්ධයෙන් පසු උතුරු නැගෙනහිර ප්‍රදේශයන්හි ඇද වැටී තිබුණු, දෙමළ මුස්ලිම් සමාජ දැන් අවදි වෙමින් තිබෙන බව එහි ගොස් ගැඹුරින් තොරතුරු විමර්ශනය කරන්නකුට හොදින් අවබෝධ කර ගත හැකි ය. කොටි සංවිධානය වැනි අන්තවාදී සංවිධාන කවර ව්‍යසනයක් රටට සිදු කළ ද, දුප්පත් ගෙවල, ඇතැම් විට කදවුරුවල සිට අධ්‍යාපනය හදාරන දෙමළ, මුස්ලිම් දරුවන්ට ආදරය කළ හැකි තරමේ පුඵල් හදවතක් අපට තිබිය යුතු ය.

කිලිනොච්චි ප්‍රදේශයේ සිට ඉදහිට මට දුරකථනයෙන් කථා කරන, කිසිදා දැක නැති, අමරසිංහ නම් වූ හමුදා භටයෙක් සිටී.

‘සර්, මෙහේ දෙමළ දරුවන්ට පොත් නැහැ. ඇදුම් නැහැ. කාට හරි කියලා මොනවා හරි උදව්වක් කරන්න සර්, පව් සර්’ ඔහු කියන්නේ ය. මම ඔහුට හැකි පමණින් උදව් කර ඇත්තෙමි.

මේ සිංහල යුද භටයා යනු කවරෙක් ද?

උතුරේ දෙමළ ජනතාව ඝාතනය කරන්නට ගියා යයි කියන, තරුණියන් දූෂණය කරන්නට ගියා යයි කියන, ආණ්ඩුවේ පඩි කන බව කියන හමුදා භටයා ය.

පසුකාලයක අමරසිංහ මට කථා නො කරන කාලයක් උදා විණි. ඉන්පසු යළිත් දිනයක දුබල හඩින් කථා කළේ ය.

‘මොකද අමරසිංහ?’ මම අැසුවෙමි.

‘පොඩි කරදරයක් වුණා, සර්’ අමරසිංහ කීවේ ය.


‘නෝනා දික්කසාද නඩුවක් දැම්මා…දන්නේ නැද්ද සර්, මං මෙහේම නේ ඉන්නේ’

දෙමළ දරුවන්ට ආදරය කරන්නට ගිය අමරසිංහ, අවසානයේදී තමන් ගේ පෞද්ගලික ජීවිතය ද විනාශ කර ගත්තේ ය.

මේ, අමරසිංහ ගේ කථාව අතුරු කථාවකි.

මෙවැනි මිනිසුන් ගේ ද උදව්වෙන් අද ඉගෙන ගනිමින්, උසස් අධ්‍යාපනයට යොමු වන දෙමළ, මුස්ලිම් දරුවන්ට පිටිබල දෙන දැවැන්ත යටිතළ පහසුකම් සංවර්ධනයක් උතුරු/නැගෙනහිර ප්‍රදේශයන්හි සිදු ව තිබෙන බව ද සදහන් කළ යුතු ය. එ් ගැන අපට ඇත්තේ සතුටකි. විශේෂයෙන් පසුගිය ආණ්ඩුව සිදු කළ පාළම් ඉදි කිරීම නිසා, ඒ ප්‍රදේශයන්හි දරුවන් ගේ ගමන් කාලය, පැය 6-7 සිට පැය 1 1/2, 2 දක්වා අඩු වී තිබේ. දැන් එහි ආසන්න නගරවල පෞද්ගලික පන්ති ගොඩ නැගී තිබේ. ඔවුන් මෙතෙක් කලක් තිබුණු අසීමිත අධ්‍යාපන පිපාසය මෙකල සන්සිදුවා ගනිමින් සිටිති. එය සුබවාදී දෙයකි. රටට යහපතකි. පිනකි.

එහෙත් ඒ සමග සිදු විය හැකි අනාගත අනතුරක් ද තිබේ.

ඔවුන් ඉගෙන ගන්නා අතරේ, සිංහල දරුවෝ ටින්-ටින් බලමින් සිටිති. සුපර්මෑන්ලා එක්ක ජීවිත ගෙවති. හැරිපෝටර් කියවති. කඩචෝරු කමින් සිටිති. ක්ෂණික ආහාරවලට පිස්සු වැටෙති. පකිස්ථානයෙන් ගෙන්වන මත්ද්‍රව්‍ය සහ බාබුල් විටට හුරු වෙමින් සිටිති. ටෙලිවිෂන් දුරාචාරයට ඇබ්බැහි වෙති. රටේ අැති වෙමින් තිබෙන අවදානම්සහගත ලිංගික සමාජ ප්‍රවණතාවන්ට ගොදුරු වෙමින් සිටිති.

සමාජ සංවර්ධනය වෙනුවට තම තමන් ගේ ලිංගික අසහන සදහා ප්‍රතිකර්ම සොයන විපරීත සිංහල බුද්ධිමත් ගොබ්බයන් ගේ නිර්දේශ, අද ප්‍රතිමාන බවට පත් වී තිබේ.

‘අප ගේ ගැහැනු දරුවන්ට ඉරිදාටවත් මුහුදු වැල්ලේ හෙලුවෙන් සිටින්නට අවසර දිය යුතු ය’යි කීවේ, ආචාර්ය ලියනගේ අමරකීර්ති ය.

‘අප රටත්, ගෑනුන් ෂෝකේස්වල දමා විකුණන බටහිර දියුණු සමාජ තත්ත්වයට ළගා විය යුතු බව’ කීවේ ආචාර්ය චන්දන පාලිත ය. (චන්දන පාලිත යනු ප්‍රවීණ නිළි කෞෂල්‍යා ප්‍රනාන්දු ගේ සැමියා ය. සෝමලතා සුභසිංහ මහත්මිය ගේ බෑණා ය. )

ඒ අනුව ඉතිහාසය නැවත වරක් සිදු වනු ඇත.

‘Beggars cannot be choosers’ හෙවත් ‘හිගන්නන්ට තෝරා ගැනීම් නැත’ යනුවෙන්, සිංහල සමාජයට එරෙහි ව, කොටි සංවිධානය අන්තර්ජාතික ව සිදු කළ මෙහෙයුම් සාර්ථක වනු ඇත.

යටත්විජිත සමයේ සැලසුම්සහගත ව සිදු කෙරුණු අාකාරයට, රටේ වගකිය යුතු තැන්වලට සුදුසුකම් මත පත් වීමේ අවස්ථාව සිංහල සමාජයට අහිමි වනු ඇත. ඉන්පසු සිදු වන්නේ දෙමළ, මුස්ලිම් සමාජයට එරෙහි ව ‘කෝටා’ ඉල්ලීම ය. විවිධ අන්තවාදී සංවිධාන බිහිවීම ය. රතන හිමි-පාඨලී වැනි අමුතු ගේම්කාරයන් බිහි වීම ය.

රට ලේ විලක් වීම ය.


හිටපු පොලිස්‌පතිවරයා විසින් ලියන ලද ආක්‍රමණයේ න්‍යාය


ආක්‍රමණයේ ගර්භාෂ න්‍යාය

ඉන්දියාවේ අරුණාචාල් ප්‍රාන්තයේ හිටපු පොලිස්‌පතිවරයා විසින් ලියන ලද මෙම ලිපිය එරට ජාතික පුවත්පත් කිහිපයක ම පළවිය. මුස්‌ලිම් ජන විද්‍යාත්මක ව්‍යාප්තවාදය පිළිබඳව ඉන්දීය රාජ්‍ය නිලධාරීන් දරන මතවාදය එයින් ප්‍රකට වෙයි. නමුත් ලංකාවේ මෙසේ Rජුව කතා කරන්නට තරම් කොන්දක්‌ ඇති සිංහල රාජ්‍ය නිලධාරීන් නොවීම ගැන අපි කම්පා වන්නෙමු.

ඉස්‌ලාමිකයෝ උපායෙහි අතිශූර යහ. ඔවුන් බහුතරයක්‌ වෙසෙන සියලු රටවල සාක්‌ෂරතාව ඉතා පහළ අගයක්‌ ගන්නා නමුත්, සහජයෙන් ම ලැබුණු සියුම් සට කපට වෙළෙද ඤාණයකින් ඔවුහු යුක්‌ත වෙති. මේ නිසා ඔවුහු කපටියන් ලෙස හැඳින්විය යුතුය. මෙයින් දශක කිහිපයකට පෙර යුරෝපය හා ඉන්දියාව තද නින්දකට වැටී සිටිද්දී මුස්‌ලිම් රටවල නායකයෝ තීරණයකට එළඹුණහ. ඇත්තෙන් ම එය මහත් බලගතු ක්‍රීඩාවක්‌ සේ හැඳින්වීමෙහි වරදක්‌ නැත. ශුද්ධ යෑයි ඔවුන් විසින් ම කියාගන්නා පොතට අනුව ශුද්ධ වූ අල්ලා වෙනුවෙන් කැප කරන ලද, ෂරියා නීතිය පිළිගන්නා ලෝක ව්‍යාප්ත අධිරාජ්‍යයකට ඔවුහු මුල සකස්‌ කළහ. ලෝකයේ අද්‍යතන සමාජ රටාව තුළ ක්‍රියාත්මක වන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී න්‍යාය තුළ ඒකාධිපති හෝ ආක්‍රමණකාරී ලෙස රටවල් යටත් කරගැනීම දුෂ්කර බව වටහාගත් එම මුස්‌ලිම් නායකයෝ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තුළින් ම වඩාත් ශක්‌තිමත් අධිරාජ්‍යයක්‌ තැනීමට මං සෙවූහ. ඒ අනුව ලෝකය ඇල්ලීමේ හොඳ ම මෙවලම ජන සංඛ්‍යා විද්‍යාව බව ඔවුහු තේරුම් ගත්හ. ඒ අනුව ලෝකය පුරා ප්‍රබල මුස්‌ලිම් ගහනයක්‌ ඇතිකිරීම ඔවුන්ගේ දීර්ඝ කාලීන සැලැසුම විය. අද වන විට මුළු ලෝකයේ සියලුම රටවල් තුළ මේ කුමන්ත්‍රණකාරී ව්‍යාපාරය ක්‍රියාත්මක වේ. එළිපිට ම ක්‍රියාත්මක වන ඇමෙරිකානු බලවේගවලට වඩා ලෝකය ප්‍රවේසම් විය යුත්තේ මේ අන්තවාදී මුස්‌ලිම් ජාතිකයන්ගෙන් ය. ක්‍රිස්‌තියානි යුරෝපය මෙන් ම, හින්දු ඉන්දියාව ද ඉහළ මුස්‌ලිම් ජනගහනයක්‌ ඇති කොට මුස්‌ලිම් රාජ්‍යයන් බවට පත්කිරීමේ මූලික සැලසුම් දැනටමත් සැකසී හමාර ය. ශතවර්ෂ හතරකට ආසන්න අතරමැදි කාලය හමාර වීමෙන් පසුව ඉස්‌ලාමය වඩාත් අන්තවාදී මුහුණුවරකින් කලඑළි බැස තිබේ.

ඔවුහු කවර රටක ව්‍යාප්ත ව සිටියත්, ඔවුහු තමන්ගේ අනන්‍යතාව මැනැවින් රකින්නේ ඒ උපාය අනුව ය. ඔවුහු තමා ඉන්දියානුවෙකැයි කීමට මැලි වෙති. හින්දූන්, තමා ඉන්දියානුවකැයි කියා ආඩම්බර වෙද්දී මුස්‌ලිම් ජාතිකයෝ තමා මරක්‌කලයෙක්‌ වීම ගැන ආඩම්බර වෙති.

කුරාණය, හදිත්, සහි බුකාරි, සහි මුස්‌ලිම් යන සහතික කරන ලද ප්‍රකාශනයන්ට අනුව ඉස්‌ලාම් යනු ඇත්ත වශයෙන් ම යටපත් කර දමනු පිණිස ම හැදුණු දේශපාලනික ක්‍රමවේදයකි. එහි ආගමික ලක්‌ෂණ නැති හෙයින් අප එයට ආගමක්‌ යෑයි කිව යුතු නැත. එහි උගන්වන ආකාරය අනුව, පළමුව සෙසු ආගමිකයන්ට ස්‌ව කැමැත්තෙන් තමන්ගේ මිථ්‍යාදෘෂ්ටික අල්ලා දෙවිඳුන් යෑයි කියාගන්නා කෙනාගේ ආගම යෑයි කියාගන්නා ප්‍රපංචයට අනුගත වන සේ දැනුම් දෙයි. එසේ නැතහොත් හාර්ඩ් නම් ශුද්ධ යෑයි කියාගන්නා අශුද්ධ යුදමය මාවතට පැමිණීමට මේ ආගම විසින් ඉඩ ලබා දෙයි. හින්දු දර්ශනය සහ බුද්ධ දර්ශනය සේම කිතු සමය යුqද්ධය ප්‍රතික්‌ෂේප කොට සාමය අවශ්‍ය බව කියද්දී, මේ අශුද්ධ ආගම යුද්ධය අනුමත කිරීමෙන් ම පෙනී යන්නේ එය ආගමක්‌ නොව, දේශපාලන උපාය මාර්ගයක්‌ පමණක්‌ ම වන බව ය. මෙසේ යුද්ධයෙන් ආගම ගෙන යාම දාර් උල් ඉස්‌ලාම් ලෙස හැඳින්වේ. දැනටමත් ඉන්දියාව තුළ මෙම පවස නිවාගැනීමේ කටයුතු ඇරඹී තිබේ. සෙසු සියලු ම ආගම් විසින් මනුෂ්‍යත්වය උතුම් සේ දේශනා කරද්දී මේ අශුද්ධ ඉස්‌ලාමය, මනුෂ්‍යත්වය මගහැර යයි. ඔවුන් මනුෂ්‍යත්වය යෑයි කියන්නේ, ෂරියා නම් වූ අධම, ම්ලේච්ඡ නීතියට ය.

තම රාජ්‍යයට සම්බන්ධ නැති බව හැඟවෙන සේ ව්‍යාජ රඟපෑම්වල යෙදෙන බවට පොරොන්දු ගෙන, ත්‍රස්‌තවාදී පහර දීම් ලොව පුරා සිදුකිරීමට මුස්‌ලිම් රාජ්‍යයන් උපකාර කරති. මෙම හාර්ඩ් නම් අශුද්ධ තිරිසන් ම්ලේච්ඡ යුද්ධය වැඩිපුරම ව්‍යාප්ත කරන්නේ, නිහතමානී මිනිසුන් වෙසෙන ශිෂ්ටාචාරයක ඇති රටවල ය. මෙම හාර්ඩ් සංවිධානවලට එරෙහිව ඇමෙරිකාව විසින් ගෙන යන දැඩි ක්‍රියාකලාපය, ලිබරල්වාදීන්ගේ දැඩි දෝෂ දර්ශනයට ලක්‌වෙතත්, එය එසේ නොවන්නට අද ලිබියාව, සවුදිය, ඉරාකය වැනි රටවල් ඉතා බලවත් ව ලෝකයේ සෙසු රාජ්‍යවලට බලපෑම් කරනු ඇත.

(ඇමෙරිකාව විසින් මැදපෙරදිග සිදුකරන යුද කටයුතු සිදුවන්නේ මේ හාර්ඩයට බලවත් සේ දායක වන රටවල් වෙතට ය. ඇµaගනිස්‌තානය, පාකිස්‌තානය, ඉරාකය, සිරියාව, ලිබියාව, ඊජිප්තුව ආදී රටවල් දැනටමත් ඇමෙරිකාව හමුවේ අන්ත පරාජයට පත් ව සිටීම ගැන අප සතුටු විය යුතුය. – පරිවර්තක)

1995 දී සවුදියේ තිබූ ඇමෙරිකානු පුහුණු මධ්‍යස්‌ථානවලට බෝම්බ දමා ඇමෙරිකානු සෙබළුන් 5 දෙනකු මරා දමා තිබිණි. ඇමෙරිකානු ගැත්තෙකු යෑයි හාර්ඩය විසින් එවක හඳුන්වා දී සිටි ඊජිප්තුවේ හොස්‌නි මුබාරක්‌ ඝාතනය කිරීමට ද ම්ලේච්ඡ මුසල්මානු අන්තවාදීහු උත්සාහ කළහ. 1998 දී කෙන්යාවේ හා ටැන්සානියාවේ පිහිටි ඇමෙරිකානු තානාපති කාර්යාලවලට පහර දී තිබිණි. එම ප්‍රහාරවලින් ඇමෙරිකානුවෝ 224 ක්‌ පමණ මිය ගියහ. ඇමෙරිකානු බුද්ධි අංශවලට අනුව එය බින්ලාඩන්ගේ කුමන්ත්‍රණයකි. බින්ලාඩන්ගේ කුමන්ත්‍රණවලින් ම යේමනය අසල මුහුදේදී ඇමෙරිකානු නාවිකයන් 12 ක්‌ මරා දැමුණි. 2001 සැප්තැම්බර් 11 වන දා ඇමෙරිකාවේ හදවතට පහර දීම සමගින් ම ඇමෙරිකාව, මේ හාර්ඩයට විරුද්ධව යුද ප්‍රකාශ කළේය. එහි මුල් පියවර ලෙස තලේබාන්, අල්කයිදා සංවිධාන ඉලක්‌ක කෙරිණි. ඇමෙරිකානු ප්‍රහාරයට පසුව, එනම් 2001 දෙසැම්බර් 13 වැනි දා ජාහිෂ්-ඊ-මුහම්මද් සහ ලස්‌කර් -ඊ-ටයේබා නම් හාර්ඩ් ක්‍රියාකාරිකයෝ ඉන්දියාවේ හදවත වන, ඉන්දියානු ලෝක්‌ සභාවට (පාර්ලිමේන්තුව) ද පහර දුන්හ.

මේ දක්‌වා බටහිර රටවල් හා ඉන්දියාව හාර්ඩ් පහරදීම් රැසකට ලක්‌ව සිටී. 2008 නොවැම්බරයේ 20 වැනිදා මුම්බායේ සිදුවූ හාඩ් පහරදීමෙන් දහස්‌ ගණන් ඉන්දියානුවෝ මිය ගියහ. මේ වන විට (2011 වන විට) ලෝකය පුරා හාර්ඩ් පහරදීම් 18300ක්‌ සිදු ව තිබේ. මේවායින් 60000ක්‌ පමණ මියගොස්‌ 90000ක්‌ පමණ තුවාල ලබා තිබේ. (මෙම වාර්තාවලට පසුගිය වසර 2 තුළ සිදු වූ පහරදීම් ඇතුළත් නොවේ.)

මෙම පහරදීම් බොහොමයක්‌ පෙර සඳහන් කළ මුස්‌ලිම් රාජ්‍යවලට සම්බන්ධ නොකර සිදුකිරීමට, ත්‍රස්‌තවාදීහු කටයුතු යොදා ඇත. එහෙත් ඔවුහු එම රටවලින් පෝෂණය වන්නන් බව සැඟවීම අපහසු ය. ඉන්දීය පාර්ලිමේතු ප්‍රහාරය සිදු කළ ජාහිෂ්-ඊ-මුහම්මද් සහ ලස්‌කර් -ඊ-ටයේබා පිළිබඳ කළ පරික්‌ෂණවලින් අනාවරණය වූ කරුණු අනුව ඔවුහු සවුදි රජයේ මූලික අනුග්‍රහය ලබන්නන් බව තහවුරු වී තිබේ. නමුත් ක්‍රියාවලිය මෙහෙයවනු ලබන්නේ පාකිස්‌තානය යි. තලේබාන් හා අල්කයිදාවන් පෝෂණය කළේ ද පාකිස්‌තානය යි.

මුසල්මානුවන්ගේ ගැලවුම්කාරයා යෑයි කියන අල්ලාගේ අණ වන්නේ මිස්‌කට්‌-උල්-මසාබි හි කී පරිදි ලෝකයේ උම්මා ශක්‌තිය වර්ධනය කර ගැනීමයි. එනම්, වැඩි වැඩියෙන් දරුවන් බිහි කළ යුතු බවයි. මියගිය ඔරියානා µeලැසි ලියූ නම් සායනික විශ්ලේෂණාත්මක කෘතියට අනුව ඇය පෙන්වා දී තිබෙන්නේ, ඉස්‌ලාමිකයන්ගේ අවසන් ඉලක්‌කය වන්නේ ඔලුගෙඩි ගණනින් ම මුස්‌ලිම් නොවන රටවල බලය අල්ලාගැනීම වන බවයි. ඉස්‌ලාම් ජිහාදයේ මෙම ජන ප්‍රසාරණය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ මුල් හා අතු සියල්ල විනාශ කර දමයි. රටක මුස්‌ලිම් ගහනය වැඩි වූ විට ෂරියා නම් නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ බලය ඔවුන්ට ලැබේ.

මුස්‌ලිම් නොවන රටවල හා මුස්‌ලිම් වර්ගයා වෙසෙන රටවල මේ ව්‍යාපාරය ශක්‌තිමත් කරන්නේ උලෙමා නම් සංවිධානය විසිනි. ආහාරයෙන් පවා මුදල් ගරාගෙන ස්‌වකීය වර්ගයා ගොඩනැගීමට උත්සාහ ගන්නේ ඔවුහු ය. මුස්‌ලිම් උගතුන් යෑයි කියන නූගත් අන්තවාදීන් විසින් ජනවිද්‍යාවේ වැදගත්කම පල්ලිවලදී ඔවුන්ට උගන්වති. උපත් පාලන ද්‍රව්‍ය තහනම් කර ඇති අතර, කුඩා පවුල් ද අකැප බව පෙන්වා දෙන්නේ ඔවුහු ය. මුස්‌ලිම් රටවල අතිරික්‌ත ජනගහනය විදේශ, මුස්‌ලිම් නොවන රාජ්‍යයන් සඳහා ශ්‍රමිකයන් ලෙස පිටත් කර හරින්නේ ද මේ සැලසුමේ ම කොටසක්‌ වශයෙනි. මෙසේ මුස්‌ලිම්වරු සිටින කවර හෝ රාජ්‍යයක වේවා දේශපාලනය අනිවාර්යයෙන් ම ව්‍යාකූල වීම පොදුවේ දැකගත හැකිය. ඔවුහු පරපෝෂිතයෝ ය. රටක්‌ සංවර්ධනය වීමට නම්, ප්‍රමාණවත් තරම් කාර්යක්‌ෂම මානව සම්පත අවශ්‍ය ය. එමෙන්ම රටේ ආරක්‌ෂාව සඳහා ප්‍රමාණවත් තරම් තරුණ පිරිසක්‌ ද අවශ්‍ය ය. විශේෂයෙන් ම ඇමෙරිකාව, ඉන්දියාව, චීනය, රුසියාව හා ඕස්‌ටේ්‍රලියාව වැනි විශාල භූමියකින් යුක්‌ත රටවල් වල පවා දේශපාලන බිම් බෙදීම් තීරණය වන්නේ ජීවත් වන ජනවර්ගය, භූ විෂමතාව, සමාජයීය ව්‍යqහය හා ඉතිහාසය පිළිබඳ සැලකිලිමත් වෙමිනි. මේ තත්ත්වය ද මුස්‌ලිම් අන්තවාදීන් යම් යම් රටවල් තුළ ස්‌ථාවර වීමේ දී උපාය කොට ගනිති. කෘත්‍රිම ඉතිහාසයක්‌ මැවීම ඉන් එකකි. 1974 දී ඇල්ජීරියාවේ ජනාධිපති බූමැඩියන්, එක්‌සත් ජාතින්ගේ සමුළුව හමුවේ මෙසේ කීවේය.

අනාගතයේ යම් දිනක දසලක්‌ෂ ගණන් මිනිස්‌ හමුදාවක්‌ දකුණු අර්ධගෝලයෙන් උතුරු අර්ධගෝලයට සතුරන් ලෙසින් පැමිණෙනු ඇත. ආක්‍රමණකාරී ජන ප්‍රසාරණය ඔවුන්ගේ යුද අවිය යි. ඉන් බේරීමට අපට ඇති එකම පිහිට නම්, අපගේ ගැහැනුන්ගේ ශේ්‍රෂ්ඨ වූ ගර්භාෂය ම පමණි.

ඔයෑ Fදරජැ දෙ Reasදබ කෘතියේ දී ඔරියානා µeලැසි, අධික ලෙස මුස්‌ලිම්වරු බෝවීම මගින් රටවල් අල්ලාගැනීමේ ප්‍රතිපත්තිය හඳුන්වාදෙන්නේ ගර්භාෂයේ ප්‍රතිපත්තිය වශයෙනි. ඇය කියා සිටින්නේ 2011 දී පාකිස්‌තානයේ ලාහෝර් හි දී පැවැත්වූ ඉස්‌ලාමීය සමුළුවේදී ස්‌ථිර වූ යෝජනාවක්‌ අනුව, විශාල මුස්‌ලිම් පිරිසක්‌ නුදුරේදීම යුරෝපයට යවා යුරෝපය අල්ලාගැනීමට සැලසුම් කළ බවයි. යුරෝපයේ සෑම මුස්‌ලිම් පල්ලියක ම සිකුරාදා යාඥාව සිදුකරන ඉමාම්වරයාගේ අනුශාසනාව වන්නේ වැඩිවශයෙන් දරුවන් බෝකරන ලෙස දැනුවත් කිරීම ය. අවම වශයෙන් එක්‌ පිරිමියෙකු ගැහැනුන් දෙදෙනකු තබාගෙන සිටියි නම්, දරුවන් 10 ක්‌ වත් බිහි කළ යුතු යෑයි ඔහු කියයි. වැඩිවන සෑම බිරිඳකට ම අවම වශයෙන් දරුවන් 5 ක්‌ වත් ඉපැද්දවිය යුතු යෑයි ඔහු අණ කරයි. යෑපීමට අවශ්‍ය කරන මුදල් හා සෙසු වුවමනා එපාකම්, ජුම්මාව හා උලමාව විසින් සපයයි. µeලැසි විසින් යුරෝපා ලිබරල්වාදීන්ව හඳුන්වා දෙන්නේ මූලධර්මවාදී ඉස්‌ලාමිකයන් නමැති පිළිලය යුරෝපය තුළට ගෙන ඒමට සහය වන රැහැයියන් වශයෙනි. මුස්‌ලිම්වරුන්ට එරෙහි ව ජාත්‍යන්තර මට්‌ටමෙන් හඩ නැගූ යර්ට්‌ විල්ඩර්ස්‌, කරළියට ඒමට පෙර ඒ ගැන ලෝකය ම අවදි කළ පළමු තැනැත්තිය වූයේ ද ඔරියානා µeලැසි ය. ඇය දන්වා සිටියේ, ක්‍රිස්‌තියානුවන් මුස්‌ලිමුන් සමග පවත්වන වෙළඳ ගනුදෙනු, සමාජ හා සංස්‌කෘතික සියලු සබඳතා නැවැත්විය යුතු බව ය. 1972 දී පලස්‌තීන නායක ජෝර්ඡ් හබ්බාස්‌ සමග කළ සාකච්ඡාවක්‌ ඇය ඉදිරිපත් කරයි. හබ්බාස්‌ කියා සිටින්නේ, පලස්‌තීන අර්බුදය ඊශ්‍රායලය සමග ගැටීමට වඩා වැඩි දෙයකි. ඔවුන්ගේ හතුරා යුරෝපය ද ඇතුළු මුළු බටහිර යි. අපේ විප්ලවය ලෝක විප්ලවයේ කොටසක්‌ යනුවෙනි.

හබ්බාස්‌ ව්‍යංගයෙන් කියා සිටියේ සංස්‌කෘතික හා ප්‍රජාවිද්‍යාත්මක මෙන්ම ආගමික යුද්ධයක්‌ වන සිය බලය පැතිරවීම, තවත් රටක ජනතාවගේ උරුමය හා අයිතිය සූරාකෑමත්, උදුරාගැනීමත් වෙනුවෙන් වන බව ය. එය වු කලි සමස්‌ත ඉස්‌ලාමයේ ම ගෝලීය දැක්‌ම යි. එය පියවරින් පියවර, මිලිමීටරයෙන් මිලිමීටරය, තත්පරයෙන් තත්පරය ක්‍රියාත්මක වන්නේ අධිෂ්ඨානශීලිව ය. එමෙන් ම දරදඬු ලෙස ය. එය වූ කලි පෘථිවිය පුරා ම මෙහෙයවීම ඔවුන්ගේ අරමුණයි.

1970 තරම් මෑත කාලයේ සිට ලොව පුරා සියලු ම මුස්‌ලිම් දේශපාලන නායකත්වයන් අඩු වැඩි වශයෙන් මෙම ව්‍යාපාරයට සහය වෙති. එයින් මිදී සිටින්නට ඔවුන්ට නුපුළුවන. නේපාලය, තායිලන්තය වැනි රටවල මේ තත්ත්වය උග්‍ර ය. ඉන්දියාවට ද එසේම ය. පාකිස්‌තාන් තානාපතියෙකු හා උගතෙක්‌ යෑයි කියාගන්නා අක්‌බාර් එස්‌. අහමඩ්, පාරම්බාන්නේ එය වූ කලි ඉස්‌ලාමය සියලු ප්‍රධාන ආගම් අතර ඇතිවූ ගැටීම්වලින් ඇතිවූ අද්විතිය සංකලනයන්ගේ හා දේශපාලනික ව්‍යාපාරයන්ගේ ප්‍රතිඵලය වශයෙනි. ප්‍රධාන ආගම් සමග ගැටීම මැද පෙරදිග ජුදා ආගම, බෝල්කන් අර්ධද්වීපයේ, චෙච්නියාවේ, නයිජීරියාවේ, සුඩානයේ හා තැනින් තැන විසිරී ඇති පිලිපීනයේ සහ ඉන්දුනීසියාවේ ක්‍රිස්‌තියානිය, දකුණු ආසියාවේ හින්දු ආගම හා බාමියන් බුද්ධ ප්‍රතිමා විනාශ කිරීමෙන් පසු බුදුදහම යන ආගම් හා ස්‌ථාන ඔහු දැක්‌වූ ආගමික ගැටුම් ප්‍රදේශයන් ය.

පෙනෙන ආකාරයට මේ ඉස්‌ලාම් ව්‍යාප්තිය සවුදිය හා තවත් මුස්‌ලිම් රාජ්‍යයන් කිහිපයකින් සැපයෙන ප්‍රකෝටි ගණන් වූ තෙල් ඩොලර් මත අතිධාවනයේ යෙදෙන පාකිස්‌තානයේ හාර්ඩ් උම්මත්තකයන්ගේ වෑයමකි.

ලෙබනනයේ මැරෝනයිට්‌ ක්‍රිස්‌තියානින්ගේ බෝවීම අඩුවීම නිසා සිදුවූ මහා පරිමාණ ජන සංඛ්‍යාත්මක බෙදී යාම ප්‍රචණ්‌ඩකාරී දේශපාලනික හා සිවිල් යුද්ධ කරා රට ගෙන ගිය ආකාරය ප්‍රකට කරන පැහැදිලි උදාහරණයකි. 1932 දී ලෙබනන් මැරෝටියානු ක්‍රිස්‌තියානින්ගේ සංඛ්‍යාව මුළු ජනගහනයෙන් සියයට 55 ක්‌ වූ අතර මුස්‌ලිම් ගහනය සියයට 45 ක්‌ විය. මෙම පදනම මත ඇතිකරගත් එකඟතා ගිවිසුම අනුව ජන අනුපාතය අනුව පාලන බලය ක්‍රිස්‌තියානි හා මුස්‌ලිම්වරු අතර සමානුපාතිකව බෙදී යා යුතු බව තීරණය විය. මේ අනුව රටේ ප්‍රධාන අමාත්‍ය ධූර 6(5 අනුපාතය යටතේ බෙදී ගියේ ය. තවදුරටත් එරට ජනාධිපතිවරයා ක්‍රිස්‌තියානි ද, අගමැතිවරයා මුස්‌ලිම් ද විය යුතු යෑයි ද තීරණය කෙරුණි. එහෙත් දශක තුනක්‌ ඇතුළත තත්වය වෙනස්‌ විය. ක්‍රිස්‌තියානින්ගේ කුඩා පවුල් නිසා 1970 වන විට ක්‍රිස්‌තියානින් සුළුතරය බවට පත්විය. සමාජයීය නායකත්වය කොතෙක්‌ උත්සාහ කළත් මෙම තත්ත්වය වෙනස්‌ වූයේ නැත. මේ අතර රටේ සම්පූර්ණ පාලන බලය ඔවුහු ඉල්ලා සිටියහ. දෙපාර්ශ්වය අතර සිවිල් යුද්ධය 1975 දී ඇරැඹිණි. එහෙත් අසල්වැසි මුස්‌ලිම් රාජ්‍යයන්ගේ හාඩ් උපකාර මත ක්‍රිස්‌තියානීන් සංහාරය වූ ලිබියාව මුස්‌ලිම් රාජ්‍යයක්‌ බවට පත්විය.

ජාත්‍යන්තර සාමය සඳහා වූ පරිත්‍යාගශීලී කානගි සංවිධානයට අනුව 2008 වන විට ලෝකයේ මුස්‌ලිම් ගහනය බිලියන 1.65 කි. එවකට ලෝක ජනගහනය බිලියන 6.69 ක්‌ විය. ඒ අනුව 2008 වන විට පමණක්‌ ලෝකයේ ජනගහනයෙන් සියයට 24.31 ක්‌ ඔවුහු අල්ලාගෙන සිටියහ. ඇමෙරිකාවේ පිච් පර්යේෂණ මධ්‍යස්‌ථානය ට අනුව 2009 දී ලෝක ජනගහනය බිලියන 6.8ක්‌ වූ අතර, එයින් 1.57 ම මුස්‌ලිම් ය. 2010 සමීක්‌ෂණවලට අනුව මුස්‌ලිම් ජනගහන වර්ධන වේගය සෑම වසරකම සියයට 1.5කින් වැඩිවන අතර, මුස්‌ලිම් නොවන ප්‍රජාවගේ වාර්ෂික වර්ධනය සියයට 0.7 ක්‌ පමණි. ක්‍රිස්‌තියානි ලෝකය අද බියට පත්ව සිටින්නේ මුස්‌ලිම් ජනගහන වර්ධනය තමන්ට වඩා තුන්ගුණයක්‌ වන නිසා ය. 1900 දී ලෝක ජනගහනයෙන් සියයට 12ක්‌ වූ මුස්‌ලිම් ගහනය, 2000 වන විට සියයට 25 කට ආසන්න වී තිබීම නිසාය. මෙය මුස්‌ලිමුන්ගේ ආගමේ ජයග්‍රහණයක්‌ නොව, හාර්ඩ් ප්‍රචණ්‌ඩකාරීන්ගේ ව්‍යාප්තියේ ඵලය යි. මේ නිසා ලෝකය වහා අවදි විය යුතුය. මැදපෙරදිග සමග සබඳතා හැකිතාක්‌ අවම කොට, බටහිර සමග සබඳතා තර කරගැනීම කෙරෙහි ආසියාතික සභ්‍යවත් රටවල දේශපාලන නායකයක්‌ උනන්දු විය යුතුය

අනවශ්‍ය දේවල්

  • 146,392 ක් බැළුවා

මරුවා වැහෙන දින

මාර්තු 2017
« Feb    

මිනී කාමරය

අළුත් මිනී

මරුවා සොයනා ලෝකය

මරු ඒවා

මරුවාගේ පුංචි මිතුරෝ